Библия › Codex 01 › ΕΦΕΣΙΟΥΣ

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ

παυλοϲ αποϲτολοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ δια θεληματοϲ θ̅υ̅ τοιϲ αγιοιϲ τοιϲ ουϲι και πιϲτοιϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη απο θ̅υ̅ πατροϲ ημων και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ ευλογητοϲ ο θ̅ϲ̅ και πατηρ του κ̅υ̅ και ϲωτηροϲ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ ο ευλογηϲαϲ {} εν παϲη ευλογια π̅ν̅ι̅κ̅η̅ εν τοιϲ επουρανιοιϲ εν χ̅ω̅ καθωϲ εξελεξατο ημαϲ εν αυτω προ καταβοληϲ κοϲμου ειναι ημαϲ αγιουϲ και αμωμουϲ κατενωπιον αυτου εν αγαπη προοριϲαϲ ημαϲ ειϲ υιοθεϲιαν δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ ειϲ αυτον κατα την ευδοκιαν του θεληματοϲ αυτου ειϲ επαινον δοξηϲ τηϲ χαριτοϲ αυτου ηϲ εχαριτωϲεν ημαϲ εν τω ηγαπημενω εν ω εϲχομεν την απολυτρωϲιν δια του αιματοϲ αυτου την αφεϲιν των παραπτωματω̅ κατα το πλουτοϲ τηϲ χαριτοϲ αυτου ηϲ επεριϲϲευϲεν ειϲ ημαϲ εν παϲη ϲοφια και φρονηϲει γνωριϲαϲ ημι̅ το μυϲτηριον του θεληματοϲ αυτου κατα την ευδοκιαν αυτου ην προεθετο εν αυτω {ειϲ} ειϲ οικονομιαν του πληρωματοϲ των καιρων ανακεφαλαιωϲαϲθε τα παντα εν τω χ̅ω̅ τα επι τοιϲ ουρανοιϲ και τα επι τηϲ γηϲ εν αυτω εν ω και εκληρωθημεν προοριϲθεντεϲ κατα προθεϲιν του τα παντα ενεργουντοϲ κατα την βουλην του θεληματοϲ αυτου ειϲ το ειναι ημαϲ ειϲ επαινον δοξηϲ αυτου τουϲ προηλπικοταϲ ε̅ τω χ̅ω̅ εν ω και υμιϲ ακουϲαντεϲ τον λογον τηϲ αληθιαϲ το ευαγγελιον τηϲ ϲωτηριαϲ υμων εν ω και πιϲτευϲαντεϲ εϲφραγιϲθητε τω π̅ν̅ι̅ τηϲ επαγγελιαϲ τω αγιω οϲ εϲτι̅ αρραβων τηϲ κληρονομιαϲ ημω̅ ειϲ απολυτρωϲι̅ τηϲ περιποιηϲεωϲ ειϲ επαινον δοξηϲ αυτου δια τουτο καγω ακουϲαϲ την καθ υμαϲ πιϲτιν εν τω κ̅ω̅ ι̅υ̅ και την ειϲ πανταϲ τουϲ αγιουϲ ου παυομαι ευχαριϲτων υπερ υμω̅ μνιαν ποιουμενοϲ επι των προϲευχων μου ινα ο θ̅ϲ̅ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ ο πατηρ τηϲ δοξηϲ δωη υμιν π̅ν̅α̅ ϲοφιαϲ και αποκαλυψεωϲ εν επιγνωϲει αυτου πεφωτιϲμενουϲ τουϲ οφθαλμουϲ τηϲ καρδιαϲ υμω̅ ειϲ το ειδεναι υμαϲ τιϲ εϲτιν η ελπιϲ τηϲ κληϲεωϲ αυτου τιϲ ο πλουτοϲ τηϲ κληρονομιαϲ τηϲ δοξηϲ αυτου εν τοιϲ αγιοιϲ και τι το υπερβαλλον μεγεθοϲ τηϲ δυναμεωϲ αυτου ειϲ ημαϲ τουϲ πιϲτευονταϲ κατα την ενεργιαν του κρατουϲ τηϲ ιϲχυοϲ αυτου ην ενηργηϲε̅ εν τω χ̅ω̅ εγειραϲ αυτον εκ νεκρων και καθιϲαϲ αυτον εν δεξια αυτου εν τοιϲ επουρανιοιϲ υπερανω παϲηϲ αρχηϲ και εξουϲιαϲ και δυναμεωϲ και κυριοτητοϲ και παντοϲ ονοματοϲ ονομαζομενου ου μονον εν τω αιωνι τουτω αλλα και εν τω μελλοντι και παντα υπεταξεν υπο τουϲ ποδαϲ αυτου και αυτον εδωκεν κεφαλην υπερ παντα τη εκκληϲια ητιϲ εϲτι̅ το ϲωμα αυτου το πληρωμα του τα παντα εν παϲιν πληρουμενου

και υμαϲ ονταϲ νεκρουϲ τοιϲ παραπτωμαϲιν και ταιϲ αμαρτιαιϲ υμων εν αιϲ ποτε περιεπατηϲατε κατα το̅ αιωνα του κοϲμου τουτου κατα τον αρχοντα τηϲ εξουϲιαϲ του αεροϲ του π̅ν̅ϲ̅ του νυν ενεργουντοϲ εν τοιϲ υιοιϲ τηϲ απιθιαϲ εν οιϲ και ημιϲ πα̅τεϲ ανεϲτραφημε̅ ποτε εν ταιϲ επιθυμιαιϲ τηϲ ϲαρκοϲ ημων ποιου̅τεϲ τα θεληματα τηϲ ϲαρκοϲ και τω̅ διανοιων και ημεθα τεκνα φυϲει οργηϲ ωϲ και οι λοιποι {ο} ο δε θ̅ϲ̅ πλουϲιοϲ ω̅ ελεει δια την πολλην αγαπην αυτου ην ηγαπηϲεν ημαϲ και ονταϲ ημαϲ νεκρουϲ τοιϲ παραπτωμαϲιν ϲυνεζωοποιηϲε̅ τω χ̅ω̅ χαριτι εϲτε ϲεϲωϲμενοι και ϲυνηγειρεν και ϲυνεκαθιϲεν εν τοιϲ επουρανιοιϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ {} τη γαρ χαριτι εϲτε ϲεϲωϲμενοι δια πιϲτεωϲ και τουτο ουκ εξ υμων θ̅υ̅ το δωρον ουκ εξ εργων ινα μη τιϲ καυχηϲηται {θ̅υ̅} γαρ εϲμεν ποιημα κτιϲθεντεϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ επι εργοιϲ αγαθοιϲ οιϲ προητοιμαϲεν ο θ̅ϲ̅ ινα εν αυτοιϲ περιπατηϲωμε̅ διο μνημονευετε οτι ποτε υμειϲ τα εθνη εν ϲαρκι οι λεγομενοι ακροβυϲτια υπο τηϲ λεγομενηϲ περιτομηϲ εν ϲαρκι χειροποιητου οτι ητε τω καιρω εκεινω χωριϲ χ̅υ̅ απηλλοτριωμενοι τηϲ πολιτειαϲ του ι̅η̅λ̅ και ξενοι των διαθηκων τηϲ {ελιαγγελιαϲ} ελπιδα μη εχοντεϲ και αθεοι εν τω κοϲμω νυνι δε εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ υμειϲ οι ποτε οντεϲ μακραν εγενηθητε εγγυϲ εν τω αιματι του χ̅υ̅ αυτοϲ γαρ εϲτιν η ειρηνη ημων ο ποιηϲαϲ τα αμφοτερα εν ϗ το μεϲοτοιχον του φραγμου λυϲαϲ την εχθραν εν τη ϲαρκι αυτου τον νομο̅ των εντολων εν δογμαϲιν καταργηϲαϲ ινα τουϲ δυο κτιϲη εν αυτω ειϲ ενα καινον ανθρωπον ποιων ιρηνην και αποκαταλλαξη τουϲ αμφοτερουϲ εν ενι ϲωματι τω θ̅ω̅ δια του ϲταυρου αποκτιναϲ την εχθρα̅ εν αυτω και ελθων ευηγγελιϲατο ιρηνην υμιν τοιϲ μακραν και ιρηνην τοιϲ εγγυϲ οτι δι αυτου {οι αμφοτεροι εν ενι εχομεν} την προϲαγωγην οι αμφοτεροι εν ενι π̅ν̅ι̅ προϲ τον πατερα αρα ουν ουκετι εϲτε ξενοι και παροικοι αλλα εϲτε ϲυνπολιται των αγιων και οικειοι του θ̅υ̅ εποικοδομηθεντεϲ επι τω θεμελιω των αποϲτολων και προφητων οντοϲ ακρογωνιαιου {του χ̅υ̅} εν ω παϲα {} οικοδομη ϲυναρμολογουμενη αυξει ειϲ ναον αγιον ε̅ κ̅ω̅ εν ω και υμιϲ ϲυνοικοδομειϲθε ειϲ κατοικητηριον του θ̅υ̅ εν π̅ν̅ι̅

τουτου χαριν εγω παυλοϲ ο δεϲμιοϲ του χ̅υ̅ {} υπερ υμων των εθνω̅ ει γε ηκουϲατε τη̅ οικονομιαν τηϲ χαριτοϲ του θ̅υ̅ τηϲ δοθιϲηϲ μοι ειϲ υμαϲ οτι κατα αποκαλυψιν εγνωριϲθη μοι το μυϲτηριον καθωϲ {προεγραψεν} ολιγω προϲ ο δυναϲθε αναγινωϲκοντεϲ νοηϲαι την ϲυνεϲι̅ μου εν τω μυϲτηριω του χ̅υ̅ ο ετεραιϲ γενεαιϲ ουκ εγνωριϲθη τοιϲ υιοιϲ των ανθρωπων ωϲ νυ̅ απεκαλυφθη τοιϲ αγιοιϲ αποϲτολοιϲ αυτου και προφηταιϲ εν π̅ν̅ι̅ ειναι τα εθνη ϲυνκληρονομα και ϲυνϲωμα και ϲυνμετοχα τηϲ επαγγελιαϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ δια του ευαγγελιου ου εγενηθην διακονοϲ κατα την δωρεαν τηϲ χαριτοϲ του θ̅υ̅ τηϲ δοθιϲηϲ μοι κατα την ενεργειαν τηϲ δυναμεωϲ αυτου εμοι τω ελαχιϲτοτερω παντων αγιων εδοθη η χαριϲ αυτη τοιϲ εθνεϲιν ευαγγελιϲαϲθαι το ανεξιχνιαϲτον πλουτοϲ του χ̅υ̅ και φωτιϲαι τιϲ η οικονομια του μυϲτηριου του αποκεκρυμμενου απο των αιωνων τω θ̅ω̅ τω τα παντα κτιϲαντι ινα γνωριϲθη νυ̅ ταιϲ αρχαιϲ και ταιϲ εξουϲιαιϲ εν τοιϲ επουρανιοιϲ δια τηϲ εκκληϲιαϲ η πολυποικιλοϲ ϲοφια του θ̅υ̅ κατα προθεϲιν τω̅ αιωνων ην εποιηϲεν εν {} χ̅ω̅ ι̅υ̅ τω κ̅ω̅ ημων εν ω εχομεν την παρρηϲιαν και προϲαγωγην εν πεποιθηϲει δια τηϲ πιϲτεωϲ αυτου διο αιτουμαι μη εγκακιν εν ταιϲ θλιψεϲιν μου υπερ υμων ητιϲ εϲτιν δοξα υμω̅ τουτου χαριν καμπτω τα γονατα μου προϲ τον πατερα εξ ου παϲα πατρια εν ουρανοιϲ και επι γηϲ ονομαζεται ινα δω υμιν κατα το πλουτοϲ τηϲ δοξηϲ αυτου δυναμι κραταιωθηναι δια του πνευματοϲ αυτου ειϲ τον εϲω ανθρωπον κατοικηϲαι τον χ̅ν̅ δια τηϲ πιϲτεωϲ εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων εν αγαπη ερριζωμενοι και τεθεμελιωμενοι ινα εξιϲχυϲηται καταλαβεϲθαι ϲυν παϲι τοιϲ αγιοιϲ τι το πλατοϲ και μηκοϲ και βαθοϲ και υψοϲ γνωναι τε τη̅ υπερβαλλουϲαν τηϲ γνωϲεωϲ αγαπην του χ̅υ̅ ινα πληρωθητε ειϲ παν το πληρωμα του θ̅υ̅ τω δε δυναμενω υπερ παντα ποιηϲαι υπερ εκ περιϲϲου ων αιτουμεθα η νοουμεν κατα τη̅ δυναμιν την ενεργουμενην εν ημιν αυτω η δοξα εν τη εκκληϲια και εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ ειϲ παϲαϲ ταϲ γενεαϲ του αιωνοϲ των αιωνων αμην

παρακαλω ουν υμαϲ εγω ο δεϲμιοϲ εν χ̅ω̅ αξιωϲ περιπατηϲαι τηϲ κληϲεωϲ ηϲ εκληθηται μετα παϲηϲ ταπινοφροϲυνηϲ και πραυτητοϲ μετα μακροθυμιαϲ ανεχομενοι αλληλων εν αγαπη ϲπουδαζοντεϲ τηριν τη̅ ενοτητα του π̅ν̅ϲ̅ εν τω ϲυνδεϲμω τηϲ ειρηνηϲ εν ϲωμα και εν π̅ν̅α̅ καθωϲ και εκληθητε εν μια ελπιδι τηϲ κληϲεωϲ υμων ειϲ κ̅ϲ̅ μια πιϲτιϲ εν βαπτιϲμα ειϲ θ̅ϲ̅ και πατηρ παντω̅ ο επι παντων και δια παντων και εν παϲιν ενι δε εκαϲτω ημω̅ εδοθη η χαριϲ κατα το μετρον τηϲ δωρεαϲ του χ̅υ̅ διο λεγει αναβαϲ ειϲ υψοϲ ηχμαλωτευϲεν αιχμαλωϲιαν εδωκεν δοματα τοιϲ ανθρωποιϲ το δε ανεβη τι εϲτιν ει μη οτι και κατεβη ειϲ τα κατωτερα μερη τηϲ γηϲ ο καταβαϲ αυτοϲ εϲτιν και ο αναβαϲ υπερανω παντων των ουρανων ινα πληρωϲη τα παντα και αυτοϲ εδωκεν τουϲ μεν αποϲτολουϲ τουϲ δε προφηταϲ τουϲ δε ευαγγελιϲταϲ τουϲ δε ποιμεναϲ και διδαϲκαλουϲ προϲ τον καταρτιϲμον των αγιων ειϲ εργον διακονιαϲ ειϲ οικοδομην του ϲωματοϲ του χ̅υ̅ μεχρι καταντηϲωμεν οι παντεϲ ειϲ την ενοτητα {τεϲ} πιϲτεωϲ και τηϲ επιγνωϲεωϲ του υιου του θ̅υ̅ ειϲ ανδρα τελιον ειϲ μετρον ηλικιαϲ του πληρωματοϲ του χ̅υ̅ ινα μηκετι ωμεν νηπιοι κλυδωνιζομενοι και περιφερομενοι παντι ανεμω τηϲ διδαϲκαλιαϲ εν τη κυβια των ανθρωπων εν πανουργια προϲ την μεθοδιαν τηϲ πλανηϲ αληθευοντεϲ δε εν αγαπη αυξηϲωμεν ειϲ αυτον τα παντα οϲ εϲτιν η κεφαλη χ̅ϲ̅ εξ ου παν το ϲωμα ϲυ̅αρμολογουμενο̅ και ϲυνβιβαζομενον δια παϲηϲ αφηϲ τηϲ επιχορηγιαϲ κατ ενεργιαν εν μετρω ενοϲ εκαϲτου μερουϲ τη̅ αυξηϲιν του ϲωματοϲ ποιειται ειϲ οικοδομην αυτου εν αγαπη τουτο ουν λεγω ϗ μαρτυρομαι εν κ̅ω̅ μηκετι υμαϲ περιπατειν καθωϲ και τα εθνη περιπατει εν ματαιοτητι του νοοϲ αυτων εϲκοτωμενοι τη διανοια οντεϲ απηλλοτριωμενοι τηϲ ζωηϲ του θ̅υ̅ δια την αγνοιαν την ουϲαν εν αυτοιϲ δια την πωρωϲι̅ τηϲ καρδιαϲ αυτω̅ οιτινεϲ απηλγηκοτεϲ εαυτουϲ παρεδωκαν τη αϲελγεια ειϲ εργαϲιαν ακαθαρϲιαϲ παϲηϲ εν πλεονεξια υμειϲ δε ουχ ουτωϲ εμαθετε τον χ̅ν̅ ει γε αυτον ηκουϲατε και εν αυτω εδιδαχθητε καθωϲ εϲτιν αληθεια εν τω {χ̅υ̅} {ι̅υ̅ οθεϲθαι} υμαϲ κατα την προτεραν αναϲτροφη̅ τον παλαιον ανθρωπον τον φθιρομενον κατα ταϲ επιθυμιαϲ τηϲ απατηϲ ανανεουϲθαι δε τω π̅ν̅ι̅ του νοοϲ υμων και ε̅δυϲαϲθε τον καινον α̅ν̅ο̅ν̅ τον κατα θ̅ν̅ κτιϲθεντα εν οϲιοτητι και δικαιοϲυνη τηϲ αληθειαϲ διο αποθεμενοι το ψευδοϲ {λαλιτε} εκαϲτοϲ αληθειαν {προϲ τον} πληϲιον αυτου οτι εϲμεν αλληλων μελη οργιζεϲθε και μη αμαρτανετε ο ηλιοϲ μη επιδυετω επι παροργιϲμω υμων μηδε διδοτε τοπον τω διαβολω ο κλεπτων μηκετι κλεπτετω μαλλον δε κοπιατω εργαζομενοϲ ταιϲ ιδιαιϲ χερϲιν το αγαθον ινα εχηται μεταδιδοναι τω χριαν εχοντι παϲ λογοϲ ϲαπροϲ εκ του ϲτοματοϲ υμων μη εκπορευεϲθω αλλ ει τιϲ αγαθοϲ προϲ οικοδομην τηϲ χριαϲ ινα δω χαριν τοιϲ ακουουϲιν και μη λυπειτε το π̅ν̅α̅ το αγιον του θ̅υ̅ εν ω εϲφραγιϲθητε ειϲ ημεραν απολυτρωϲεωϲ παϲα πικρια και θυμοϲ και οργη και κραυγη και βλαϲφημια αρθητω αφ υμων ϲυμ παϲη κακια γεινεϲθε δε ειϲ αλληλουϲ χρηϲτοι ευϲπλαγχνοι χαριζομενοι εαυτοιϲ καθωϲ και ο θ̅ϲ̅ εν χ̅ω̅ εχαριϲατο υμι̅

γεινεϲθε ουν μιμητε του θ̅υ̅ ωϲ τεκνα αγαπητα και περιπατειτε εν αγαπη καθωϲ και ο χ̅ϲ̅ ηγαπηϲεν υμαϲ και παρεδωκεν εαυτον υπερ ημων θυϲιαν και προϲφοραν τω θ̅ω̅ ειϲ οϲμην ευωδιαϲ πορνια δε και ακαθαρϲια παϲα η πλεονεξια μηδε ονομαζεϲθω εν υμι̅ καθωϲ πρεπει αγιοιϲ και αιϲχροτηϲ {η} μωρολογια η ευτραπελεια α ουκ ανηκε̅ αλλα μαλλον ευχαριϲτια τουτο γαρ ιϲτε γινωϲκοντεϲ οτι παϲ πορνοϲ η ακαθαρτοϲ η πλεονεκτηϲ ο εϲτιν ειδωλολατρηϲ ουκ εχει κληρονομιαν εν τη βαϲιλεια του χ̅υ̅ και θ̅υ̅ μηδειϲ υμαϲ απατατω καινοιϲ λογοιϲ δια ταυτα {} ερχεται η οργη του θ̅υ̅ επι τουϲ υιουϲ τηϲ απιθιαϲ μη ουν γεινεϲθαι ϲυνμετοχοι αυτω̅ ητε γαρ ποτε ϲκοτοϲ νυν δε φωϲ εν κ̅ω̅ ωϲ τεκνα φωτοϲ περιπατειτε ο γαρ καρποϲ του φωτοϲ εν παϲη αγαθωϲυνη και δικαιοϲυνη και αληθεια δοκειμαζοντεϲ τι εϲτιν ευαρεϲτον τω κ̅ω̅ και μη ϲυνκοινωνειτε τοιϲ εργοιϲ τοιϲ ακαρποιϲ του ϲκοτουϲ μαλλον δε και ελεγχεται τα γαρ κρυφη γινομενα υπ αυτων αιϲχρον εϲτιν και λεγειν τα δε παντα ελεγχομενα υπο του φωτοϲ φανερουται παν γαρ το φανερουμενο̅ φωϲ εϲτιν διο λεγι εγιρε ο καθευδων και αναϲτα εκ των νεκρω̅ και επιφαυϲι ϲοι ο χ̅ϲ̅ βλεπετε ουν ακριβωϲ πωϲ περιπατειτε μη ωϲ αϲοφοι αλλ ωϲ ϲοφοι εξαγοραζομενοι τον καιρον οτι αι ημεραι πονηραι ειϲιν δια τουτο μη γινεϲθε αφρονεϲ αλλα ϲυνιετε τι το φρονημα του κ̅υ̅ και μη μεθυϲκεϲθαι οινω εν ω εϲτιν αϲωτια αλλα πληρουϲθαι εν π̅ν̅ι̅ λαλουντεϲ εαυτοιϲ ψαλμοιϲ και υμνοιϲ και ωδαιϲ {κα} π̅ν̅ι̅κ̅α̅ι̅ϲ̅ αδοντεϲ και ψαλλοντεϲ τη καρδια υμων τω κ̅ω̅ ευχαριϲτουντεϲ παντοτε υπερ παντων εν ονοματι του κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ τω θ̅ω̅ και π̅ρ̅ι̅ υποταϲϲομενοι αλληλοιϲ εν φοβω χ̅υ̅ αι γυναικεϲ τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν υποταϲϲεϲθωϲαν ωϲ τω κ̅ω̅ οτι ανηρ εϲτιν κεφαλη τηϲ γυναικοϲ ωϲ και ο χ̅ϲ̅ κεφαλη τηϲ εκκληϲιαϲ αυτοϲ ο ϲωτηρ του ϲωματοϲ αλλ ωϲ η εκκληϲια υποταϲϲεται τω χ̅ω̅ ουτωϲ και αι γυναικεϲ τοιϲ ανδραϲιν εν παντι οι ανδρεϲ αγαπατε ταϲ γυναικαϲ καθωϲ και ο χ̅ϲ̅ ηγαπηϲεν την εκκληϲιαν και εαυτον παρεδωκεν υπερ αυτηϲ ινα αυτην αγιαϲη καθαριϲαϲ τω λουτρω του υδατοϲ εν ρηματι ινα παραϲτηϲη αυτοϲ αυτω ενδοξο̅ την εκκληϲιαν μη εχουϲαν ϲπιλον η ρυτιδα {} των τοιουτων αλλ ινα η αγια και αμωμοϲ ουτωϲ οφιλουϲιν οι ανδρεϲ αγαπαν ταϲ εαυτω̅ γυναικαϲ ωϲ τα εαυτων τεκνα ο αγαπων την εαυτου γυναικα εαυτο̅ αγαπα ουδιϲ γαρ ποτε την ϲαρκα αυτου εμιϲηϲεν αλλ εκτρεφει και θαλπει αυτην καθωϲ και ο χ̅ϲ̅ την εκκληϲιαν οτι μελη εϲμε̅ του ϲωματοϲ αυτου αντι τουτου καταλιψι ανθρωποϲ τον πατερα και τη̅ μητερα και προϲκολληθηϲεται τη γυναικι {} και εϲονται οι δυο ειϲ ϲαρκα μιαν το μυϲτηριον τουτο μεγα εϲτιν εγω δε λεγω ειϲ χ̅ν̅ και ειϲ την εκκληϲια̅ πλην και υμιϲ οι καθ ενα εκαϲτοϲ την εαυτου γυναικα ουτωϲ αγαπατω ωϲ εαυτον η δε γυνη ινα φοβηται τον ανδρα

τα τεκνα υπακουετε τοιϲ γονευϲιν υμων εν κ̅ω̅ τουτο γαρ εϲτιν δικαιον τιμα τον πατερα ϲου και την μητερα ητιϲ εϲτιν εντολη πρωτη εν επαγγελια ινα ευ ϲοι γενηται και εϲη μακροχρονιοϲ επι τηϲ γηϲ {ινα ευ ϲοι γενηται και εϲη μακροχρονιοϲ επι τηϲ γηϲ} και οι πατερεϲ μη παροργιζετε τα τεκνα υμων αλλα εκτρεφεται αυτα εν παιδια και νουθεϲια κ̅υ̅ οι δουλοι υπακουετε τοιϲ κατα ϲαρκα κυριοιϲ μετα φοβου και τρομου εν απλοτητι καρδιαϲ υμων ωϲ τω χ̅ω̅ μη κατ οφθαλμοδουλιαν ωϲ α̅θρωπαρεϲκοι αλλ ωϲ δουλοι χ̅υ̅ ποιουντεϲ το θελημα του θ̅υ̅ εκ ψυχηϲ μετ ευνοιαϲ δουλευοντεϲ ωϲ τω κ̅ω̅ και ουκ ανθρωποιϲ ειδοτεϲ οτι εαν ποιηϲη εκαϲτοϲ αγαθον τουτο κομιϲεται παρα κ̅υ̅ ειτε δουλοϲ ειτε ελευθεροϲ και οι κυριοι τα αυτα ποιειτε προϲ αυτουϲ ανιεντεϲ τη̅ απιλην ειδοτεϲ οτι και εαυτων και υμων ο κ̅ϲ̅ εϲτιν εν ουρανω και προϲωπολημψια ουκ εϲτιν παρ αυτω του λοιπου ενδυναμουϲθαι εν τω κ̅ω̅ και εν τω κρατι τηϲ ιϲχυοϲ αυτου ενδυϲαϲθε την πανοπλιαν του θ̅υ̅ προϲ το δυναϲθαι υμαϲ ϲτηναι προϲ ταϲ μεθοδιαϲ του διαβολου οτι ουκ εϲτι̅ ημιν η παλη προϲ αιμα και ϲαρκα αλλα προϲ ταϲ αρχαϲ προϲ ταϲ εξουϲιαϲ προϲ τουϲ κοϲμοκρατοραϲ του ϲκοτουϲ τουτου προϲ τα π̅ν̅ι̅κ̅α̅ τηϲ πονηριαϲ εν τοιϲ επουρανιοιϲ δια τουτο αναλαβετε την πανοπλιαν του θ̅υ̅ ινα δυνηθητε αντιϲτηναι εν τη ημερα τη πονηρα και απαντα κατεργαϲαμενοι ϲτηναι ϲτητε ουν περιζωϲαμενοι την οϲφυν υμων εν αληθια και ενδυϲαμενοι τον θωρακα τηϲ δικαιοϲυνηϲ και υποδηϲαμενοι τουϲ ποδαϲ εν ετοιμαϲια του ευαγγελιου τηϲ ειρηνηϲ εν παϲιν αναλαβο̅τεϲ τον θυρεον τηϲ πιϲτεωϲ εν ω δυνηϲεϲθαι παντα τα βελη του πονηρου τα πεπυρωμενα ϲβεϲαι και την περικεφαλαιαν του ϲωτηριου δεξαϲθε και τη̅ μαχαιραν του π̅ν̅ϲ̅ ο εϲτιν ρημα θ̅υ̅ δια παϲηϲ προϲευχηϲ και δεηϲεωϲ προϲευχομενοι εν παντι καιρω εν π̅ν̅ι̅ και ειϲ αυτο αγρυπνου̅τεϲ εν παϲη προϲκαρτερηϲει και δεηϲει περι παντω̅ των αγιων και υπερ εμου ινα δοθη μοι λογοϲ εν ανοιξει του ϲτοματοϲ μου εν παρρηϲια γνωριϲαι το μυϲτηριον του ευαγγελιου υπερ ου πρεϲβευω εν αλυϲει ινα παρρηϲιαϲωμαι εν αυτω ωϲ δει με λαληϲαι ινα δε και υμειϲ ιδητε τα κατ εμε τι πραϲϲω παντα {υ} γνωριϲει υμιν τυχικοϲ ο αγαπητοϲ αδελφοϲ και πιϲτοϲ {} εν κ̅ω̅ ον επεμψα προϲ υμαϲ ειϲ αυτο τουτο ινα γνωτε τα περι ημων και παρακαλεϲη ταϲ καρδιαϲ υμων ειρηνη τοιϲ αδελφοιϲ και αγαπη μετα πιϲτεωϲ απο θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ η χαριϲ μετα παντω̅ των αγαπωντων τον κ̅ν̅ ημων ι̅ν̅ χ̅ν̅ εν αφθαρϲια



2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.