Библия › Codex 02 › ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
παυλοϲ και ϲιλουανοϲ και τιμοθεοϲ τη εκκληϲια θεϲϲαλονικεω̅ εν θ̅ω̅ π̅ρ̅ι̅ ημων και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη απο θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ ημων και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ ευχαριϲτουμεν τω θ̅ω̅ παντοτε περι παντων υμων μνειαν ποιουμενοι επι τω̅ προϲευχων υμων αδιαλειπτωϲ μνημονευοντεϲ υμω̅ του εργου τηϲ πιϲτεωϲ και του κοπου τηϲ αγαπηϲ και τηϲ υπομονηϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ εμπροϲθεν του θ̅υ̅ και π̅ρ̅ϲ̅ ημων ειδοτεϲ αδελφοι ηγαπημενοι υπο του θ̅υ̅ την εκλογην υμων οτι το ευαγγελιον ημων ουκ εγενηθη προϲ υμαϲ εν λογω μονον αλλα και εν δυναμει και εν π̅ν̅ι̅ αγιω και εν πληροφορια πολλη καθωϲ οιδατε οιοι εγενηθημεν υμιν δι υμαϲ και υμειϲ μιμηται ημων εγενηθητε και του θ̅υ̅ δεξαμενοι τον λογον εν θλιψει πολλη μετα χαραϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου ωϲτε γενεϲθαι υμαϲ τυπουϲ παϲιν τοιϲ πιϲτευουϲιν ε̅ τη μακαιδονια και εν τη αχαια αλλ εν παντι τοπω η πιϲτιϲ υμων η προϲ τον θ̅ν̅ εξεληλυθεν ωϲτε μη χρεια̅ εχειν ημαϲ λαλειν τι αυτοι γαρ περι ημων απαγγελλουϲιν οποιαν ειϲοδον εϲχομεν προϲ υμαϲ και πωϲ επεϲτρεψατε προϲ τον θ̅ν̅ απο των ειδωλων δουλευειν θ̅ω̅ ζωντι και αληθεινω και αναμενειν τον υ̅ν̅ αυτου εκ των ο̅υ̅ν̅ω̅ν̅ ον ηγειρεν εκ νεκρων ι̅ν̅ τον ρυομενον ημαϲ εκ τηϲ οργηϲ τηϲ ερχομενηϲ
αυτοι γαρ οιδατε αδελφοι τη̅ ειϲοδον ημων την προϲ υμαϲ οτι ου κενη γεγονε̅ αλλα προπαθοντεϲ και υβριϲθεντεϲ καθωϲ οιδατε εν φιλιπποιϲ επαρρηϲιαϲαμεθα εν τω θ̅ω̅ ημων λαληϲαι προϲ υμαϲ το ευαγγελιον του θ̅υ̅ εν πολλω αγωνι η γαρ παρακληϲειϲ ημων ουκ εκ πλανηϲ ουδε εξ ακαθαρϲιαϲ ουδε εν δολω αλλα καθωϲ δεδοκιμαϲμεθα υπο του θ̅υ̅ πιϲτευθηναι το ευαγγελιον ουτωϲ λαλουμεν ουχ ωϲ α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ αρεϲκοντεϲ αλλα τω θ̅ω̅ τω δοκιμαζοντι ταϲ καρδιαϲ ημων ουτε γαρ ποτε εν λογω κολακιαϲ εγενηθημεν καθωϲ οιδατε ουτε εν προφαϲει πλεονεξιαϲ θ̅ϲ̅ μαρτυϲ ουτε ζητουντεϲ εξ α̅ν̅ω̅ν̅ δοξαν ουτε αφ ημων ουτε απ αλλων δυναμενοι ε̅ βαρει ειναι ωϲ χ̅υ̅ αποϲτολοι αλλ εγενηθημεν ηπιοι εμ μεϲω υμων ωϲ αν τροφοϲ θαλπη τα εαυτηϲ τεκνα ουτωϲ ομειρομενοι υμων ευδοκουμεν μεταδουναι υμιν ου μονον το ευαγγελιον του θ̅υ̅ αλλα και ταϲ εαυτων ψυχαϲ διοτι αγαπητοι ημιν εγενηθητε μνημονευετε γαρ αδελφοι το̅ κοπον ημων και τον μοχθο̅ νυκτοϲ και ημεραϲ εργαζομενοι προϲ το μη επιβαρηϲαι τινα υμων εκηρυξαμεν ειϲ υμαϲ το ευαγγελιον του θ̅υ̅ υμειϲ μαρτυρεϲ και ο θ̅ϲ̅ ωϲ οϲιωϲ και δικαιωϲ και αμεμπτωϲ υμιν τοιϲ πιϲτευουϲιν εγενηθημεν καθαπερ οιδατε ωϲ ενα εκαϲτον υμων ωϲ π̅η̅ρ̅ τεκνα εαυτου παρακαλουντεϲ υμαϲ και παραμυθουμενοι ειϲ το περιπατειν υμαϲ αξιωϲ του θ̅υ̅ του καλεϲαντοϲ υμαϲ ειϲ την εαυτου βαϲιλειαν και δοξαν και δια τουτο και ημειϲ ευχαριϲτουμεν τω θ̅ω̅ αδιαλειπτωϲ οτι παραλαβοντεϲ λογον ακοηϲ παρ ημων του θ̅υ̅ εδεξαϲθαι ου λογον α̅ν̅ω̅ν̅ αλλα καθωϲ εϲτιν αληθωϲ λογον θ̅υ̅ οϲ και ενεργειται εν υμιν τοιϲ πιϲτευουϲιν υμειϲ γαρ μιμηται εγενηθητε αδελφοι των εκκληϲιων του θ̅υ̅ των ουϲων εν τη ιουδαια ε̅ χ̅ω̅ ι̅υ̅ οτι ταυτα επαθετε και υμειϲ υπο των ιδιων ϲυμφυλετων καθωϲ και αυτοι υπο των ιουδαιων των και τον κ̅ν̅ αποκτειναντων ι̅ν̅ και τουϲ προφηταϲ και ημαϲ εκδιωξαντω̅ και θ̅ω̅ μη αρεϲκοντων και παϲιν α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ εναντιων κωλυο̅των ημαϲ τοιϲ εθνεϲιν λαληϲαι ινα ϲωθωϲιν ειϲ το αναπληρωϲαι αυτων ταϲ αμαρτιαϲ παντοτε εφθαϲεν δε επ αυτουϲ η οργη ειϲ τελοϲ ημειϲ δε αδελφοι απορφανιϲθε̅τεϲ αφ υμων προϲ καιρον ωραϲ προϲωπω ου καρδια περιϲϲοτερωϲ εϲπουδαϲαμεν το προϲωπον υμων ιδειν εν πολλη επιθυμια διοτι ηθεληϲαμεν ελθειν προϲ {ημαϲ} εγω μεν παυλοϲ και απαξ και διϲ και ενεκοψεν ημαϲ ο ϲαταναϲ τιϲ γαρ ημων ελπιϲ η χαρα η ϲτεφανοϲ αγαλλιαϲεωϲ η ουχι και υμειϲ εμπροϲθεν του κ̅υ̅ ημω̅ ι̅υ̅ εν τη αυτου παρουϲια υμειϲ γαρ εϲται η δοξα ημων και η χαρα
διο μηκετι ϲτεγοντεϲ ευδοκηϲαμεν καταλειφθηναι εν αθηναιϲ μονοι και επεμψαμεν τιμοθεον τον αδελφον ημων και διακονον του θ̅υ̅ εν τω ευαγγελιω του χ̅υ̅ ειϲ το ϲτηριξαι υμαϲ και παρακαλεϲαι υπερ τηϲ πιϲτεωϲ υμων το μηδενα ϲενεϲθε εν ταιϲ θλιψεϲιν ταυταιϲ αυτοι γαρ οιδατε οτι ειϲ τουτο κειμεθα και γαρ οτε προϲ υμαϲ ημεν προελεγομεν υμιν οτι μελλομεν θλιβεϲθαι καθωϲ και εγενετο και οιδατε δια τουτο καγω μηκετι ϲτεγων επεμψα ειϲ το γνωναι την πιϲτιν υμων μη πωϲ επειραϲεν υμαϲ ο πειραζων και ειϲ κενον γενηται ο κοποϲ ημω̅ αρτι δε ελθοντοϲ τιμοθεου προϲ ημαϲ αφ υμων και ευαγγελιϲαμενου υμιν τη̅ πιϲτιν και την αγαπην υμω̅ και οτι εχετε μνειαν ημων αγαθην παντοτε επιποθου̅τεϲ ημαϲ ιδειν καθαπερ και ημειϲ υμαϲ δια τουτο παρακεκλημεθα αδελφοι εφ υμι̅ επι παϲη τη αναγκη και θλιψει υμων και δια τηϲ πιϲτεωϲ υμω̅ οτι νυν ζωμεν εαν υμειϲ ϲτηκετε εν κ̅ω̅ τινα γαρ ευχαριϲτειαν δυναμεθα τω θ̅ω̅ ανταποδουναι περι υμω̅ επι παϲη τη χαρα η χαιρομεν δι υμαϲ εμπροϲθεν του θ̅υ̅ ημων νυκτοϲ και ημεραϲ υπερ εκ περιϲϲου δεομενοι ειϲ το ιδειν υμων το προϲωπον και καταρτιϲαι τα υϲτερηματα τηϲ πιϲτεωϲ υμων αυτοϲ δε ο θ̅ϲ̅ και π̅η̅ρ̅ ημων και ο κ̅ϲ̅ ημων ι̅ϲ̅ κατευθυναι τη̅ οδον ημων προϲ υμαϲ υμαϲ δε ο θ̅ϲ̅ πλεοναϲαι και περιϲϲευϲαι τη αγαπη ειϲ αλληλουϲ και ειϲ πανταϲ καθαπερ και ημειϲ ειϲ υμαϲ ειϲ το ϲτηριξαι υμων ταϲ καρδιαϲ αμεμπτουϲ εν δικαιοϲυνη εμπροϲθεν του θ̅υ̅ και π̅ρ̅ϲ̅ ημων εν τη παρουϲια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ μετα παντων των αγιων αυτου αμην
λοιπον ουν αδελφοι ερωτωμεν υμαϲ και παρακαλουμεν εν τω κ̅ω̅ ι̅υ̅ καθωϲ παρελαβετε παρ ημων το πωϲ δει υμαϲ περιπατειν και αρεϲκειν θ̅ω̅ καθωϲ και περιπατειτε ινα περιϲϲευητε μαλλο̅ οιδατε γαρ τιναϲ παραγγελειαϲ εδωκαμεν υμιν δια του κ̅υ̅ ι̅υ̅ τουτο γαρ εϲτιν το θελημα του θ̅υ̅ ο αγιαϲμοϲ υμων απεχεϲθαι υμαϲ απο τηϲ πορνειαϲ ειδεναι εκαϲτοϲ υμων το εαυτου ϲκευοϲ κταϲθαι εν αγιαϲμω και τιμη μη εν παθει επιθυμιαϲ καθαπερ και τα εθνη τα μη ιδοτα τον θ̅ν̅ το μη υπερβαινειν και πλεονεκτειν εν τω πραγματι τον αδελφον αυτου διοτι εκδικοϲ κ̅ϲ̅ περι παντων τουτων καθωϲ προειπομεν υμιν και διεμαρτυραμεθα ου γαρ εκαλεϲεν ημαϲ ο θ̅ϲ̅ επι ακαθαρϲια αλλ εν αγιαϲμω τοιγαρουν ο αθετων ουκ α̅ν̅ο̅ν̅ αθετει αλλα τον θ̅ν̅ τον δοντα αυτου το π̅ν̅α̅ το αγιον ειϲ ημαϲ περι δε τηϲ φιλαδελφιαϲ ου χριαν εχετε γραφειν υμιν αυτοι γαρ υμειϲ θεοδιδακτοι εϲτε ειϲ το αγαπαν αλληλουϲ και γαρ ποιειτε αυτο ειϲ πανταϲ τουϲ αδελφουϲ εν ολη τη μακαιδονια παρακαλουμε̅ δε υμαϲ αγαπητοι περιϲϲευει̅ μαλλον και φιλοτιμειϲθε ηϲυχαζειν και πραϲϲειν τα ιδια και εργαζεϲθαι ταιϲ ιδιαιϲ χερϲιν υμων καθωϲ υμιν παρηγγειλαμεν ινα περιπατητε ευϲχημονωϲ προϲ τουϲ εξω και μηδενοϲ χρειαν εχητε ου θελομεν δε υμαϲ αγνοειν αδελφοι περι των κοιμωμενων ινα μη λυπειϲθε καθωϲ και οι λοιποι οι μη εχοντεϲ ελπιδα ει γαρ πιϲτευομεν οτι ι̅ϲ̅ απεθανεν και ανεϲτη ουτωϲ και ο θ̅ϲ̅ τουϲ κοιμηθενταϲ δια του ι̅υ̅ αξει ϲυν αυτω τουτο γαρ υμιν λεγομεν εν λογω κ̅υ̅ οτι ημειϲ οι ζωντεϲ οι περιλειπομενοι ειϲ τη̅ παρουϲιαν του κ̅υ̅ ου μη φθαϲωμεν τουϲ κοιμηθενταϲ οτι αυτοϲ ο κ̅ϲ̅ εν κελευϲματι εν φωνη αρχαγγελου και ε̅ ϲαλπιγγι θ̅υ̅ καταβηϲεται απ ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ και οι νεκροι εν χ̅ω̅ αναϲτηϲονται πρωτον επειτα ημειϲ οι ζωντεϲ οι περιλειπομενοι αμα ϲυν αυτοιϲ αρπαγηϲομεθα εν νεφελαιϲ ειϲ απαντηϲιν του κ̅υ̅ ειϲ αερα και ουτωϲ παντοτε ϲυν κ̅ω̅ εϲομεθα ωϲτε παρακαλειτε αλληλουϲ εν τοιϲ λογοιϲ τουτοιϲ
περι δε των χρονων και τω̅ καιρων αδελφοι ου χριαν εχετε υμιν γραφεϲθαι αυτοι γαρ ακριβωϲ οιδατε οτι η ημερα κ̅υ̅ ωϲ κλεπτηϲ εν νυκτι ουτωϲ ερχεται οταν λεγωϲιν ειρηνη και αϲφαλεια τοτε εφνιδιοϲ αυτοιϲ εφιϲταται ολεθροϲ ωϲπερ η ωδιν τη εν γαϲτρι εχουϲη και ου μη εκφυγωϲιν υμειϲ δε αδελφοι ουκ εϲτε εν ϲκοτει ινα υμαϲ η ημερα ωϲ κλεπταϲ καταλαβη παντεϲ γαρ υμειϲ υιοι φωτοϲ εϲτε και υιοι ημεραϲ ουκ εϲμεν νυκτοϲ ουδε ϲκοτουϲ αρα ουν μη καθευδωμεν ωϲ οι λοιποι αλλα γρηγορωμεν και νηφωμεν οι γαρ καθευδοντεϲ νυκτοϲ καθευδουϲιν και οι μεθυϲκομενοι νυκτοϲ μεθυουϲιν ημειϲ δε ημεραϲ οντεϲ νηφωμεν ενδυϲαμενοι θωρακα πιϲτεωϲ και αγαπηϲ και περικεφαλαια̅ ελπιδα ϲωτηριαϲ οτι ουκ εθετο ημαϲ ο θ̅ϲ̅ ειϲ οργην αλλ ειϲ περιποιηϲιν ϲωτηριαϲ δια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ του αποθανοντοϲ υπερ ημων ινα ειτε γρηγορωμεν ειτε καθευδωμεν αμα ϲυν αυτω ζηϲομεν διο παρακαλειτε αλληλουϲ και οικοδομειτε ειϲ τον {αιωνα} καθωϲ και ποιειτε ερωτωμεν δε υμαϲ αδελφοι ειδεναι τουϲ κοπιωνταϲ εν υμιν και προιϲτανομενουϲ υμω̅ εν κ̅ω̅ και νουθετουντεϲ υμαϲ και ηγειϲθαι αυτουϲ υπερ εκ περιϲϲου εν αγαπη δια το εργον αυτων ειρηνευεται εν εαυτοιϲ παρακαλουμεν δε υμαϲ αδελφοι νουθετειτε τουϲ ατακτουϲ παραμυθειϲθε τουϲ ολιγοψυχουϲ αντεχεϲθε των αϲθενω̅ μακροθυμειτε προϲ πανταϲ ορατε μη τιϲ κακον αντι κακου τινι αποδω αλλα παντοτε το αγαθον διωκετε ειϲ αλληλουϲ και ειϲ πανταϲ παντοτε χαιρετε αδιαλειπτωϲ προϲευχεϲθαι εν παντι ευχαριϲτειτε τουτο γαρ εϲτιν θελημα του θ̅υ̅ ειϲ υμαϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ το π̅ν̅α̅ μη ϲβεννυτε προφητειαϲ μη εξουθενειτε παντα δοκιμαζετε το καλον κατεχετε απο παντοϲ ιδουϲ πονηρου απεχεϲθαι αυτοϲ δε ο θ̅ϲ̅ τηϲ ειρηνηϲ αγιαϲαι υμαϲ ολοτελειϲ και ολοκληρο̅ υμων το π̅ν̅α̅ και η ψυχη και το ϲωμα αμεμπτωϲ εν τη παρουϲια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ τηρηθειη πιϲτοϲ ο καλων ημαϲ οϲ και ποιηϲει αδελφοι προϲευχεϲθε περι ημων αϲπαϲαϲθε τουϲ αδελφουϲ πα̅ταϲ εν φιληματι αγιω ενορκιζω υμαϲ τον κ̅ν̅ αναγνωϲθηναι την επιϲτολην παϲιν τοιϲ αγιοιϲ αδελφοιϲ η χαριϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ μεθ υμων αμην