Анна же не пошла, сказав мужу своему: когда младенец отнят будет от груди и подрастёт, тогда я отведу его, и он явится пред Господом и останется там навсегда.
Анна не пошла. Она сказала мужу: — После того как ребенок будет отнят от груди, я отведу его в Шило, чтобы он предстал перед Господом. Он останется там жить навсегда.[7]
она не пошла с ними, сказав мужу так: «Когда мальчик будет отнят от груди, то я отведу его туда, чтобы он предстал пред Господом и остался там навсегда».
Современный перевод РБО
а Анна не пошла. «Когда наступит время отнять младенца от груди, я сама отведу его, — сказала она мужу. — Он предстанет перед Господом и останется там навсегда».
Анна не пошла, сказав мужу: «Когда мальчик будет отнят от груди, тогда я отведу его туда, чтобы он предстал пред ГОСПОДОМ и остался там навсегда».
Анна не пошла с ним, сказав своему мужу: «Когда младенец будет отнят от груди и подрастёт, тогда я отведу его. Он явится перед Господом и останется там навсегда».
Но Анна не пошла. Она сказала Елкане: «Когда мальчик подрастёт и станет есть твёрдую пищу, я отведу его в Силом и отдам его Господу. Он станет назореем и останется там навсегда».
Но Анна не пошла. Она сказала Елкане: "Когда я отниму мальчика от груди, и он подрастёт и станет есть твёрдую пищу, я отведу его в Силом и отдам его Господу. Он станет назореем и останется там навсегда".
Но Анна не пошла, а сказала мужу своему: когда младенец отнят будет от груди, тогда я отведу его, и он явится пред Господа, и останется там на век.
А҆́нна же не взы́де съ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ речѐ мꙋ́жеви своемꙋ̀: до́ндеже взы́детъ ѻ҆троча̀, и҆ а҆́ще ѿдою̀ є҆̀, тогда̀ ꙗ҆ви́тсѧ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню и҆ пребꙋ́детъ та́мѡ до вѣ́ка.
Анна же не взыде с ним, яко рече мужеви своему: дондеже взыдет отроча, и аще отдою е, тогда явится лицу Господню и пребудет тамо до века.