πετροϲ αποϲτολοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ εκλεκτοιϲ ϗ παρεπιδημοιϲ διαϲποραϲ ποντου γαλατειαϲ καππαδοκειαϲ και βιθυνιαϲ κατα προγνωϲιν θ̅υ̅ πατροϲ εν αγιαϲμω π̅ν̅ϲ̅ ειϲ υπακοην και ραντιϲμον αιματοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη πληθυνθιη ευλογητοϲ ο θ̅ϲ̅ και πατηρ του κ̅υ̅ ημω̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ ο κατα το πολυ αυτου ελεοϲ αναγεννηϲαϲ ημαϲ ειϲ ελπιδα ζωϲαν δια αναϲταϲεωϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ εκ νεκρων ειϲ κληρονομιαν αφθαρτον και αμαραντον και αμια̅τον τετηρημενο̅ εν ουρανω ειϲ υμαϲ τουϲ εν δυναμι θ̅υ̅ φρουρουμενουϲ δια πιϲτεωϲ ειϲ ϲωτηριαν ετοιμωϲ αποκαλυφθηναι εν καιρω εϲχατω εν ω αγαλλιαϲθε ολιγο̅ αρτι ει δεον λυπηθενταϲ εν ποικιλοιϲ πιραϲμοιϲ ινα το δοκιμιον υμων τηϲ πιϲτεωϲ πολυτιμοτερον χρυϲιου του απολλυμενου δια πυροϲ δε δοκιμαζομενου ευρεθη ειϲ επενο̅ και δοξαν και τιμη̅ εν αποκαλυψει ι̅υ̅ χ̅υ̅ ον ουκ ιδοντεϲ αγαπατε ειϲ ον αρτι μη ορωντεϲ πιϲτευοντεϲ δε αγαλλιαϲθαι χαρα ανεκλαλητω και δεδοξαϲμενη κομιζομενοι το τελοϲ τηϲ πιϲτεωϲ υμων ϲωτηριαν ψυχων περι ηϲ ϲωτηριαϲ εξεζητηϲαν και εξηραυνηϲαν προφηται οι περι τηϲ ειϲ υμαϲ χαριτοϲ προφητευϲαντεϲ εραυνωντεϲ ειϲ τινα η ποιον καιρο̅ εδηλου το εν αυτοιϲ π̅ν̅α̅ χ̅υ̅ προμαρτυρομενον τα ειϲ χ̅ν̅ παθηματα και ταϲ μετα ταυτα δοξαϲ οιϲ απεκαλυφθη οτι ουχ εαυτοιϲ υμιν δε διηκονου̅ αυτα α νυν ανηγγελη υμιν δια των ευαγγελιϲαμενω̅ υμαϲ εν π̅ν̅ι̅ αγιω αποϲταλεντι απ ουρανου ειϲ α επιθυμουϲιν αγγελοι παρακυψαι διο αναζωϲαμενοι ταϲ οϲφυαϲ τηϲ διανοιαϲ υμων νηφοντεϲ τελιωϲ ελπιϲατε επι την φερομενην υμιν χαριν εν αποκαλυψει ι̅υ̅ χ̅υ̅ ωϲ τεκνα υπακοηϲ μη ϲυϲχηματιζομενοι ταιϲ προτερον εν τη αγνοια υμω̅ επιθυμιαιϲ αλλα κατα τον καλεϲαντα υμαϲ αγιον και αυτοι αγιοι εν παϲη αναϲτροφη γενηθητε διο γεγραπται αγιοι εϲεϲθαι διοτι εγω αγιοϲ και ει πατερα επικαλειϲθαι τον απροϲωπολημπτωϲ κρινοντα κατα το εκαϲτου εργον εν φοβω τον τηϲ παροικιαϲ υμων χρονο̅ αναϲτρεφομενοι ειδοτεϲ οτι ου φθαρτου αργυριου η χρυϲιω {ελωυτρωθητε} εκ τηϲ ματαιαϲ υμων αναϲτροφηϲ πατροπαραδοτου αλλα τιμιω αιματι ωϲ αμνου αμωμου και αϲπιλου χ̅υ̅ ανεγνωϲμενου μεν προ καταβοληϲ κοϲμου φανερωθεντοϲ δε επ εϲχατου του χρονου δι υμαϲ τουϲ δι αυτου πιϲτευο̅ταϲ ειϲ θ̅ν̅ τον εγειροντα αυτον εκ νεκρων και δοξαν αυτω δοντα ωϲτε την πιϲτι̅ υμων και ελπιδα ειναι ειϲ θ̅ν̅ ταϲ ψυχαϲ υμω̅ ηγνικοτεϲ εν τη υπακοη τηϲ αληθιαϲ ειϲ φιλαδελφιαν ανυποκριτον εκ καθαραϲ καρδιαϲ αλληλουϲ αγαπηϲατε εκτενωϲ αναγεγεννημενοι ουκ εκ φθοραϲ φθαρτηϲ αλλα αφθαρτου δια λογου ζωντοϲ θ̅υ̅ και μενοντοϲ διοτι παϲα ϲαρξ ωϲι χορτοϲ και παϲα η δοξα αυτου ωϲ ανθοϲ χορτου εξηρανθη ο χορτοϲ και το ανθοϲ εξεπεϲεν το δε ρημα κ̅υ̅ μενει ειϲ τον αιωνα τουτο δε εϲτιν το ρημα το ευαγγελιϲθεν ειϲ υμαϲ
αποθεμενοι ουν παϲαν κακιαν και παντα δολον και υποκριϲιϲ και φθονουϲ και παϲαν καταλαλιαν ωϲ αρτιγεννητα βρεφη το λογικον αδολο̅ γαλα επιποθηϲατε ινα εν αυτω αυξηθηται ειϲ ϲωτηριαν ει εγευϲαϲθαι οτι χρηϲτοϲ ο κ̅ϲ̅ προϲ ον προϲερχομενοι λιθον ζωντα υπο ανθρωπων μεν αποδεδοκιμαϲμε νον παρα δε θ̅ω̅ εκλεκτον εντιμον και αυτοι ωϲ λιθοϲ οντεϲ εποικοδομειϲθαι οικοϲ π̅ν̅ϲ̅ ιϲ ιερατευμα αγιον ανενεγκαϲ θυϲιαϲ ευπροϲδεκτουϲ θ̅ω̅ δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ διοτι περιεχει εν γραφη ιδου τιθημι εν ϲιων λιθον ακρογωνιαιον εκλεκτον εντιμον και ο πιϲτευων επ αυτον ου μη καταιϲχυνθη ημιν ουν η τιμη τοιϲ πιϲτευουϲι̅ απιϲτουϲιν δε λιθον ον απεδοκιμαϲαν οι οικοδομουντεϲ ουτοϲ εγενηθη ειϲ κεφαλην γωνιαϲ και λιθοϲ προϲκομματοϲ και πετραν ϲκανδαλου οι προϲκοπτουϲι̅ τω λογω απιθου̅τεϲ ειϲ ο και ετεθηϲαν υμειϲ δε γενοϲ εκλεκτον βαϲιλιον ιερατευμα εθνοϲ αγιον λαοϲ ειϲ περιποιηϲιν οπωϲ ταϲ αρεταϲ εξαγγιληται του εκ ϲκοτουϲ υμαϲ καλεϲαντοϲ ειϲ το θαυμαϲτον αυτου φωϲ οι ποτε ου λαοϲ νυν δε λαοϲ θ̅υ̅ οι ουκ ηλεημενοι νυν δε ελεηθεντεϲ αγαπητοι παρακαλω ωϲ παροικουϲ και παρεπιδημουϲ απεχεϲθαι των ϲαρκικων επιθυμιων αιτινεϲ ϲτρατευονται κατα τηϲ ψυχηϲ την αναϲτροφην υμιν εν τοιϲ εθνεϲιν εχοντεϲ καλην ινα εν ω καταλαλουϲιν υμω̅ ωϲ κακοποιων εκ των καλων εργων εποπτευοντεϲ δοξαϲ ου τρεμουϲιν τον θ̅ν̅ εν ημερα επιϲκοπηϲ υποταγητε παϲη κτιϲει δια τον κ̅ν̅ ειτε βαϲιλει ωϲ υπερεχοντι ειτε ηγεμοϲιν ωϲ δι αυτου πεμπομενοιϲ ειϲ εκδικηϲιν κακοποιων επαινο̅ δε αγαθοποιων οτι ουτωϲ εϲτιν το θελημα του θ̅υ̅ αγαθοποιουνταϲ φιμοιν την των αφρονων ανθρωπων αγνωϲιαν ωϲ ελευθεροι και μη ωϲ επικαλυμμα εχοντεϲ τηϲ κακιαϲ την ελευθεριαν αλλ ωϲ θ̅υ̅ δουλοι παντεϲ τιμηϲατε την αδελφοτητα αγαπατε τον θ̅ν̅ φοβειϲθαι τον βαϲιλεα τιματε οι οικεται εν παντι φοβω υποταϲϲομενοι τοιϲ δεϲποταιϲ υμων ου μονον τοιϲ αγαθοιϲ και επιεικεϲιν αλλα και τοιϲ ϲκολιοιϲ τουτο γαρ χαριϲ ει δια ϲυνιδηϲιν θ̅υ̅ υποφερει τιϲ λυπαϲ παϲχων αδικωϲ ποιον γαρ κλεοϲ ει αμαρτανοντεϲ και κολαφιζομενοι υπομενειτε αλλ ει αγαθοποιουντεϲ και παϲχοντεϲ υπομενειτε τουτο χαριϲ παρα θ̅ω̅ ειϲ τουτο γαρ εκληθητε οτι και ο χ̅ϲ̅ απεθανεν υπερ υμων υμιν υπολιμπανων υπογραμμο̅ ινα επακολουθηϲητε τοιϲ ιχνεϲιν αυτου οϲ αμαρτιαν ουκ εποιηϲεν ουδε ηυρεθη δολοϲ εν τω ϲτοματι αυτου οϲ λοιδορουμενοϲ ουκ ελοιδορει παϲχων ουκ ηπιλει παρεδιδου δε τω κρινοντι δικαιωϲ οϲ ταϲ αμαρτιαϲ ημων αυτοϲ ανηνεγκεν τω ϲωματι αυτου επι το ξυλον ινα ταιϲ αμαρτιαιϲ απογενομενοι τη δικαιοϲυνη ζηϲωμεν ου τω μωλωπι αυτου ιαθητε ητε γαρ ωϲ προβατα πλανωμενοι αλλ επιϲτραφητε νυν επι τον ποιμενα και επιϲκοπον των ψυχων υμων
ομοιωϲ γυναικεϲ υποταϲϲομεναι τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν ινα και ει τινεϲ απιθουϲιν τω λογω δια τηϲ των γυναικων αναϲτροφηϲ ανευ λογου κερδηθηϲονται εποπτευοντεϲ την εν φοβω αγνην αναϲτροφη̅ υμων ων εϲτω ουκ ο εξωθεν εμπλοκηϲ τριχων και περιθεϲεωϲ χρυϲιω̅ η ενδυϲεωϲ ιματιων κοϲμοϲ αλλ ο κρυπτοϲ τηϲ καρδιαϲ ανθρωποϲ εν αφθαρτω του πραεωϲ ηϲυχιουϲ π̅ν̅ϲ̅ ο εϲτιν ενωπιον του θ̅υ̅ πολυτελεϲ ουτωϲ γαρ ποτε και αι αγιαι γυναικεϲ εκοϲμουν εαυταϲ αι ελπιζουϲαι επι τον θ̅ν̅ υποταϲϲομεναι τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν ωϲ ϲαρρα υπηκουϲεν τω αβρααμ κ̅ν̅ αυτον καλουϲα ηϲ εγενηθητε τεκνα αγαθοποιουϲαι και μη φοβουμεναι μηδεμιαν πτοηϲιν οι ανδρεϲ ομοιωϲ ϲυνομιλουντεϲ ωϲ αϲθενεϲτερω ϲκευει τω γυνεκειω απονεμοντεϲ τιμην ωϲ και ϲυνκληρονομουϲ ποικιληϲ χαριτοϲ ζωηϲ ειϲ το μη ενκοπτεϲθαι ταϲ προϲευχαϲ υμων το δε τελοϲ παντεϲ ομοφρονεϲ ϲυμπαθειϲ φιλαδελφοι ευϲπλαγχνοι ταπινοφρονεϲ μη αποδιδοντεϲ κακον αντι κακου η λοιδοριαν αντι λοιδοριαϲ τουνα̅τιον δε ευλογουντεϲ οτι ειϲ τουτο εκληθητε ινα ευλογιαν κληρονομηϲητε ο γαρ θελω̅ ζωην αγαπαν και ιδιν ημεραϲ αγαθαϲ παυϲατω την γλωϲϲαν αυτου απο κακου και {ιλη} του μη λαληϲαι δολον εκκλινατω απο κακου και ποιηϲατω αγαθον ζητηϲατω ιρηνη̅ και διωξατω αυτη̅ οτι οφθαλμοι κ̅υ̅ επι δικαιουϲ και ωτα αυτου ειϲ δεηϲιν αυτων προϲωπον δε κ̅υ̅ επι ποιουνταϲ κακα και τιϲ ο κακωϲω̅ υμαϲ εαν του αγαθου ζηλωται γενεϲθαι αλλα ει και παϲχοιτε δια δικαιοϲυνην μακαριοι εϲται τον δε φοβον αυτων μη φοβηθηται μηδε ταραχθητε κ̅ν̅ δε τον χ̅ν̅ αγιαϲατε εν ταιϲ καρδιαιϲ υμω̅ ετοιμοι αει προϲ απολογιαν παντι τω αιτουντι υμαϲ λογον περι τηϲ εν υμιν ελπιδοϲ αλλα μετα πραυτητοϲ και φοβου ϲυνιδηϲιν εχοντεϲ αγαθην ινα εν ω καταλαλουϲιν υμων ωϲ κακοποιων κατεϲχυνθωϲι̅ οι επηρεαζοντεϲ υμων την αγαθη̅ ειϲ χ̅ν̅ αναϲτροφην κριττον γαρ αγαθοποιουνταϲ ει θελοι το θελημα του θ̅υ̅ παϲχει̅ ει κακοποιουνταϲ οτι χ̅ϲ̅ απαξ περι τω̅ αμαρτιων υπερ ημων απεθανεν δικαιοϲ υπερ αδικων ινα προϲαγαγη τω θ̅ω̅ θανατωθειϲ μεν ϲαρκει ζωοποιηθειϲ δε π̅ν̅ι̅ εν ω και τοιϲ εν φυλακη π̅ν̅α̅ϲ̅ι̅ν̅ πορευθειϲ εκηρυξεν απιθηϲαϲιν ποτε οτε απεξεδεχετο την του θ̅υ̅ μακροθυμιαν εν ημεραιϲ νωε καταϲκευαζομενηϲ κιβωτου ειϲ ην ολιγοι τουτ εϲτιν οκτω ψυχαι διεϲωθηϲα̅ δι υδατοϲ και υμαϲ νυν αντιτυπον ϲωζει βαπτιϲμα ου ϲαρκοϲ αποθεϲιϲ ρυπου αλλα ϲυνειδηϲεωϲ αγαθηϲ επερωτημα ειϲ θ̅ν̅ δι αναϲταϲεωϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ οϲ εϲτιν εν δεξια θ̅υ̅ πορευθειϲ ειϲ ουρανον υποταγεντων αυτω αγγελων και εξουϲιων και δυναμεων
χ̅υ̅ ουν αποθανοντοϲ υπερ υμων ϲαρκι και υμειϲ την αυτην εννοιαν οπλιϲαϲθε οτι ο παθων ϲαρκι πεπαυται αμαρτιαϲ ειϲ το μηκετι ανθρωπον επιθυμιαιϲ αλλα θεληματι ανθρωπου τον επιλοιπο̅ εν ϲαρκι βιωϲαι χρονον αρκετοϲ γαρ υμιν ο παρεληλυθοϲ χρονοϲ το βουλημα των εθνων κατιργαϲθε πορευμενουϲ εν αϲελγιαιϲ επιθυμιαιϲ οινοφρυγιαιϲ κωμοιϲ ποτοιϲ και αθεμιτοιϲ ειδωλολατριαιϲ εν ω ξενιζονται μη ϲυ̅τρεχοντων υμω̅ ειϲ την αυτην τηϲ αϲωτιαϲ αναχυϲι̅ και βλαϲφημουϲι̅ {οι} ετοιμωϲ εχοντι κριναι ζωνταϲ και νεκρουϲ ειϲ τουτο γαρ και νεκροιϲ ευηγγελιϲθη ινα κριθωϲι μεν κατα ανθρωπουϲ ϲαρκι ζωϲι δε κατα θ̅ν̅ π̅ν̅ι̅ παντων δε το τελοϲ ηγγικεν ϲωφρονηϲατε ουν νηψατε ειϲ προϲευχαϲ προ παντων την ειϲ εαυτουϲ αγαπην εκτενη εχο̅τεϲ οτι αγαπη καλυψει πληθοϲ αμαρτιων φιλοξενοι ειϲ αλληλουϲ ανευ γογγυϲμου εκαϲτοϲ καθωϲ ελαβεν χαριϲμα ειϲ εαυτουϲ αυτο διακονουντεϲ ωϲ καλοι οικονομοι ποικιληϲ χαριτοϲ θ̅υ̅ ει τιϲ λαλει ωϲ λογια θ̅υ̅ ει τιϲ διακονει ωϲ εξ ιϲχυοϲ ηϲ χορηγει ο θ̅ϲ̅ ινα εν παϲι̅ δοξαζητε ο θ̅ϲ̅ δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ ω εϲτιν η δοξα και το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ τω̅ αιωνων αμην αγαπητοι μη ξενιζεϲθε τη εν υμιν πυρωϲει προϲ πιραϲμον υμιν γινομενη ωϲ ξενου υμιν ϲυμβαινοντοϲ αλλα καθο κοινωνειτε τοιϲ του χ̅υ̅ παθημαϲιν χαιρετε ινα και ε̅ τη αποκαλυψει τηϲ δοξηϲ αυτου χαρητε αγαλλιωμενοι ει ονιδιζεϲθαι ονοματι χ̅υ̅ μακαριοι οτι το τηϲ δοξηϲ και τηϲ δυναμεωϲ αυτου και το του θ̅υ̅ π̅ν̅α̅ εφ υμαϲ αναπαυεται μη γαρ τιϲ υμων παϲχετω ωϲ φονευϲ η κλεπτηϲ η κακοποιοϲ η ωϲ αλλοτριεπιϲκοποϲ ει δε ωϲ χρηϲτιανοϲ μη εϲχυνεϲθω δοξαζετω δε τον θ̅ν̅ εν τω ονοματι τουτω οτι καιροϲ του αρξαϲθαι το κριμα απο του οικου του θ̅υ̅ ει δε πρωτον αφ υμων τι το τελοϲ των απιθου̅των τω {λογω} του θ̅υ̅ ευαγγελιω και ει ο δικαιοϲ μολιϲ ϲωζεται ο αϲεβηϲ και ο αμαρτωλοϲ που φανειτε ωϲτε και οι παϲχοντεϲ κατα το θελημα του θ̅υ̅ πιϲτω κτιϲτη παρατιθεϲθωϲαν ταϲ ψυχαϲ αυτων εν αγαθοποιια
πρεϲβυτερουϲ {τ} τουϲ εν υμιν παρακαλω ο ϲυνπρεϲβυτεροϲ και μαρτυϲ των του χ̅υ̅ παθηματων ο και τηϲ μελλουϲηϲ αποκαλυπτεϲθαι δοξηϲ κοινωνοϲ ποιμαναται το εν υμνιον του θ̅υ̅ μη αναγκαϲτωϲ αλλα εκουϲιωϲ κατα θ̅ν̅ μηδε αιϲχροκερδωϲ αλλα προθυμωϲ μηδ ωϲ κατακυριευο̅τεϲ των κληρων αλλα τυποι γινομενοι του ποιμνιου και φανερωθε̅τοϲ του αρχιποιμαινοϲ κομιειϲθαι τον αμαραντινον τηϲ δοξηϲ ϲτεφανον ομοιωϲ δε νεωτεροι υποταγητε τοιϲ πρεϲβυτεροιϲ παντεϲ δε αλληλοιϲ την ταπινοφροϲυνην ενκομβωϲαϲθαι οτι ο θ̅ϲ̅ υπερηφανοιϲ αντιταϲϲεται ταπινοιϲ δε διδωϲιν χαριν ταπινωθητε ουν υπο την κραταιαν χειραν του θ̅υ̅ ινα υμαϲ υψωϲη εν κερω παϲαν την μεριμναν υμων επιριψαντεϲ επ αυτον οτι αυτω μελει περι ημων νηψατε γρηγορηϲατε ο αντιδικοϲ υμων διαβολοϲ ωϲ λεων ωρυομενοϲ περιπατι ζητων τινα καταπιν ω αντιϲτητε ϲτερεοι τη πιϲτι ειδοτεϲ τα αυτα των παθηματων {την} εν τω κοϲμω υμων αδελφοτητι επιτελειϲθε ο δε θ̅ϲ̅ παϲηϲ χαριτοϲ ο καλεϲαϲ υμαϲ ειϲ την αιωνιον αυτου δοξαν εν χ̅ω̅ ολιγον παθονταϲ αυτοϲ καταρτιϲει ϲτηριξει ϲθενωϲι θεμελιωϲει αυτω η δοξα και το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην δια ϲιλουανου υμι̅ του πιϲτου αδελφου ωϲ λογιζομαι δι ολιγων εγραψα παρακαλων και επιμαρτυρω̅ και ταυτην ειναι αληθη χαριν του θ̅υ̅ ειϲ ην ϲτητε αϲπαζετε υμαϲ η ε̅ βαβυλωνι {εκκ��ϲια ϲυν�������} και μαρκοϲ ο υιοϲ μου αϲπαϲαϲθε αλληλουϲ εν φιληματι αγαπηϲ ειρηνηϲ υμιν παϲιν τοιϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ αμην