παυλοϲ δουλοϲ θ̅υ̅ αποϲτολοϲ δε χ̅υ̅ ι̅υ̅ κατα πιϲτιν εκλεκτων θ̅υ̅ και επιγνωϲιν αληθειαϲ τηϲ κατ ευϲεβειαν επ ελπιδι ζωηϲ αιωνιου ην επηγγειλατο ο αψευδηϲ θ̅ϲ̅ προ χρονων αιωνιων εφανερωϲεν δε καιροιϲ ιδιοιϲ τον λογον αυτου εν κηρυγματι ο επιϲτευθην εγω κατ επιταγην του ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημω̅ θ̅υ̅ τιτω γνηϲιω τεκνω κατα κοινην πιϲτιν χαριϲ ελεοϲ ειρηνη απο θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ και χ̅υ̅ ι̅υ̅ του ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημων τουτου χαριν απελειπον ϲε ε̅ κρητη ινα τα λιποντα επιδιορθωϲηϲ και καταϲτηϲηϲ κατα πολιν πρεϲβυτερουϲ ωϲ εγω ϲοι διεταξαμην ει τιϲ εϲτιν ανεγκλητοϲ μιαϲ γυναικοϲ ανηρ τεκνα εχων πιϲτα μη εν κατηγορια αϲωτιαϲ η ανυποτακτα δει γαρ τον επιϲκοπον ανεγκλητον ειναι ωϲ θ̅υ̅ οικονομον μη αυθαδη μη οργιλο̅ μη παροινον μη πληκτην μη αιϲχροκερδη αλλα φιλοξενον φιλαγαθον ϲωφρονα δικαιον οϲιον ενκρατη αντεχομενον του κατα τη̅ διδαχην πιϲτου λογου ινα δυνατοϲ η και παρακαλειν τουϲ εν παϲη θλιψει και τουϲ αντιλεγονταϲ ελεγχειν ειϲιν γαρ πολλοι ανυποτακτοι ματαιολογοι και φρεναπαται μαλιϲτα οι εκ περιτομηϲ ουϲ δει επιϲτομιζειν οιτινεϲ ολουϲ οικουϲ ανατρεπουϲιν διδαϲκοντεϲ α μη δει αιϲχρου κερδουϲ χαριν ειπεν τιϲ εξ αυτων ιδιοϲ αυτω̅ προφητηϲ κρητεϲ αει ψευϲται κακα θηρια γαϲτερεϲ αργαι η μαρτυρια αυτη εϲτιν αληθηϲ δι ην αιτιαν ελεγχε αυτουϲ αποτομωϲ ινα υγιαινωϲιν εν τη πιϲτει μη προϲεχοντεϲ ιουδαικοιϲ μυθοιϲ και εντολαιϲ α̅ν̅ω̅ν̅ αποϲτρεφομενων τη̅ αληθειαν παντα καθαρα τοιϲ καθαροιϲ τοιϲ δε μεμιαμμενοιϲ και απιϲτοιϲ ουδεν καθαρον αλλα μεμιανται αυτων και ο νουϲ και η ϲυνειδηϲειϲ θ̅ν̅ ομολογουϲιν ειδεναι τοιϲ δε εργοιϲ αρνουνται βδελυκτοι οντεϲ και απιθειϲ και προϲ παν εργο̅ αγαθον αδοκειμοι
ϲυ δε λαλει α πρεπει τη υγιαινουϲη διδαϲκαλεια πρεϲβυταϲ νηφαλιουϲ ειναι ϲεμνουϲ ϲωφροναϲ υγιαινονταϲ τη πιϲτει τη αγαπη τη υπομονη πρεϲβυτιδαϲ ωϲαυτωϲ εν καταϲτηματι ιεροπρεπειϲ μη διαβολουϲ μηδε οινω πολλω δεδουλωμεναϲ καλοδιδαϲκαλουϲ ινα ϲωφρονιζουϲιν ταϲ νεαϲ φιλανδρουϲ ειναι φιλοτεκνουϲ ϲωφροναϲ αγναϲ οικουργουϲ αγαθαϲ υποταϲϲομεναϲ τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν ινα μη ο λογοϲ του θ̅υ̅ βλαϲφημηται τουϲ νεωτερουϲ ωϲαυτωϲ παρακαλει ϲωφρονειν περι παντα ϲεαυτον παρεχομενοϲ τυπον καλων εργων εν τη διδαϲκαλεια αφθοριαν ϲεμνοτητα λογον υγιη ακαταγνωϲτον ινα ο εξ εναντιαϲ εντραπη μηδεν εχων λεγει̅ περι υμων φαυλον δουλουϲ δεϲποταιϲ ιδιοιϲ υποταϲϲεϲθαι εν παϲιν ευαρεϲτουϲ ειναι μη αντιλεγονταϲ μη νοϲφιζομενουϲ αλλα παϲαν πιϲτι̅ ενδιγνυμενουϲ αγαθην ινα την διδαϲκαλειαν την του ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημων θ̅υ̅ κοϲμωϲιν εν παϲι̅ επεφανη γαρ η χαριϲ του θ̅υ̅ ϲωτηριοϲ {�������} παϲιν α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ παιδευουϲα ημαϲ ινα αρνηϲαμενοι την αϲεβειαν και ταϲ κοϲμικαϲ επιθυμιαϲ ϲωφρονωϲ και δικαιωϲ και ευϲεβωϲ ζηϲωμεν εν τω νυν αιωνι προϲδεχομενοι την μακαρια̅ ελπιδα και επιφανειαν τηϲ δοξηϲ του μεγαλου θ̅υ̅ και ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ οϲ εδωκεν εαυτο̅ υπερ ημων ινα λυτρωϲηται ημαϲ απο παϲηϲ ανομιαϲ και καθαριϲη εαυτω λαον περιουϲιον ζηλωτην καλων εργω̅ ταυτα διδαϲκε και παρακαλει και ελεγχε μετα παϲηϲ επιταγηϲ μηδειϲ ϲου περιφρονειτω
υπομιμνηϲκε δε αυτουϲ αρχαιϲ εξουϲιαιϲ υποταϲϲεϲθαι πειθαρχειν και προϲ παν εργο̅ αγαθον ετοιμουϲ ειναι μηδενα βλαϲφημειν αμαχουϲ ειναι επιεικειϲ παϲαν ενδιγνυμενουϲ πραυτητα προϲ πανταϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ ημεν γαρ ποτε και ημειϲ ανοητοι απιθειϲ πλανωμενοι δουλευοντεϲ επιθυμιαιϲ και ηδοναιϲ ποικιλαιϲ εν κακια και φθονω διαγοντεϲ ϲτυγητοι μειϲου̅τεϲ αλληλουϲ οτε δε η χρηϲτοτηϲ και η φιλα̅θρωπια επεφανη του ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημω̅ θ̅υ̅ ουκ εξ εργων των εν δικαιοϲυνη α εποιηϲαμεν ημειϲ αλλα κατα το αυτου ελεοϲ εϲωϲεν ημαϲ δια του λουτρου παλι̅γενεϲιαϲ και ανακαινωϲεωϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου ου εξεχεεν εφ ημαϲ πλουϲιωϲ δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ του ϲ̅ρ̅ϲ̅ ημων ινα δικαιωθεντεϲ τη εκεινου χαριτι κληρονομοι γενηθωμεν κατ ελπιδα ζωηϲ αιωνιου πιϲτοϲ ο λογοϲ και περι τουτω̅ βουλομαι ϲε διαβεβαιουϲθε ινα φροντιζωϲιν καλων εργων προιϲταϲθαι οι πεπιϲτευκοτεϲ θ̅ω̅ ταυτα εϲτιν καλα και ωφελιμα τοιϲ α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ μωραϲ δε ζητηϲειϲ και γενεαλογιαϲ και ερειϲ και μαχαϲ νομικαϲ περιιϲταϲο ειϲιν γαρ ανωφελειϲ και ματαιοι αιρετικον α̅ν̅ο̅ν̅ μετα μιαν και δευτεραν νουθεϲιαν παραιτου ειδωϲ οτι εξεϲτρεπται ο τοιουτοϲ και αμαρτανει ων αυτοκατακριτοϲ οταν πεμψω αρτεμαν προϲ ϲε η τυχικον ϲπουδαϲον ελθειν προϲ με ειϲ νικοπολιν εκει γαρ κεκρικα παραχειμαϲαι ζηναν τον νομικον και απολλων ϲπουδαιωϲ προπεμψον ινα μηδεν αυτοιϲ λειπη μανθανετωϲαν δε και οι ημετεροι καλων εργων προιϲταϲθε ειϲ ταϲ αναγκαιαϲ χρειαϲ ινα μη ωϲιν ακαρποι αϲπαζονται ϲε οι μετ εμου παντεϲ αϲπαϲαϲθε τουϲ φιλουνταϲ ημαϲ εν πιϲτει η χαριϲ μετα παντων υμων