ϲυμεων πετροϲ δουλοϲ και αποϲτολοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ τοιϲ ιϲοτιμον ημιν λαχουϲιν πιϲτιν ειϲ δικαιοϲυνην του κ̅υ̅ ημων και ϲωτηροϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη πληθυνθιη εν επιγνωϲι του θ̅υ̅ και ι̅υ̅ χ̅υ̅ του κ̅υ̅ ημων ωϲ τα πα̅τα ημιν τηϲ θιαϲ δυναμεωϲ αυτου τα προϲ τον θ̅ν̅ και ζωην και ευϲεβιαν δεδωρημενηϲ δια τηϲ επιγνωϲεωϲ του καλεϲαντοϲ ημαϲ ιδια δοξη και αρετη δι ω̅ τα τιμια ημιν και μεγιϲτα επαγγελματα δεδωρηται ινα δια τουτων γενηϲθε θειαϲ φυϲεωϲ κοινωνοι αποφυγοντεϲ την εν τω κοϲμω επιθυμιαν φθοραϲ και αυτο δε τουτο ϲπουδην παϲα̅ παρειϲενεγκαντεϲ {χορηγηϲατε} εν τη πιϲτι υμων την αρετην εν δε τη αρετη την γνωϲιν εν δε τη γνωϲι την εγκρατιαν εν δε τη εγκρατια την υπομονην εν δε τη υπομονη την ευϲεβειαν εν δε την ευϲεβια την φιλαδελφιαν εν δε τη φιλαδελφια την αγαπην ταυτα γαρ υμιν υπαρχοντα και πλεοναζοντα ουκ αργουϲ ουδε ακαρπουϲ {ουδ} καθιϲτηϲιν ειϲ την του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ επιγνωϲιν ω γαρ μη παρεϲτιν ταυτα τυφλοϲ εϲτι̅ μυωπαζων ληθη̅ λαβων του καθαριϲμου των παλαι αυτου αμαρτηματων διο μαλλον αδελφοι ϲπουδαϲατε ινα δια των καλων εργων βεβαιαν υμων την κληϲιν και εκλογην ποιειϲθαι ταυτα γαρ ποιουντεϲ ου μη πτεϲητε ποτε ουτωϲ γαρ πλουϲιωϲ επιχορηγηθηϲεται υμιν ειϲοδοϲ ειϲ την αιωνιον βαϲιλιαν του κ̅υ̅ ημων και ϲωτηροϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ διο μελληϲω αει περι τουτων υπομιμνηϲκιν υμαϲ εν τη υπομνηϲει ειδωϲ οτι ταχεινη εϲτι̅ η αποθεϲιϲ του ϲκηνωματοϲ μου ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅ εδηλωϲεν μοι ϲπουδαζω δε και εκαϲτοτε εχειν υμαϲ μετα την εμην εξοδον τη̅ τουτων μνημη̅ ποιειϲθαι ου γαρ ϲεϲοφιϲμενοιϲ μυθοιϲ εξακολουθηϲαντεϲ εγνωριϲαμεν υμιν τη̅ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ δυναμιν και παρουϲιαν αλλ εποπται γενηθεντεϲ τηϲ εκεινου μεγαλειοτητοϲ λαβων γαρ παρα του θ̅υ̅ πατροϲ τιμην και δοξαν φωνηϲ ενεχθιϲηϲ αυτω τοιαϲδε υπο τηϲ μεγαλοπρεπουϲ δοξηϲ ουτοϲ εϲτι̅ ο υ̅ϲ̅ μου ο αγαπητοϲ ειϲ ον εγω ευδοκηϲα και ταυτην την φωνην ημειϲ ηκουϲαμεν εκ του ουρανου ενεχθειϲαν ουν αυτω οντεϲ εν τω ορι τω αγιω και εχομεν βεβαιοτερον τον προφητικον λογο̅ ω καλωϲ ποιειται προϲεχοντεϲ ωϲ λυχνω φαινοντι εν αυχμηρω τοπω εωϲ ου η ημερα διαυγαϲη και φωϲφοροϲ ανατιλη εν ταιϲ καρδιαιϲ υμω̅ τουτο πρωτον γινωϲκοντεϲ οτι παϲα προφητια γραφηϲ ιδιαϲ επιλυϲεωϲ ου γινεται ου γαρ θεληματι ανθρωπου ηνεχθη ποτε προφητεια αλλα υπο π̅ν̅ϲ̅ αγιου φερομενοι ελαληϲαν αγιοι θ̅υ̅ ανθρωποι
εγενοντο δε και ψευδοπροφηται εν τω λαω ωϲ και εν υμιν εϲονται ψευδοδιδαϲκαλοι οιτινεϲ παριϲαξουϲι̅ αιρεϲειϲ απωλιαϲ και τον αγοραϲαντα αυτουϲ δεϲποτην αρνουμενοι επαγοντεϲ εαυτοιϲ ταχινην απωλιαν και πολλοι εξακολουθηϲουϲιν αυτων ταιϲ αϲελγιαιϲ δι ουϲ η οδοϲ τηϲ αληθιαϲ βλαϲφημηθηϲεται και εν πλεονεξια πλαϲτοιϲ λογοιϲ υμαϲ εκπορευϲο̅ται οιϲ το κριμα εκπαλαι ουκ αργει και η απωλεια αυτω̅ ου νυϲταζει {η} γαρ ο θ̅ϲ̅ αγγελων αμαρτηϲαντων ουκ εφιϲατο αλλα ϲιροιϲ ζοφοιϲ ταρταρωϲαϲ παρεδωκεν ειϲ κριϲιν κολαζομενουϲ τηριν και αρχαιου κοϲμου ουκ εφιϲατο αλλα ογδοον νωε δικαιοϲυνηϲ κηρυκα εφυλαξε̅ κατακλυϲμον κοϲμον αϲεβων επαξαϲ και πολιϲ ϲοδομων και γομορραϲ τεφρωϲαϲ καταϲτροφη κατεκρινεν υποδιγμα μελλοντω̅ αϲεβειν τεθικωϲ και δικαιον λωτ καταπονουμενο̅ υπο τηϲ των αθεϲμων εν αϲελγια αναϲτροφηϲ ερρυϲατο βλεμματι γαρ και ακοη ο δικαιοϲ ενκατοικων εν αυτοιϲ ημεραν εξ ημεραϲ ψυχην δικαιαν ανομοιϲ εργοιϲ εβαϲανιζεν οιδε̅ κ̅ϲ̅ ευϲεβειϲ εκ πιραϲμων ρυεϲθαι αδικουϲ δε πεφυλακιϲμενουϲ ειϲ ηραν κριϲεωϲ κολαζομενουϲ τηριν μαλιϲτα δε τουϲ οπιϲω ϲαρκοϲ εν επιθυμιαϲ μιαϲμου πορευομενουϲ και κυριοτητοϲ καταφρονου̅ταϲ τολμηται αυθαδιϲ δοξαϲ ου τρεμουϲιν βλαϲφημουντεϲ οπου αγγελοι ιϲχυει και δυναμι μιζονεϲ οντεϲ ου φερουϲι̅ κατ αυτων παρα κ̅ω̅ βλαϲφημον κριϲιν αυτοι δε ωϲ αλογα ζωα γεγενημενα φυϲικα ειϲ αλωϲιν και φθοραν εν οιϲ αγνοου̅τεϲ βλαϲφημουϲι̅ εν τη φθορα αυτω̅ και φθαρηϲονται αδικουμενοι μιϲθον αδικιαϲ ηδονην ηγουμενοι την εν ημερα τρυφην ϲπιλοι και μωμοι εντρυφωντεϲ εν ταιϲ απαταιϲ αυτω̅ ϲυνευωχουμενοι υμιν οφθαλμουϲ εχοντεϲ μεϲτουϲ μοιχαλιαϲ και ακαταπαυϲτουϲ αμαρτιαιϲ δελεαζοντεϲ ψυχαϲ αϲτηρικτουϲ καρδιαν γεγυμναϲμενην πλεονεξιαϲ εχοντεϲ καταραϲ τεκνα καταλειποντεϲ ευθειαν οδον επλανηθηϲαν εξακολουθηϲαντεϲ τη οδω του βαλααμ του βεωορϲορ μιϲθο̅ αδικιαϲ ηγαπηϲε̅ ελεγξειν δε εϲχε̅ ιδιαϲ παρανομιαϲ υποζυγιον αφωνον ανθρωπου φωνη φθεγξαμενον εκωλυϲεν την του προφητου παραφρονιαν ουτοι ειϲιν πηγαι ανυδροι και ομιχλαι υπο λελαποϲ ελαυνομεναι οιϲ ο ζοφοϲ του ϲκοτουϲ τετηρηται υπερογκα γαρ {μαθηταιοτητοϲ} φθεγγομενοι δελεαζουϲιν εν επιθυμιαιϲ ϲαρκοϲ αϲελγιαιϲ του οντωϲ αποφευγονταϲ τουϲ εν πλανη αναϲτρεφομενουϲ ελευθεριαν ελευθεριαν αυτοιϲ επαγγελλομενοι αυτοι δουλοι υπαρχοντεϲ τηϲ φθοραϲ ω γαρ τιϲ ηττηται τουτω δεδουλωται ει γαρ αποφυγοντεϲ τα μιαϲματα του κοϲμου εν επιγνωϲει του κ̅υ̅ ημων και ϲωτηροϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ τουτοιϲ δε παλιν εμπλακεντεϲ ηττωνται γεγονεν αυτοιϲ τα εϲχατα χειρονα των πρωτων κριϲϲον γαρ ην αυτοιϲ μη επεγνωκεναι την οδον τηϲ διϗοϲυνηϲ η επιγνουϲι̅ ειϲ τα οπιϲω ανακαμψαι απο τηϲ παραδοθιϲηϲ αυτοιϲ αγιαϲ εντοληϲ ϲυμβεβηκεν αυτοιϲ το τηϲ αληθουϲ παροιμιαϲ κυων επιϲτρεψαϲ επι το ιδιον εξεραμα και υϲ λουϲαμενη ειϲ κυλιϲμα βορβορου
ταυτην ηδη αγαπητοι δευτεραν υμιν γραφω επιϲτολην εν αιϲ διεγειρω υμων εν υπομνηϲι την ειλικρινη διανοιαν μνηϲθηναι των προειρημενων ρηματων υπο των αγιων προφητων και τηϲ των αποϲτολων υμων εντοληϲ του κ̅υ̅ και ϲωτηροϲ τουτο πρωτον γιγνωϲκοντεϲ οτι ελευϲονται επ εϲχατων των ημερων εν εμπεγμονη εμπεκται κατα ταϲ ιδιαϲ αυτων επιθυμιαϲ πορευομενοι ϗ λεγοντεϲ που εϲτιν η επαγγελια τηϲ παρουϲιαϲ αυτου αφ ηϲ γαρ οι πατερεϲ εκοιμηθηϲαν παντα ουτωϲ διαμενι απ αρχηϲ κτιϲεωϲ λανθανει γαρ αυτουϲ τουτο θελονταϲ οτι ουρανοι ηϲαν εκπαλαι και γη εξ υδατοϲ και δια υδατοϲ ϲυνεϲτωτα τω του θ̅υ̅ λογω δι ων ο τοτε κοϲμοϲ υδατι κατακλυϲθειϲ απωλετο οι δε νυ̅ ουρανοι και η γη τω αυτου λογω τεθηϲαυριϲμενοι ειϲιν πυρι τηρουμενοι ειϲ ημεραν κριϲεωϲ και απωλειαϲ των αϲεβων ανθρωπων εν δε τουτο μη λανθανετω υμαϲ αγαπητοι οτι μια ημερα παρα κ̅υ̅ ωϲ χιλια ετη ωϲ ημερα μια ου βραδυνει κ̅ϲ̅ τηϲ επαγγελιαϲ ωϲ τινεϲ βραδυτητα ηγουνται αλλα μακροθυμι δι υμαϲ μη βουλομενοϲ τιναϲ απολεϲθαι αλλα παντεϲ ειϲ μετανοια̅ χωρηϲαι ηξει δε η ημερα κ̅υ̅ ωϲ κλεπτηϲ εν η ουρανοι μεν ρυζηδον παρελευϲο̅ται ϲτοιχεια δε καυϲουμενα λυθηϲεται γη και τα εν αυτη εργα ευρεθηϲεται τουτων ουν παντων λυομενω̅ ποταπουϲ δει υπαρχειν ημαϲ εν αγιαιϲ αναϲτροφαιϲ και ευϲεβειαιϲ προϲδοκωνταϲ τη̅ παρουϲιαν τηϲ του θ̅υ̅ ημεραϲ δι ην ουρανοι πυρουμενοι λυθηϲονται και ϲτοιχια καυϲουμενα τηκεται καινουϲ δε ουρανουϲ και κενην γην κατα τα επαγγελματα αυτου προϲδοκωμε̅ εν οιϲ δικαιοϲυνη κατοικει διο αγαπητοι ταυτα προϲδοκωντεϲ ϲπουδαϲατε αϲπιλοι και αμωμητοι αυτω ευρεθηναι εν ειρηνη και την του κ̅υ̅ ημω̅ μακροθυμιαν ϲωτηριαν αγειϲθαι καθωϲ και ο αγαπητοϲ ημων αδελφοϲ παυλοϲ κατα την {δοθειαν} αυτω ϲοφιαν εγραψεν υμιν ωϲ και εν παϲαιϲ ταιϲ επιϲτολαιϲ λαλων εν αυταιϲ περι τουτων εν αιϲ εϲτιν δυϲνοητα τινα α οι αμαθειϲ και αϲτηρικτοι ϲτρεβλουϲιν ωϲ και ταϲ λοιπαϲ γραφαϲ προϲ την ιδιαν αυτων απωλειαν υμειϲ ουν αγαπητοι προγινωϲκοντεϲ φυλαϲϲεϲθαι ινα μη τη των αθεϲμω̅ πλανη ϲυναπαχθεντεϲ εκπεϲητε του ιδιου ϲτηριγμου αυξανετε δε εν χαριτι και γνωϲι του κ̅υ̅ ημων και ϲωτηροϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ αυτω η δοξα και νυν και ειϲ ημεραν αιωνοϲ αμην