Библия › Codex 02 › ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

αποκαλυψιϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ ην εδωκεν αυτω ο θ̅ϲ̅ δειξαι τοιϲ δουλοιϲ αυτου α δει γενεϲθαι εν ταχει και εϲημανεν αποϲτειλαϲ δια του αγγελου αυτου του δουλου αυτου ιωαννη οϲ εμαρτυρηϲεν τον λογον του θ̅υ̅ και την μαρτυριαν ι̅υ̅ χ̅υ̅ οϲα ιδεν μακαριοϲ ο αναγινωϲκων και οι ακουοντεϲ τουϲ λογουϲ τηϲ προφητειαϲ και τηρουντεϲ τα εν αυτη γεγραμμενα ο γαρ καιροϲ εγγυϲ ιωαννηϲ ταιϲ επτα εκκληϲιαιϲ ταιϲ εν τη αϲια χαριϲ υμιν και ειρηνη απο ο ων και ο ην και ο ερχομενοϲ και απο των επτα πνευματων των ενωπιον του θρονου αυτου και απο ι̅υ̅ χ̅υ̅ ο μαρτυϲ ο πιϲτοϲ ο πρωτοτοκοϲ των νεκρων και ο αρχων τω̅ βαϲιλεων τηϲ γηϲ τω αγαπωντι ημαϲ και λυϲαντι ημαϲ εκ των αμαρτιω̅ εν τω αιματι αυτου και εποιηϲεν ημιν βαϲιλειαν ιερειϲ τω θ̅ω̅ και π̅ρ̅ι̅ αυτου αυτω η δοξα και το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ αμην ιδου ερχεται μετα των νεφελων και οψεται αυτον παϲ οφθαλμοϲ και οιτινεϲ αυτον εξεκεντηϲαν και κοψονται επ αυτον παϲαι αι φυλαι τηϲ γηϲ ναι αμην εγω ειμι το αλφα και το ω λεγει κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ο ων και ο ην και ο ερχομενοϲ ο πα̅τοκρατωρ εγω ιωαννηϲ ο αδελφοϲ υμων και ϲυγκοινωνοϲ εν τη θλιψει και βαϲιλεια και υπομονη εν χ̅ω̅ εγενομην εν τη νηϲω τη καλουμενη πατμω δια τον λογον του θ̅υ̅ και την μαρτυριαν ι̅υ̅ εγω εγενομην εν π̅ν̅ι̅ εν τη κυριακη ημερα και ηκουϲα φωνην μεγαλη̅ οπιϲθεν μου ωϲ ϲαλπιγγοϲ λεγουϲηϲ ο βλεπειϲ γραψον ειϲ βιβλιον και πεμψον ταιϲ επτα εκκληϲιαιϲ ειϲ εφεϲον και ει ϲμυρναν και ειϲ περγαμον και ειϲ θυατιραν και ειϲ ϲαρδειϲ και ειϲ φιλαδελφιαν και ειϲ λαοδικιαν και επεϲτρεψα βλεπειν την φωνην ητιϲ λαλει μετ εμου και επιϲτρεψαϲ ειδον επτα λυχνιαϲ χρυϲαϲ και εμ μεϲω των λυχνιω̅ ομοιωμα υιω α̅ν̅ο̅υ̅ ενδεδυμενον ποδηρην και περιεζωϲμενον προϲ τοιϲ μαζοιϲ ζωνην χρυϲαν η δε κεφαλη αυτου και αι τριχεϲ λευκαι ωϲ εριον λευκον ωϲ χιων και οι οφθαλμοι αυτου ωϲ φλοξ πυροϲ και οι ποδεϲ αυτου ομοιοι χαλκολιβανω ωϲ εν καμινω πεπυρωμενηϲ και η φωνη αυτου ωϲ φωνη υδατων πολλων και εν τη δεξια χειρι αυτου αϲτερεϲ επτα και εκ του ϲτοματοϲ αυτου ρομφαια διϲτομοϲ οξια εκπορευομενη και η οψιϲ αυτου ωϲ ο ηλιοϲ φαινι εν τη δυναμει αυτου και οτε ειδον αυτον επεϲα προϲ τουϲ ποδαϲ αυτου ωϲ νεκροϲ και εθηκεν την δεξιαν αυτου επ εμε λεγων μη φοβου εγω ειμι ο πρωτοτοκοϲ και ο εϲχατοϲ και ο ζων και εγενομην νεκροϲ και ιδου ζων ειμι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και εχω ταϲ κλιϲ του θανατου και του αδου γραψον ουν α ιδεϲ και α ειϲιν και α μελλει γεινεϲθαι μετα ταυτα το μυϲτηριον των επτα αϲτερων ουϲ ειδεϲ εν τη δεξια μου και ταϲ επτα λυχνιαϲ ταϲ χρυϲαϲ οι επτα αϲτερεϲ αγγελοι των επτα εκκληϲιων ειϲιν και αι λυχνιαι αι επτα επτα εκκληϲιαι ειϲιν

τω αγγελω τω εν εφεϲω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο κρατων τουϲ επτα αϲτεραϲ εν τη δεξια αυτου ο περιπατων εμ μεϲω των επτα λυχνιων των χρυϲεων οιδα τα εργα ϲου και τον κοπον και την υπομονην ϲου οτι ου δυνη βαϲταϲαι κακουϲ και επιραϲαϲ τουϲ λεγονταϲ εαυτουϲ αποϲτολουϲ και ουκ ειϲιν και ευρεϲ αυτουϲ ψευδειϲ και υπομονην εχειϲ και εβαϲταϲαϲ δια το ονομα μου και ου κεκοπιακεϲ αλλ εχω κατα ϲου οτι την πρωτην ϲου αγαπην αφηκαϲ μνημονευε ουν ποθεν πεπτωκαϲ και μετανοηϲον και τα πρωτα εργα ποιηϲον ει δε μη ερχομαι ϲοι και κεινηϲω την λυχνια̅ ϲου εκ του τοπου αυτηϲ εαν μη μετανοηϲηϲ αλλα τουτο οχειϲ οτι μιϲειϲ τα εργα των νικολαιτων καγω μιϲω ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ επτα εκκληϲιαιϲ τω νικουντι δωϲω αυτω φαγειν εκ του ξυλου τηϲ ζωηϲ ο εϲτιν εν τω παραδιϲω του θ̅υ̅ και τω αγγελω τω εν ϲμυρνηϲ εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο πρωτοτοκοϲ και ο εϲχατοϲ οϲ εγενετο νεκροϲ και εζηϲεν οιδα ϲου την θλιψιν και την πτωχιαν αλλα πλουϲιοϲ ει και την βλαϲφημιαν εκ των λεγοντω̅ ιουδαιουϲ ειναι εαυτουϲ και ουκ ειϲι̅ αλλα ϲυναγωγη του ϲατανα μη φοβου α μελλειϲ παϲχειν ιδου μελλει βαλλειν ο διαβολοϲ εξ υμων ειϲ φυλακην ινα πειραϲθητε και εχητε θλιψιν ημερων δεκα γινου πιϲτοϲ αχρι θανατου και δωϲω ϲοι τον ϲτεφανον τηϲ ζωηϲ ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ ο νικων ου μη αδικηθη εκ του θανατου του δευτερου και τω αγγελω τηϲ εν περγαμω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο εχω̅ την ρομφαιαν την διϲτομον την οξιαν οιδα που κατοικειϲ οπου ο θρονοϲ του ϲατανα και κρατειϲ το ονομα μου και ουκ ηρνηϲω την πιϲτι̅ μου και εν ταιϲ ημεραιϲ αντειπαϲ ο μαρτυϲ μου ο πιϲτοϲ μου οϲ απεκτανθη παρ υμιν οπου ο ϲαταναϲ κατοικει αλλ εχω κατα ϲου ολιγα οτι εχει εκει κρατουνταϲ την διδαχην βαλααμ οϲ εδιδαϲκεν τω βαλακ βαϲιλει ϲκανδαλον ενωπιον των υιων ι̅η̅λ̅ φαγειν ειδωλοθυτα και πορνευϲαι ουτωϲ εχειϲ και ϲυ κρατουνταϲ την διδαχην νικολαιτω̅ ομοιωϲ μετανοηϲον ουν ει δε μη ερχομαι ϲοι ταχυ και πολεμηϲω μετ αυτων εν τη ρομφαια του ϲτοματοϲ μου ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ τω νικουντι δωϲω αυτω του μαννα του κεκρυμμενου και δωϲω αυτω ψηφον λευκην και επι την ψηφον ονομα καινον γεγραμμενον ο ουδειϲ οιδεν ει μη ο λαμβανων και τω αγγελω τω εν θυατιροιϲ γραψο̅ ταδε λεγει ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅ ο εχων τουϲ οφθαλμουϲ ωϲ φλογα πυροϲ και οι ποδεϲ αυτου {ομοιο} χαλκολιβανω οιδα ϲου τα εργα και την αγαπην και την πιϲτιν και την διακονιαν και υπομονην ϲου και τα εργα ϲου τα εϲχατα πλιονα των πρωτων αλλα εχω κατα ϲου οτι αφειϲ την γυναικα ϲου την ιεζαβελ η λεγουϲα εαυτην προφητιν και διδαϲκει και πλανα τουϲ εμουϲ δουλουϲ πορνευϲαι και φαγειν ειδωλοθυτα και εδωκα αυτη χρονον ινα μετανοηϲη και ουκ ηθεληϲεν μετανοηϲαι εκ τηϲ πορνιαϲ αυτηϲ ιδου βαλλω αυτην ειϲ φυλακην και τουϲ μοιχευονταϲ μετ αυτηϲ ειϲ θλιψιν μεγαλην εαν μη μετανοηϲουϲιν εκ των εργων αυτων τα τεκνα αυτηϲ αποκτενω εν θανατω και γνωϲονται παϲαι αι εκκληϲιαι οτι εγω ειμι ο εραυνων νεφρουϲ και καρδιαϲ και δωϲω υμιν εκαϲτω κατα τα εργα υμων υμιν δε λεγω τοιϲ λοιποιϲ τοιϲ εν θυατιροιϲ οϲοι ουκ εχουϲι̅ την διδαχην ταυτην οιτινεϲ ουκ εγνωϲαν τα βαθεα του ϲατανα ωϲ λεγουϲιν ου βαλλω εφ υμαϲ αλλο βαροϲ πλην ο εχετε κρατηϲατε εωϲ ου αν ηξω και ο νικων και ο τηρων αχρι τελουϲ τα εργα μου δωϲω αυτω εξουϲια̅ επι των εθνων και ποιμανει αυτουϲ εν ραβδω ϲιδηρα ωϲ τα ϲκευη τα κεραμικα ϲυντριβεται ωϲ καγω ειληφα παρα του π̅ρ̅ϲ̅ μου και δωϲω αυτω τον αϲτερα τον προινο̅ ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ

και τω αγγελω τηϲ εν ϲαρδεϲιν εκκληϲιαϲ γραψο̅ ταδε λεγει ο εχων τα επτα π̅ν̅α̅ του θ̅υ̅ και τουϲ επτα αϲτεραϲ οιδα ϲου τα εργα οτι ονομα εχειϲ οτι ζηϲ και νεκροϲ ει γινου γρηγορων και ϲτηριϲον τα λοιπα α εμελλον αποθανειν ου γαρ ευρηκα ϲου εργα πεπληρωμενα ενωπιον του θ̅υ̅ μου μνημονευε ου̅ πωϲ ειληφαϲ και ηκουϲαϲ και τηρει και μετανοηϲον {εν} ουν μη γρηγορηϲηϲ ηξω ωϲ κλεπτηϲ και ου μη γνωϲ ποιαν ωραν ηξω επι ϲε αλλα εχειϲ ολιγα ονοματα εν ϲαρδεϲιν α ουκ εμολυναν τα ιματια αυτων και περιπατηϲου μετ εμου εν λευκοιϲ οτι αξιοι ειϲιν ο νικων ουτωϲ περιβαλειτε εν ιματιοιϲ λευκοιϲ και ου μη εξαλειψω το ονομα αυτου εκ τηϲ βιβλου τηϲ ζωηϲ και ομολογηϲω το ονομα αυτου ενωπιον του π̅ρ̅ϲ̅ μου και ενωπιον των αγγελων αυτου ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ και τω αγγελω τηϲ εν φιλαδελφιαϲ εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο αληθεινοϲ ο αγιοϲ ο εχων την κλιν δ̅α̅δ̅ ο ανοιγων και ουδειϲ κλιϲει κλειω̅ και ουδειϲ ανοιγει οιδα ϲου τα εργα ιδου δεδωκα ενωπιον ϲου θυραν ανεωγμενην ην ουδειϲ δυναται κλειϲαι αυτην οτι μικραν εχειϲ δυναμιν και ετηρηϲαϲ μου τον λογον και ουκ ηρνηϲω το ονομα μου ιδου διδω εκ τηϲ ϲυναγωγηϲ του ϲατανα τω̅ λεγοντων εαυτουϲ ιουδαιουϲ ειναι και ουκ ειϲιν αλλα ψευδονται ιδου ποιηϲω αυτουϲ ινα ηξουϲιν και προϲκυνηϲουϲιν ενωπιον των ποδων ϲου και γνωϲιν οτι εγω ηγαπηϲα ϲε και ετηρηϲαϲ τον λογον τηϲ υπομονηϲ μου καγω ϲε τηρηϲω εκ τηϲ ωραϲ του πειραϲμου τηϲ μελλουϲηϲ ερχεϲθαι επι τηϲ οικουμενηϲ οληϲ πειραϲαι τουϲ κατοικουνταϲ επι τηϲ γηϲ ερχομαι ταχυ κρατει ο εχειϲ ινα μηδειϲ λαβη τον ϲτεφανον ϲου ο νικω̅ ποιηϲω αυτον ϲτυλον εν τω ναω του θ̅υ̅ μου και εξω ου μη εξελθη ετι και γραψω επ αυτον το ονομα του θ̅υ̅ μου και το ονομα τηϲ πολεωϲ του θ̅υ̅ μου τηϲ καινηϲ ι̅λ̅η̅μ̅ η καταβαινουϲα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ απο του θ̅υ̅ μου και το ονομα μου το καινον ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ και τω αγγελω τηϲ εν λαοδικια εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο αμην ο μαρτυϲ ο πιϲτοϲ και αληθεινοϲ η αρχη τηϲ κτιϲεωϲ του θ̅υ̅ οιδα ϲου τα εργα οτι ουτε ψυχροϲ ει ουτε ζεϲτοϲ ουτωϲ οτι χλειαροϲ ει και ουτε ψυχροϲ ουτε ζεϲτοϲ μελλω ϲε εμεϲαι εκ του ϲτοματοϲ μου οτι λεγειϲ οτι πλουϲιοϲ ειμι και πεπλουτηκα και ουδεν χρεια̅ εχω και ουκ οιδαϲ οτι ϲυ ει ο ταλαιπωροϲ και ο ελεινοϲ και πτωχοϲ και τυφλοϲ και γυμνοϲ ϲυμβουλευω ϲοι αγοραϲαι παρ εμου χρυϲιον πεπυρωμενον εκ πυροϲ ινα πλουτηϲηϲ και ιματια λευκα ινα περιβαλη και μη φανερωθη η αιϲχυνη τηϲ γυμνοτητοϲ ϲου και κολλουριον εγχριϲαι τουϲ οφθαλμουϲ ϲου ινα βλεπηϲ εγω οϲουϲ εαν φιλω ελεγχω και παιδευω ζηλευε ου̅ και μετανοηϲον ιδου εϲτηκα επι την θυραν και κρουω εαν τιϲ ακουϲη τηϲ φωνηϲ μου και ανοιξη την θυραν ειϲελευϲομαι προϲ αυτον και διπνηϲω μετ αυτου και αυτοϲ μετ εμου ο νικων δωϲω αυτω καθειϲαι μετ εμου εν τω θρονω μου ωϲ καγω ενικηϲα και εκαθειϲα μετα του π̅ρ̅ϲ̅ μου εν τω θρονω αυτου ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ

μετα ταυτα ιδον και ιδου θυρα ηνεωγμενη εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και η φωνη η πρωτη ην ηκουϲα ωϲ ϲαλπιγγοϲ λαλουϲηϲ μετ εμου λεγων αναβηθι ωδε και δειξω ϲοι οϲα δει γενεϲθαι μετα ταυτα ευθεωϲ εγενομην εν π̅ν̅ι̅ και ιδου θρονοϲ εκειτο εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και επι τον θρονον καθημενοϲ και ο καθημενοϲ ομοιοϲ οραϲει λιθω ιαϲπιδι και ϲαρδιω και ιερειϲ κυκλοθεν του θρονου ομοιοϲ οραϲει ϲμαραγδινω και κυκλοθεν του θρονου θρονουϲ εικοϲι τεϲϲαρεϲ και επι τουϲ εικοϲι τεϲϲαραϲ θρονουϲ πρεϲβυτερουϲ καθημενουϲ περιβεβλημενουϲ ιματιοιϲ λευκοιϲ και επι ταϲ κεφαλαϲ αυτω̅ ϲτεφανουϲ χρυϲουϲ και εκ του θρονου εκπορευονται αϲτραπαι και φωναι και βρονται και επτα λαμπαδεϲ πυροϲ καιομεναι ενωπιον του θρονου α εϲτιν τα επτα π̅ν̅α̅τ̅α̅ του θ̅υ̅ και ενωπιον του θρονου ωϲ θαλαϲϲα υαλινη ομοια κρυϲταλλω και εμ μεϲω του θρονου και κυκλω του θρονου τεϲϲερα ζωα γεμοντα οφθαλμων εμπροϲθεν και οπιϲθεν και το ζωον το πρωτον ομοιον λεοντι και το δευτερον ζωον ομοιον μοϲχω και το τριτον ζωον εχων το προϲωπον ωϲ α̅ν̅ο̅υ̅ και το τεταρτον ζωον ομοιον αετω πετομενω και τα τεϲϲερα ζωα εν καθ εν αυτων εχων ανα πτερυγαϲ εξ κυκλοθεν και εϲωθεν γεμουϲιν οφθαλμων και αναπαυϲιν ουκ εχουϲι̅ ημεραϲ και νυκτοϲ λεγοντεϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ ο ην και ο ων και ο ερχομενοϲ και οτα̅ δωϲουϲιν τα ζωα δοξαν και τιμην και ευχαριϲτειαϲ τω καθημενω επι τω θρονω τω ζωντι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων πεϲουνται οι εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι ενωπιον του καθημενου επι του θρονου και προϲκυνηϲουϲιν τω ζωντι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και βαλουϲιν τουϲ ϲτεφανουϲ αυτων ενωπιον του θρονου λεγοντεϲ αξιοϲ ει ο κ̅ϲ̅ και ο θ̅ϲ̅ ημων λαβειν την δοξαν και την τιμην και δυναμιν οτι ϲυ εκτιϲαϲ τα παντα και δια θεληματι ϲου ηϲαν

και ιδον επι την δεξια̅ του καθημενου επι του θρονου βιβλιον γεγραμμενον εϲωθεν και οπιϲθεν κατεϲφραγιϲμενο̅ ϲφραγιϲιν επτα και ιδον αγγελον ιϲχυρον κηρυϲϲο̅τα εν φωνη μεγαλη τιϲ αξιοϲ ανοιξαι το βιβλιον και λυϲαι ταϲ ϲφραγιδαϲ αυτου και ουδειϲ ηδυνατο εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ ουδε επι τηϲ γηϲ ουδε υποκατω τηϲ γηϲ ανοιξαι το βιβλιον ουτε βλεπειν αυτο [отсутствует] και ειϲ εκ των πρεϲβυτερων λεγει μοι μη κλαιε ιδου ενικηϲεν ο λεων ο εκ τηϲ φυληϲ ιουδα η ριζα δ̅α̅δ̅ ανοιξαι το βιβλιον και ταϲ επτα ϲφραγιδαϲ αυτου και ιδου και εμ μεϲω του θρονου και των τεϲϲαρων ζωων και εμ μεϲω των πρεϲβυτερων αρνιον εϲτηκοϲ ωϲ εϲφαγμενον εχων κερατα επτα και οφθαλμουϲ επτα οι ειϲιν τα π̅ν̅α̅τ̅α̅ του θ̅υ̅ απεϲταλμενοι ειϲ παϲαν τη̅ γην και ηλθεν και ειληφεν εκ τηϲ δεξιαϲ του καθημενου επι του θρονου και οτε ελαβεν το βιβλιον τα τεϲϲερα ζωα και οι εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι επεϲαν ενωπιον του αρνιου εχοντεϲ εκαϲτοϲ κιθαραν και φιαλαϲ χρυϲαϲ γεμουϲαϲ θυμιαματων αι ειϲιν αι προϲευχαι τω̅ αγιων και αδωϲιν ωδην καινην λεγοντεϲ αξιοϲ ει λαβειν το βιβλιο̅ και ανοιξαι ταϲ ϲφραγιδαϲ αυτου οτι εϲφαγηϲ και ηγοραϲαϲ τω θ̅ω̅ εν τω αιματι ϲου εκ παϲηϲ φυληϲ και γλωϲϲηϲ και λαου και εθνουϲ και εποιηϲαϲ αυτουϲ βαϲιλειαν και ιερειϲ και βαϲιλευουϲιν επι τηϲ γηϲ και ιδον και ηκουϲα φωνην αγγελων πολλων κυκλω του θρονου και των ζωων και των πρεϲβυτερων και ην ο αριθμοϲ αυτων μυριαδεϲ μυριαδων και χιλιαδεϲ χιλιαδων λεγοντεϲ φωνη μεγαλη αξιοϲ εϲτιν το αρνιον το εϲφαγμενον λαβειν την δυναμιν και πλουτον και ϲοφιαν και ιϲχυν και τιμην και δοξαν και ευλογιαν και παν κτιϲμα ο εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και επι τηϲ γηϲ και υποκατω τηϲ γηϲ και επι τηϲ θαλαϲϲηϲ εϲτιν και τα εν αυτοιϲ παντα ηκουϲα λεγοντα τω καθημενω επι τω θρονω τω αρνιω η ευλογια και η τιμη και η δοξα και το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και τα τεϲϲερα ζωα ελεγον αμην και οι πρεϲβυτεροι επεϲαν και προϲεκυνηϲαν

και ιδον οτε ηνοιξεν το αρνιον μια̅ εκ των επτα ϲφραγιδων και ηκουϲα ενοϲ εκ των τεϲϲαρων ζωων λεγοντοϲ ωϲ φωνη βροντηϲ λεγο̅τοϲ ερχου και ιδον και ιδου ιπποϲ λευκοϲ και ο καθημενοϲ επ αυτον εχων τοξον και εδοθη αυτω ϲτεφανοϲ και εξηλθεν ο νικων και ινα νικηϲη και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την δευτεραν ηκουϲα του δευτερου ζωου λεγοντοϲ ερχου και εξηλθεν αλλοϲ ιπποϲ πυροϲ και ε̅ τω καθημενω επ αυτον εδοθη λαβειν την ειρηνην τηϲ γηϲ και ινα αλληλουϲ ϲφαξουϲιν και εδοθη αυτω μεγαλη μαχαιρα και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την τριτην ηκουϲα του τριτου ζωου λεγοντοϲ ερχου και ιδον και ιδου ιπποϲ μελαϲ και ο καθημενοϲ επ αυτον εχων ζυγον εν τη χειρι αυτου και ηκουϲα ωϲ φωνην εμ μεϲω των τεϲϲαρων ζωων λεγουϲαν χοινιξ ϲιτου δηναριου και τρειϲ χοινικεϲ κριθων του δηναριου και το ελαιον και τον οινον μη αδικηϲηϲ και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την τεταρτην ηκουϲα φωνην του τεταρτου ζωου λεγοντοϲ ερχου και ιδον και ιδου ιπποϲ χλωροϲ και ο καθημενοϲ επανω αυτου ονομα αυτω ο αθανατοϲ και ο αδηϲ ηκολουθι μετ αυτου και εδοθη αυτοιϲ εξουϲια επι το τεταρτον τηϲ γηϲ αποκτειναι εν ρομφαια και εν λιμω και εν θανατω και το τεταρτο̅ των θηριων τηϲ γηϲ και οτε ηνοιξεν την πεμπτην ϲφραγιδα ιδον υποκατω του θυϲιαϲτηριου ταϲ ψυχαϲ των εϲφαγμενω̅ δια τον λογον του θ̅υ̅ και την μαρτυρια̅ ην ειχον και εκραξαν φωνη μεγαλη λεγοντεϲ εωϲ ποτε ο δεϲποτηϲ ο αγιοϲ και αληθεινοϲ ου κρινειϲ και εκδικειϲ το αιμα ημων εκ των κατοικουντων επι τηϲ γηϲ και εδοθη αυτοιϲ εκαϲτω ϲτολη λευκη και ερρεθη αυτοιϲ ινα αναπαυϲονται χρονον ετι μικρον εωϲ πληρωθωϲι̅ και οι ϲυνδουλοι αυτων και οι αδελφοι αυτων οι μελλοντεϲ αποκτε̅νεϲθαι ωϲ και αυτοι και ιδον οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την εκτην και ιδου ϲιϲμοϲ εγενετο μεγαϲ και ο ηλιοϲ εγενετο μελαϲ ωϲ ϲακκοϲ τριχινοϲ και η ϲεληνη ολη εγενετο ωϲ αιμα και οι αϲτερεϲ του θ̅υ̅ επεϲαν ειϲ την γη̅ ωϲ ϲυκη βαλλει τουϲ ολυνθουϲ αυτηϲ υπο ανεμου μεγαλου ϲαλευομενη και ο ο̅υ̅ν̅ο̅ϲ̅ απεχωριϲθη ωϲ βιβλιον ελιϲϲομενον και παν οροϲ και νηϲοϲ εκ των τοπων αυτω̅ απεκεινηϲαν και οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ και οι μεγιϲτανεϲ οι χιλιαρχοι και οι πλουϲιοι και οι ιϲχυροι και παϲ δουλοϲ και ελευθεροϲ {εκαυψα̅} εαυτουϲ ειϲ τα ϲπηλαια και ειϲ ταϲ πετραϲ των ορεων και λεγουϲιν τοιϲ ορεϲιν και ταιϲ πετραιϲ πεϲατε εφ ημαϲ και κρυψατε ημαϲ απο προϲωπου του καθημενου επι του θρονου και απο τηϲ οργηϲ του αρνιου οτι ηλθεν η ημερα η μεγαλη τηϲ οργηϲ αυτου και τιϲ δυναται ϲταθηναι

μετα τουτο ιδον τεϲϲαρεϲ αγγελουϲ εϲτωταϲ επι ταϲ τεϲϲαραϲ γωνιαϲ τηϲ γηϲ κρατουνταϲ τουϲ τεϲϲαρεϲ ανεμουϲ τηϲ γηϲ ινα μη πνεη ανεμοϲ μητε επι θαλαϲϲηϲ μητε επι δενδρου και ιδον αλλον αγγελον αναβαινοντα απο ανατολων ηλιου εχοντα ϲφραγιδα θ̅υ̅ ζωντοϲ και εκραζεν φωνη μεγαλη τοιϲ τεϲϲαρϲιν αγγελοιϲ οιϲ εδοθη αυτοιϲ αδικηϲαι την γην και την θαλαϲϲαν λεγων μη αδικηϲηται την γην και την θαλαϲϲαν μητε τα δενδρα αχρι ϲφραγιϲωμεν τουϲ δουλουϲ του θ̅υ̅ ημων επι των μετωπω̅ αυτων εκατον τεϲϲαρακοντα {} χιλιαδεϲ εϲφραγιϲμενοι εκ παϲηϲ φυληϲ υιων ι̅η̅λ̅ εκ φυληϲ ιουδα δωδεκα χιλιαδεϲ εϲφραγιϲμενοι εκ φυληϲ ρουβη̅ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ γαδ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ αϲηρ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ νεφθαλιμ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ μανναϲϲη δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ ϲυμεων δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ λευι δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ ιϲϲαχαρ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ ζαβουλων δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ ιωϲηφ δωδεκα χιλιαδεϲ εκ φυληϲ βενιαμειν δωδεκα χιλιαδεϲ εϲφραγιϲμενοι μετα ταυτα ιδον οχλον πολυν και αριθμηϲαι αυτον ουδειϲ εδυνατο εκ πα̅τοϲ εθνουϲ και φυλων και λαων και γλωϲϲων εϲτωτεϲ επι του θρονου και ενωπιον του αρνιου περιβεβλημενουϲ ϲτολαϲ λευκαϲ και φοινικεϲ εν ταιϲ χερϲιν αυτων και κραζουϲι φωνη μεγαλη λεγοντεϲ η ϲωτηρια του θ̅υ̅ ημων τω καθημενω επι τω θρονω και τω αρνιω και παντεϲ οι αγγελοι ιϲτηκειϲαν κυκλω του θρονου και των πρεϲβυτερων και των τεϲϲαρων ζωων και επεϲαν ενωπιον του θρονου επι τα προϲωπα αυτων και προϲεκυνηϲαν τω θ̅ω̅ λεγοντεϲ αμην η ευλογια και η δοξα και η ευχαριϲτεια και η τιμη και η δυναμιϲ και η ιϲχυϲ τω θ̅ω̅ ημων ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην και απεκριθη ειϲ εκ των πρεϲβυτερων λεγων μοι ουτοι οι περιβεβλημενοι ταϲ ϲτολαϲ ταϲ λευκαϲ τινεϲ ειϲιν και ποθεν ηλθον και ειρηκα αυτω κ̅ε̅ ϲυ οιδαϲ και ειπεν μοι ουτοι ειϲιν οι ερχομενοι απο θλιψεωϲ μεγαληϲ και επλυναν ταϲ ϲτολαϲ αυτων και ελευκαναν αυταϲ εν τω αιματι του αρνιου δια τουτο ειϲιν ενωπιον του θρονου του θ̅υ̅ και λατρευουϲιν αυτω ημεραϲ και νυκτοϲ εν τω ναω αυτου και ο καθημενοϲ επι του θρονου ϲκηνωϲει επ αυτουϲ ου πιναϲουϲιν ετι ουδε μη διψηϲουϲιν ετι ουδε μη πεϲη επ αυτουϲ ο ηλιοϲ ουδε παν καυμα οτι το αρνιον το ανα μεϲον του θρονου ποιμανει αυτουϲ και οδηγηϲει αυτουϲ επι ζωηϲ πηγαϲ υδατων και εξαλιψει ο θ̅ϲ̅ παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτω̅

και οταν ηνοιξεν την ϲφραγιδα τη̅ εβδομην εγενετο ϲιγη εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ ωϲ ειμιωρον και ιδον τουϲ επτα αγγελουϲ οι ενωπιον του θ̅υ̅ εϲτηκαϲιν και εδοθη αυτοιϲ επτα ϲαλπιγγεϲ και αλλοϲ αγγελοϲ ηλθεν και εϲταθη επι το θυϲιαϲτηριον εχων λιβανωτον χρυϲουν και εδοθη αυτω θυμιαματα πολλα ινα δωϲει ταιϲ προϲευχαιϲ των αγιων παντων επι το θυϲιαϲτηριον το χρυϲουν το ενωπιον του θρονου και ανεβη ο καπνοϲ των θυμιαματων ταιϲ προϲευχαιϲ τω̅ αγιων εκ χειροϲ του αγγελου ενωπιον του θ̅υ̅ και ειληφεν ο αγγελοϲ τον λιβανωτον και εγεμιϲεν αυτον εκ του πυροϲ του θυϲιαϲτηριου και ελαβον ειϲ την γην και εγενο̅το βρονται και αϲτραπαι και φωναι και ϲιϲμοϲ και οι επτα αγγελοι οι εχοντεϲ ταϲ επτα ϲαλπιγγαϲ ητοιμαϲαν αυτουϲ ινα ϲαλπιϲωϲι̅ και ο πρωτοϲ εϲαλπιϲεν και εγενετο χαλαζα και πυρ μεμιγμενα εν αιματι και εβληθη ειϲ την γη̅ και το τριτον τηϲ γηϲ κατεκαη και το τριτον των δενδρων κατεκαη και παϲ χορτοϲ χλωροϲ κατεκαη και ο δευτεροϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲεν και ωϲ οροϲ μεγα πυρι καιομενον εβληθη ειϲ την θαλαϲϲαν και εγενετο το τριτο̅ τηϲ θαλαϲϲηϲ αιμα και απεθανε̅ το τριτον των κτιϲματων τω̅ εν τη θαλαϲϲη τα εχοντα ψυχαϲ και το τριτον των πλοιων διεφθαρηϲαν και ο τριτοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲεν και επεϲεν εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ αϲτηρ μεγαϲ καιομενοϲ ωϲ λαμπαϲ και επεϲεν επι το τριτον τω̅ ποταμων και το ονομα του αϲτεροϲ λεγεται ο αψινθοϲ και εγενετο το τριτον των υδατων ειϲ αψινθον και πολλοι των α̅ν̅ω̅ν̅ απεθανον επι των υδατων οτι επικρανθηϲαν και ο τεταρτοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲε̅ και επληγη το τριτον του ηλιου και το τριτον τηϲ ϲεληνηϲ και το τριτον των αϲτερων ινα ϲκοτιϲθη το τριτον αυτων και η ημερα μη φανη το τεταρτον αυτηϲ και η νυξ ομοιωϲ και ιδον και ηκουϲα ενοϲ αετου πετομενου εν μεϲουρανηματι λεγοντοϲ φωνη μεγαλη ουαι ουαι ουαι τοιϲ κατοικουϲιν επι τηϲ γηϲ εκ των λοιπων φωνω̅ τηϲ ϲαλπιγγοϲ των τριων αγγελω̅ των μελλοντων ϲαλπιζειν

και ο πεμπτοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲεν και ιδον αϲτερα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ πεπτωκοτα ειϲ την γην και εδοθη αυτω η κλιϲ του φρεατοϲ τηϲ αβυϲϲου και ηνοιξεν το φρεαρ τηϲ αβυϲϲου και ανεβη καπνοϲ εκ του φρεατοϲ καπνοϲ καμινου μεγαληϲ και εϲκοτωθη ο ηλιοϲ και ο αηρ εκ του καπνου του φρεατοϲ και εκ του καπνου εξηλθον ακριδεϲ ειϲ την γην και εδοθη αυταιϲ εξουϲια ωϲ εχουϲι̅ εξουϲιαν οι ϲκορπιοι τηϲ γηϲ και ερρεθη αυταιϲ ινα μη αδικηϲουϲιν τον χορτον τηϲ γηϲ ουδε πα̅ χλωρον ουδε παν δενδρον ει μη τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ οιτινεϲ ουκ εχουϲι την ϲφραγιδα του θ̅υ̅ επι των μετωπων και εδοθη αυτοιϲ ινα μη αποκτεινωϲιν αυτουϲ αλλ ινα βαϲανιϲθηϲονται μηναϲ πεντε και ο βαϲανιϲμοϲ αυτων ωϲ βαϲανιϲμοϲ ϲκορπιου οταν πεϲη α̅ν̅ο̅ν̅ και εν ταιϲ ημεραιϲ εκειναιϲ ζητουϲιν οι α̅ν̅ο̅ι̅ τον θανατον και ου μη ευρωϲιν αυτον και επιθυμηϲουϲιν αποθανειν και φευγει ο θανατοϲ απ αυτων και τα ομοιωματα των ακριδων ομοιωματα ιπποιϲ ητοιμαϲμενοιϲ ειϲ πολεμον και επι ταϲ κεφαλαϲ αυτων ωϲ ϲτεφανοι ομοιοι χρυϲω και τα προϲωπα αυτων ωϲ προϲωπα α̅ν̅ω̅ν̅ και ειχαν τριχαϲ ωϲ τριχαϲ γυναικω̅ και οι οδοντεϲ αυτων ωϲ λεοντων ηϲαν και ειχον θωρακαϲ ωϲ θωρακαϲ ϲιδηρουϲ και η φωνη των πτερυγων αυτων ωϲ φωνη αρματων ιππων πολλων τρεχοντων ειϲ πολεμον και εχουϲιν ουραϲ ομοιοιϲ ϲκορπιοιϲ και κεντρα και εν ταιϲ ουραιϲ αυτων η εξουϲια αυτων αδικηϲαι τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ μηναϲ πεντε εχουϲιν επ αυτων βαϲιλεα το̅ αρχοντα τηϲ αβυϲϲου τον αγγελο̅ ονομα αυτω εβραιϲτι αβαδδων και εν τη ελληνικη ονομα εχει απολλυων η ουαι η μια απηλθεν ιδου ερχεται ετι δυο ουαι μετα ταυτα και ο εκτοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲεν και ηκουϲα φωνην μιαν εκ των κερατων του θυϲιαϲτηριου του χρυϲου του ενωπιον του θ̅υ̅ λεγοντα τω αγγελω ο εχων την ϲαλπιγγα λυϲον τουϲ τεϲϲαραϲ αγγελουϲ τουϲ δεδεμενουϲ επι τω ποταμω τω μεγαλω ευφρατη και ελυπηθηϲαν οι τεϲϲαρεϲ αγγελοι οι ητοιμαϲμενοι ειϲ την ωραν και ημεραν και μηνα και ενιαυτο̅ ινα αποκτεινωϲιν το τριτον των α̅ν̅ω̅ν̅ και ο αριθμοϲ των ϲτρατευματων του ιππικου διϲ μυριαδεϲ μυριαδων ηκουϲα τον αριθμο̅ αυτων και ουτωϲ ιδον τουϲ ιππουϲ εν τη οραϲει και τουϲ καθημενουϲ επ αυτων εχονταϲ θωρακαϲ πυρινουϲ και υακινθινουϲ και θειωδειϲ και αι κεφαλαι τω̅ ιππων ωϲ κεφαλαι λεοντων και εκ των ϲτοματων αυτων εκπορευεται πυρ και καπνοϲ και θιον απο των τριων πληγων τουτων απνκτανθηϲαν το τριτον των α̅ν̅ω̅̅̅ εκ του πυροϲ και του καπνου και του θιου του εκπορευομενου εκ τω̅ ϲτοματων αυτων η γαρ εξουϲια τω̅ τοπων εν τω ϲτοματι αυτων εϲτι̅ και εν ταιϲ ουραιϲ αυτων αι γαρ ουραι αυτων ομοιαι οφεϲιν εχουϲαι κεφαλαϲ και εν αυταιϲ αδικουϲιν και οι λοιποι των α̅ν̅ω̅ν̅ οι ουκ απεκτανθηϲαν εν ταιϲ πληγαιϲ ταυταιϲ ουτε μετενοηϲαν εκ των εργων των χειρων αυτων ινα μη προϲκυνηϲουϲιν τα δαιμονια και τα ειδωλα τα χρυϲα και τα αργυρα και τα χαλκα και τα λιθινα και τα ξυλινα α ουτε βλεπειν δυνανται ουτε ακουειν ουτε περιπατιν και ου μετενοηϲαν εκ των φονων αυτων ουτε εκ των φαρμακιων αυτων ουτε εκ τηϲ πονηριαϲ αυτων ουτε εκ των κλεμματων αυτων

και ιδον αλλον αγγελον ιϲχυρον καταβαινοντα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ περιβεβλημενον νεφελην και η ιρειϲ επι την κεφαλην {αυτοιϲ} και το προϲωπο̅ αυτου ωϲ ο ηλιοϲ και οι ποδεϲ αυτου ωϲ ϲτυλοι πυροϲ και εχων εν τη χειρι αυτου {βιβλαριδ�ον} και εθηκεν τον ποδα αυτου τον δεξιον επι τηϲ θαλαϲϲηϲ τον δε ευωνυμον επι τηϲ γηϲ και εκραξεν φωνη μεγαλη ωϲπερ λεων μυκαται και οτε εκραξε̅ ελαληϲαν αι επτα βρονται ταϲ εαυτων φωναϲ και οτε ελαληϲαν αι επτα βρονται ημελλον γραφειν και ηκουϲα φωνην εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲαν ϲφραγιϲον α ελαληϲαν αι επτα βρονται και μη αυτα γραψηϲ και ο αγγελοϲ ον ιδον εϲτωτα επι τηϲ θαλαϲϲηϲ και επι τηϲ γηϲ ηρε την χειρα αυτου ειϲ τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ και ωμοϲεν εν τω ζωντι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων οϲ εκτειϲεν τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ και τα εν αυτω οτι χρονοϲ ουκετι εϲται αλλ εν ταιϲ ημεραιϲ τηϲ φωνηϲ του εβδομου αγγελου οταν μελλη ϲαλπιζειν και ετελεϲθη το μυϲτηριον του θ̅υ̅ ωϲ ευηγγελιϲε̅ τουϲ εαυτου δουλουϲ τουϲ προφηταϲ και η φωνη ην ηκουϲα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ παλιν λαλουϲαν μετ εμου και λεγουϲα̅ υπαγε λαβε το βιβλιον το ηνεωγμενο̅ εν τη χειρι του αγγελου του εϲτωτοϲ επι τηϲ θαλαϲϲηϲ και επι τηϲ γηϲ και απηλθα προϲ τον αγγελον λεγων αυτω δουναι μοι το {βιβλαριον} και λεγει μοι λαβε και καταφαγε αυτο και πικρανει ϲου την καρδιαν αλλ εν τω ϲτοματι ϲου εϲται γλυκυ ωϲ μελι και ελαβον το βιβλαριδιον εκ τηϲ χειροϲ του αγγελου και κατεφαγον αυτο και ην εν τω ϲτοματι μου γλυκυ ωϲ μελι και οτε εφαγον αυτο επικρανθη η κοιλια μου και λεγουϲιν μοι δει ϲε παλιν προφητευϲαι επι λαοιϲ και εθνεϲιν και γλωϲϲαιϲ και βαϲιλευϲιν πολλοιϲ

και εδοθη μοι καλαμοϲ ομοιοϲ ραβδω λεγων εγειρε και μετρηϲον τον ναο̅ του θ̅υ̅ και το θυϲιαϲτηριον και τουϲ προϲκυνουνταϲ εν αυτω και την αυλην την εξωθεν του ναου εκβαλε εξωθεν και μη αυτην μετρηϲηϲ οτι εδοθη τοιϲ εθνεϲιν και την πολι̅ την αγιαν μετρηϲουϲιν μηναϲ τεϲϲερακοντα και δυο και δωϲω τοιϲ δυϲιν μαρτυϲιν μου και προφητευϲουϲιν ημεραϲ χιλιαϲ διακοϲιαϲ εξηκοντα περιβεβλημενουϲ ϲακκουϲ ουτοι ειϲιν αι δυο αυλαιαι και αι δυο λυχνιαι αι ενωπιο̅ κ̅υ̅ τηϲ γηϲ εϲτωτεϲ και ει τιϲ αυτουϲ θελει αδικηϲαι πυρ εκπορευεται εκ του {ϲτωματοϲ} αυτων και κατεϲθιει τουϲ εχθρουϲ αυτων και ει τιϲ θεληϲη αυτουϲ αδικηϲαι δι αυτον αποκτα̅θηναι ουτοι εχουϲιν την εξουϲιαν κλιϲαι τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ ινα μη υετοϲ βρεχη ταϲ ημεραϲ τηϲ προφητιαϲ αυτων και εξουϲιαν εχουϲιν επι των υδατω̅ ϲτρεφειν αυτα ειϲ αιμα και παταξαι την γην εν παϲη πληγη οϲακιϲ εαν θεληϲωϲιν και οτα̅ τελεϲωϲιν την μαρτυριαν αυτων το θηριον το τεταρτον το αναβαινων εκ τηϲ αβυϲϲου ποιηϲει μετ αυτων πολεμον και νικηϲει αυτουϲ και αποκτενει αυτουϲ και το πτωμα αυτων επι τηϲ πλατειαϲ τηϲ πολεωϲ τηϲ μεγαληϲ ητιϲ καλειτε π̅ν̅ι̅κ̅ω̅ϲ̅ ϲοδομα και αιγυπτοϲ οπου και ο κ̅ϲ̅ αυτων εϲταυρωθη και βλεπουϲιν εκ των λαων και φυλω̅ και γλωϲϲων και εθνων το πτωμα αυτω̅ ημεραϲ τριϲ και {ημιου} και τα πτωματα αυτων ουκ αφιουϲιν τεθηναι ειϲ μνημα και οι κατοικουντεϲ επι τηϲ γηϲ χαιρουϲιν επ αυτοιϲ και ευφραινονται και δωρα πεμψουϲιν αλληλοιϲ οτι ουτοι οι δυο προφηται εβαϲανιϲαν τουϲ κατοικουνταϲ επι τηϲ γηϲ και μετα ταϲ τριϲ ημεραϲ και ημιϲου π̅ν̅α̅ ζωηϲ εκ του θ̅υ̅ ειϲηλθεν εν αυτοιϲ και εϲτηϲαν επι τουϲ ποδαϲ αυτων και φοβοϲ μεγαϲ επεπεϲεν επι τουϲ θεωρουνταϲ αυτουϲ και ηκουϲαν φωνην μεγαλην εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲαν αναβατε ωδε και ανεβηϲαν ειϲ τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ εν τη νεφελη και εθεορηϲαν αυτουϲ οι εχθροι αυτων και εν εκεινη τη ωρα εγενετο ϲιϲμοϲ μεγαϲ και το δεκατον τηϲ πολεωϲ επεϲεν και απεκτανθηϲαν εν τω ϲιϲμω ονοματα α̅ν̅ω̅ν̅ χιλιαδεϲ επτα και οι λοιποι εμφοβοι εγενοντο και εδωκαν δοξαν τω θ̅ω̅ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ η ουαι η δευτερα απηλθεν ιδου η ουαι η τριτη ερχεται ταχυ και εβδομοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲε̅ και εγενοντο φωναι μεγαλαι εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ λεγοντεϲ εγενετο η βαϲιλεια του κοϲμου του κ̅υ̅ ημων και του χ̅υ̅ αυτου και βαϲιλευϲει ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι {ενωπιτν} του θ̅υ̅ καθημενοι επι τουϲ θρονουϲ αυτων επεϲαν επι τα προϲωπα αυτων και προϲεκυνηϲαν τω θ̅ω̅ λεγοντεϲ ευχαριϲτουμεν ϲοι κ̅ε̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ ο ων και ο ην οτι ειληφαϲ την δυναμιν ϲου τη̅ μεγαλην και εβαϲιλευϲαϲ και τα εθνη ωργιϲθηϲαν και ηλθεν η οργη ϲου και ο καιροϲ των νεκρων κριθηναι και δουναι τον μιϲθον τοιϲ δουλοιϲ ϲου τοιϲ προφηταιϲ και τουϲ αγιουϲ και τουϲ φοβουμενουϲ το ονομα ϲου τουϲ μικρουϲ και τουϲ μεγαλουϲ διαφθειραι τουϲ διαφθειρονταϲ την γην και ηνοιγη ο ναοϲ του θ̅υ̅ ο εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και ωφθη η κιβωτοϲ τηϲ διαθηκηϲ αυτου εν τω ναω αυτου και εγενοντο αϲτραπαι και φωναι και βρονται και ϲιϲμοϲ και χαλαζα μεγαλη

και ϲημειον μεγα ωφθη εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ γυνη περιβλεπομενη τον ηλιον και η ϲεληνη υποκατω των ποδων αυτηϲ και επι τηϲ κεφαληϲ αυτηϲ ϲτεφανοϲ αϲτερων δωδεκα και εν γαϲτρι εχουϲα κραζει και ωδινουϲα και βαϲανιζομενη τεκειν και ωφθη αλλο ϲημειον εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και ιδου δρακων μεγαϲ πυρροϲ εχων κεφαλαϲ επτα και κερατα δεκα και επι ταϲ κεφαλαϲ αυτων επτα διαδηματα και η ουρα αυτου ϲυρει το τριτον των αϲτερων του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ και εβαλεν αυτουϲ ειϲ την γην και ο δρακων εϲτηκεν ενωπιον τηϲ γυναικοϲ τηϲ μελλουϲηϲ τεκει̅ ινα οταν τεκη το τεκνον αυτηϲ καταφαγη και ετεκεν υιον αρϲεν οϲ μελλει ποιμαινειν παντα τα εθνη εν ραβδω ϲιδηρα και ηρπαϲθη το τεκνον αυτηϲ προϲ τον θ̅ν̅ και προϲ τον θρονον αυτου και η γυνη εφυγεν ειϲ την ερημον οπου εχει εκει τοπον ητοιμαϲμενον απο του θ̅υ̅ ινα εκει τρεφωϲιν αυτην ημεραϲ χιλιαϲ διακοϲιαϲ εξηκοντα και εγενετο πολεμοϲ εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ ο τε μιχαηλ και οι αγγελοι αυτου του πολεμηϲαι μετα του δρακοντοϲ και ο δρακων επολεμηϲεν και οι αγγελοι αυτου και ουκ ιϲχυϲεν ουδε τοποϲ ευρεθη αυτων ετι εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και εβληθη ο δρακων ο μεγαϲ ο οφιϲ ο αρχαιοϲ ο καλουμενοϲ διαβολοϲ και ο ϲαταναϲ ο πλανων την οικουμενην ολην εβληθη ειϲ την γην και οι αγγελοι αυτου μετ αυτου εβληθηϲαν και ηκουϲα φωνην μεγαλην ε̅ τω ο̅υ̅ν̅ω̅ λεγουϲαν αρτι εγενετο η ϲωτηρια και η δυναμιϲ και η βαϲιλεια του θ̅υ̅ ημων και {} εξουϲια του χ̅υ̅ αυτου οτι εβληθη ο κατηγωρ των αδελφων ημων ο κατηγορων αυτουϲ ενωπιο̅ του θ̅υ̅ ημων ημεραϲ και νυκτοϲ και αυτοι ενικηϲαν αυτον δια το αιμα του αρνιου και δια τον λογον τηϲ μαρτυριαϲ αυτων και ουχ ηγαπηϲαν την ψυχην αυτων αχρι θανατου δια τουτο ευφραινεϲθαι οι ο̅υ̅ν̅ο̅ι̅ και οι εν αυτοιϲ ϲκηνουντεϲ ουαι την αγαπην και την θαλαϲϲα̅ οτι κατεβη ο διαβολοϲ προϲ υμαϲ εχων θυμον μεγαν ειδωϲ οτι ολιγον καιρον εχει και οτε ειδεν ο δρακων οτι εβληθη ειϲ την γην εδιωξεν την γυναικα ητιϲ ετεκεν τον αρϲεναν και εδοθηϲαν τη γυναικι αι δυο πτερυγεϲ του αετου του μεγαλου ινα πετητε ειϲ την ερημον ειϲ τον τοπον αυτηϲ οπου τρεφεται εκει καιρον και καιρουϲ και ημιϲυ καιρου απο προϲωπου του οφεωϲ και {ελαβεν} ο οφιϲ εκ του ϲτοματοϲ αυτου οπιϲω τηϲ γυναικοϲ υδωρ ωϲ ποταμον ινα αυτην ποταμοφορητον ποιηϲη και εβοηθηϲε̅ η γη τη γυναικι και ηνοιξεν η γη το ϲτομα αυτηϲ και κατεπιεν το υδωρ ο εβαλεν ο δρακων εκ του ϲτοματοϲ αυτου και ωργιϲθη ο δρακω̅ επι τη γυναικι και απηλθεν ποιηϲαι πολεμον μετα των λοιπων του ϲπερματοϲ αυτηϲ των τηρουντω̅ ταϲ εντολαϲ του θ̅υ̅ και εχοντων την μαρτυριαν ι̅υ̅ και εϲταθη επι την αμμον τηϲ θαλαϲϲηϲ

και ιδον εκ τηϲ θαλαϲϲηϲ θηριον αναβαινον εχον κερατα δεκα και κεφαλαϲ επτα και επι των κερατω̅ αυτου δεκα διαδηματα και επι ταϲ κεφαλαϲ αυτου ονοματα βλαϲφημιαϲ και το θηριον ο ιδον ην ομοιον παρδαλι και οι ποδεϲ αυτου ωϲ αρκου και το ϲτομα αυτου ωϲ ϲτομα λεοντοϲ και εδωκεν αυτω ο δρακων την δυναμιν αυτου και τον θρονον αυτου και εξουϲιαν μεγαλην {} και μιαν εκ των κεφαλων αυτου ωϲ εϲφαγμενην ειϲ θανατον και η πληγη του θανατου αυτου εθεραπευθη και εθαυμαϲθη ολη η γη οπιϲω του θηριου και προϲεκυνηϲαν τω δρακοντι οτι εδωκεν την εξουϲιαν τω θηριω και προϲεκυνηϲαν το θηριον λεγοντεϲ τιϲ ομοιοϲ τω θηριω και τιϲ δυναται πολεμηϲαι μετ αυτου και εδοθη αυτω ϲτομα λαλου̅ μεγαλα και βλαϲφημα και εδοθη αυτω εξουϲια ποιηϲαι μηναϲ τεϲϲερακοντα και δυο και ηνοιξεν το ϲτομα αυτου ειϲ βλαϲφημιαϲ προϲ τον θ̅ν̅ βλαϲφημηϲαι το ονομα αυτου και την ϲκηνην αυτου τουϲ εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ ϲκηνουνταϲ και εδοθη αυτω εξουϲια επι παϲαν φυλην και λαον και γλωϲϲαν και εθνοϲ και προϲκυνηϲουϲιν αυτον παντεϲ οι κατοικουντεϲ επι τηϲ γηϲ ουαι γεγραπται το ονομα αυτου εν τω βιβλιω τηϲ ζωηϲ του αρνιου του εϲφαγμενου απο καταβοληϲ κοϲμου ει τιϲ εχει ουϲ ακουϲατω ει τιϲ ειϲ αιχμαλωϲιαν ειϲ αιχμαλωϲιαν υπαγει ει τιϲ εν μαχαιρη αποκτα̅θηναι αυτον εν μαχαιρη αποκτα̅θηναι ωδε εϲτιν η υπομονη και η πιϲτιϲ των αγιων και ιδον αλλο θηριον αναβαινον εκ τηϲ γηϲ και ειχεν κερατα δυο ομοια αρνιω και ελαλει ωϲ δρακων και την εξουϲιαν του πρωτου θηριου παϲαν ποιει ενωπιο̅ αυτου και ποιει την γην και τουϲ εν αυτη κατοικουνταϲ ινα προϲκυνηϲουϲιν το θηριον το πρωτο̅ ου εθεραπευθη η πληγη αυτου και ποιει ϲημεια μεγαλα ινα και πυρ ποιη εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ καταβαινειν ειϲ την γην ενωπιον των α̅ν̅ω̅ν̅ και πλανα τουϲ κατοικουνταϲ επι τηϲ γηϲ δια τα ϲημεια α εδοθη αυτω ποιηϲαι ενωπιον του θηριου λεγων τοιϲ κατοικουϲιν επι τηϲ γηϲ ποιηϲαι εικοναν τω θηριω οϲ εχει την πληγην τηϲ μαχαιρηϲ και εζηϲεν και εδοθη αυτη δουναι πνευμα τη εικονι του θηριου ινα και λαληϲη η εικων του θηριου και ποιηϲη ινα οϲοι εαν μη προϲκυνηϲωϲιν την εικονα του θηριου αποκτανθωϲιν και ποιει πανταϲ τουϲ μικρουϲ και τουϲ μεγαλουϲ και τουϲ πλουϲιουϲ και τουϲ πτωχουϲ και τουϲ ελευθερουϲ και τουϲ δουλουϲ ινα δωϲιν αυτοιϲ χαραγμα επι τηϲ χειροϲ αυτων τηϲ δεξιαϲ η επι το μετωπον αυτων και ινα μη τιϲ δυνηται αγοραϲαι η πωληϲαι ει μη ο εχων το χαραγμα το ονομα του θηριου η τον αριθμον του ονοματοϲ αυτου ωδε η ϲοφια εϲτι̅ ο εχων νουν ψηφιϲατω τον αριθμον του θηριου αριθμοϲ γαρ α̅ν̅ο̅υ̅ εϲτιν και ο αριθμοϲ αυτου εξακοϲιοι εξηκοντα εξ

και ιδον και ιδου το αρνιον εϲτοϲ επι το οροϲ ϲιων και μετ αυτου εκατον τεϲϲερακοντα τεϲϲαρεϲ χιλιαδεϲ εχουϲαι το ονομα αυτου και το ονομα του π̅ρ̅ϲ̅ αυτου το γεγραμμενον επι των μετωπων αυτων και ηκουϲα φωνην εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ ωϲ φωνην υδατω̅ πολλων και ωϲ φωνην βροντηϲ μεγαληϲ και η φωνη ην ηκουϲα ωϲ κιθαρωδων κιθαριζοντων εν ταιϲ κιθαραιϲ αυτων και αδουϲιν ωϲ ωδην καινην ενωπιο̅ του θρονου και ενωπιον των τεϲϲαρων ζωων και των πρεϲβυτερων και ουδειϲ εδυνατο μαθει̅ την ωδην ει μη αι εκατον τεϲϲερακοντα τεϲϲαρεϲ χιλιαδεϲ οι ηγοραϲμενοι απο τηϲ γηϲ οι μετα γυναικων ουκ εμολυνθηϲαν παρθενοι γαρ ειϲιν ουτοι οι ακολουθου̅τεϲ τω αρνιω οπου αν υπαγει ουτοι ηγοραϲθηϲαν απο των α̅ν̅ω̅ν̅ απαρχη τω θ̅ω̅ και τω αρνιω και εν τω ϲτοματι αυτων ουχ ευρεθη ψευδοϲ αμωμοι ειϲιν και ιδον αλλον αγγελον πετομενο̅ εν μεϲουρανηματι εχοντα ευαγγελιον αιωνιον ευαγγελιϲαι επι τουϲ κατοικουνταϲ επι τηϲ γηϲ και επι παν εθνοϲ και φυλην και γλωϲϲαν και λαον λεγων φωνη μεγαλη φοβηθητε τον θ̅ν̅ και δοτε αυτω δοξαν οτι ηλθεν η ωρα τηϲ κριϲεωϲ αυτου και προϲκυνηϲατε τω ποιηϲαντι τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ και την γην και θαλαϲϲαν και πηγαϲ υδατων και αλλοϲ δευτεροϲ αγγελοϲ ηκολουθηϲεν λεγων επεϲεν επεϲεν βαβυλων η μεγαλη η εκ του οινου του θυμου τηϲ πορνειαϲ αυτηϲ πεποτικεν παντα τα εθνη και αλλοϲ αγγελοϲ τριτοϲ ηκολουθηϲεν αυτω λεγων εν φωνη μεγαλη ει τιϲ προϲκυνει το θυϲιαϲτηριον και την εικονα αυτου και λαμβανει χαραγμα επι του μετωπου αυτου η επι την χειρα αυτου και αυτοϲ πιεται εκ του οινου του θυμου του θ̅υ̅ του κεκεραϲμενου ακρατου εκ του ποτηριου την οργην αυτου και βαϲανιϲθηϲονται εν πυρι και θειω ενωπιον των αγγελων και ενωπιον του αρνιου και ο καπνοϲ του βαϲανιϲμου αυτων ειϲ αιωναϲ αιωνων αναβαινει και ουκ εχουϲιν αναπαυϲιν ημεραϲ και νυκτοϲ οι προϲκυνουντεϲ το θηριο̅ και την εικονα αυτου και ει τιϲ λαμβανει το χαραγμα του ονοματοϲ αυτου ωδε η υπομονη των αγιων εϲτιν οι τηρουντεϲ ταϲ εντολαϲ του θ̅υ̅ και την πιϲτιν ι̅υ̅ και ηκουϲα φωνηϲ εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲηϲ γραψον μακαριοι οι νεκροι οι εν κ̅ω̅ αποθνηϲκοντεϲ απ αρτι ναι λεγει το π̅ν̅α̅ ινα αναπαηϲο̅ται εκ των κοπων αυτων τα γαρ εργα αυτων ακολουθει μετ αυτω̅ και ιδον και ιδου νεφελη λευκη και επι την νεφελην καθημενον ομοιον υ̅ν̅ α̅ν̅ο̅υ̅ εχων επι την κεφαλην αυτου ϲτεφανον χρυϲουν και εν τη χειρι αυτου δρεπανον οξυ και αλλοϲ αγγελοϲ εξηλθεν κραζων εκ του ναου εν φωνη μεγαλη τω καθημενω επι τηϲ νεφεληϲ πεμψον το δρεπανον ϲου και θεριϲον οτι ηλθεν η ωρα θεριϲαι οτι εξηρανθη ο θεριϲμοϲ τηϲ γηϲ και εβαλεν ο καθημενοϲ επι τηϲ νεφεληϲ το δρεπανον αυτου επι την γην και εθεριϲθη η γη και αλλοϲ αγγελοϲ εξηλθεν εκ του ναου του εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ εχων και αυτοϲ δρεπανον οξυ και αλλοϲ αγγελοϲ εκ του θυϲιαϲτηριου ο εχων εξουϲιαν επι του πυροϲ και εφωνηϲεν φωνη μεγαλη τω εχοντι το δρεπανον το οξυ λεγων πεμψον ϲου το δρεπανον το οξυ και τρυγηϲον τουϲ βοτρυαϲ τηϲ αμπελου τηϲ γηϲ οτι ηχμαϲαν αι ϲταφυλαι αυτηϲ και εβαλεν ο αγγελοϲ το δρεπανον αυτου ειϲ την γην και ετρυγηϲε̅ την αμπελον τηϲ γηϲ και εβαλεν ειϲ την ληνον του θυμου του θ̅υ̅ τον μεγα {αι} επατηθη η ληνοϲ εξωθεν τηϲ πολεωϲ και εξηλθεν αιμα εκ τηϲ ληνου αχρι των χαλινων των ιππων απο ϲταδιων χιλιων εξακοϲιων

και ιδον αλλο ϲημειον εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ μεγα και θαυμαϲτον αγγελουϲ επτα εχονταϲ πληγαϲ επτα ταϲ εϲχαταϲ οτι εν αυταιϲ ετελεϲθη ο θυμοϲ του θ̅υ̅ και ιδον ωϲ θαλαϲϲαν υαλινην μεμιγμενην πυρι και τουϲ νικωνταϲ εκ του θηριου και εκ τηϲ εικονοϲ αυτου και εκ του αριθμου του ονοματοϲ αυτου εϲτωταϲ επι την θαλαϲϲαν την υαλινην εχονταϲ κιθαραϲ του θ̅υ̅ και αδουϲιν την ωδην μωυϲεωϲ του δουλου του θ̅υ̅ και την ωδην του αρνιου λεγοντεϲ μεγαλα και θαυμαϲτα τα εργα ϲου κ̅ε̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ δικαιαι και αληθειναι αι οδοι ϲου ο βαϲιλευϲ των εθνω̅ τιϲ ου μη φοβηθη κ̅ε̅ και δοξαϲει το ονομα ϲου οτι μονοϲ οϲιοϲ οτι παντα τα εθνη ηξουϲιν και προϲκυνηϲουϲιν ενωπιον ϲου κ̅ε̅ οτι τα δικαιωματα ϲου εφανερωθηϲα̅ και μετα ταυτα ιδον και ηνοιγη ο ναοϲ τηϲ ϲκηνηϲ του μαρτυριου εν τω ουρανω και {εξηλθεν} οι επτα αγγελοι οι εχοντεϲ ταϲ επτα πληγαϲ εκ του ναου ενδεδυμενοι λιθον καθαρο̅ λαμπρον και {περιεζωϲμενη} περι τα ϲτηθη ζωναϲ χρυϲαϲ και εν εκ των τεϲϲαρων ζωων εδωκεν τοιϲ επτα αγγελοιϲ επτα φιαλαϲ χρυϲαϲ γεμουϲαϲ του θυμου του θ̅υ̅ του ζωντοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και εγεμιϲθη ο ναοϲ καπνου εκ τηϲ δοξηϲ του θ̅υ̅ και εκ τηϲ δυναμεωϲ αυτου και ουδειϲ εδυνατο ειϲελθειν ειϲ το̅ ναον αχρι τελεϲθωϲιν αι επτα πληγαι των επτα αγγελων

και ηκουϲα μεγαληϲ φωνηϲ εκ του ναου λεγουϲηϲ τοιϲ επτα αγγελοιϲ υπαγετε και εκχεετε ταϲ επτα φιαλαϲ του θυμου του θ̅υ̅ ειϲ την γην και απηλθεν ο πρωτοϲ και εξεχεεν την φιαλην αυτου ειϲ την γην και εγενετο ελκοϲ και πονηρον επι τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ τουϲ εχονταϲ το χαραγμα του θηριου και τουϲ προϲκυνουνταϲ τη εικονι αυτου και ο δευτεροϲ εξεχεεν την φιαλη̅ αυτου ειϲ την θαλαϲϲαν και εγενετο αιμα ωϲ νεκρου και παϲα ψυχηϲ ζωηϲ απεθανεν τα εν τη θαλαϲϲη και ο τριτοϲ εξεχεε̅ την φιαλην αυτου ειϲ τουϲ ποταμουϲ και ταϲ πηγαϲ των υδατων και εγενοντο αιμα και ηκουϲα του αγγελου των υδατων λεγοντοϲ δικαιοϲ ει ο ων και ο ην οϲιοϲ οτι ταυτα εκριναϲ οτι αιμα αγιων και προφητων εξεχεαν και αιμα αυτοιϲ δεδωκαϲ πειν αξιοι ειϲιν και ηκουϲα του θυϲιαϲτηριου λεγο̅τοϲ ναι κ̅ε̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ αληθειναι και δικαιαι αι κριϲιϲ ϲου και ο τεταρτοϲ εξεχεεν την φιαλην αυτου επι τον ηλιον και εδοθη αυτω καυματιϲαι τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ εν πυρι και εκαυματιϲθηϲαν οι α̅ν̅ο̅ι̅ καυμα μεγα και εβλαϲφημηϲαν ενωπιον του θ̅υ̅ του εχοντοϲ την εξουϲιαν επι ταϲ πληγαϲ ταυταϲ και ου μετενοηϲαν δουναι αυτω δοξα̅ και ο πεμπτοϲ εξεχεαιν την φιαλη̅ αυτου επι τον θρονον του θηριου και εγενετο η βαϲιλεια αυτου εϲκοτωμενη και εμαϲωντο ταϲ γλωϲϲαϲ αυτων εκ του πονου και εβλαϲφημηϲαν τον θ̅ν̅ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ εκ των πονων αυτων και εκ των ελκων αυτων και ου μετενοηϲα̅ εκ των εργων αυτων και ο εκτοϲ εξεχεεν την φιαλην αυτου επι τον ποταμον τον μεγαν τον ευφρατην και εξηρανθη το υδωρ αυτου ινα ετοιμαϲθη η οδοϲ τω̅ βαϲιλεων των απο ανατολων ηλιου και ιδον εκ του ϲτοματοϲ του δρακοντοϲ και εκ του ϲτοματοϲ του θηριου και εκ του ϲτοματοϲ του ψευδοπροφητου πνευματα τρια ακαθαρτα ωϲ βατραχοι ειϲιν γαρ πνευματα δαιμονιων ποιουντα ϲημεια α εκπορευεται επι τουϲ βαϲιλειϲ τηϲ οικουμενηϲ οληϲ ϲυναγαγειν αυτουϲ ειϲ τον πολεμον τηϲ μεγαληϲ ημεραϲ του θ̅υ̅ του παντοκρατοροϲ ιδου ερχομαι ωϲ κλεπτηϲ μακαριοϲ ο γρηγορων και τηρων τα ιματια αυτου ινα μη γυμνοϲ περιπατη και βλεπωϲιν την αϲχημοϲυνην αυτου και ϲυνηγαγεν αυτουϲ ειϲ τον ποταμον τον καλουμενον εβραιϲτι αρμαγεδων και ο εβδομοϲ εξεχεεν την φιαλην αυτου επι το̅ αερα και εξηλθεν φωνη εκ του ναου απο του θρονου λεγουϲα γεγονεν και εγενοντο αϲτραπαι και φωναι και βρονται και ϲιϲμοϲ εγενετο μεγαϲ οιοϲ ουκ εγενετο αφ ου α̅ν̅ο̅ϲ̅ εγενετο επι τηϲ γηϲ τηλικουτοϲ ϲιϲμοϲ ουτω μεγαϲ και εγενετο η πολιϲ η μεγαλη ειϲ τρια μερη και αι πολειϲ των εθνων επεϲαν και βαβυλων η μεγαλη εμνηϲθη ενωπιον του θ̅υ̅ δουναι αυτη το ποτηριον του οινου του θυμου τηϲ οργηϲ αυτου και παϲα νηϲοϲ εφυγεν και ορη ουχ ευρεθηϲαν και χαλαζα μεγαλη ωϲ ταλαντιαια καταβαινει εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ επι τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ και εβλαϲφημηϲαν οι α̅ν̅ο̅ι̅ τον θ̅ν̅ εκ τηϲ πληγηϲ τηϲ χαλαζηϲ οτι μεγαλη εϲτιν η πληγη αυτηϲ ϲφοδρα

και εξηλθεν ειϲ εκ των επτα αγγελων των εχοντων ταϲ επτα φιαλαϲ και ελαληϲεν μετ εμου λεγων δευρο δειξω ϲοι το κριμα τηϲ πορνηϲ τηϲ μεγαληϲ τηϲ καθημενηϲ επι υδατων πολλων μεθ ηϲ επορνευϲαν οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ και εμεθυϲθηϲαν οι κατοικουντεϲ την γην εκ του οινου τηϲ πορνιαϲ αυτηϲ και απηνεγκεν με ειϲ ερημον εν π̅ν̅ι̅ και ιδα γυναικα καθημενην επι θηριον κοκκινον γεμοντα ονοματα βλαϲφημιαϲ εχων κεφαλαϲ επτα και κερατα δεκα και η γυνη η ην περιβεβλημενη πορφυρου̅ και κοκκινον και κεχρυϲωμενη χρυϲιω και λιθω τιμιω και μαργαριταιϲ εχουϲα ποτηριον χρυϲου̅ εν τη χειρι αυτηϲ γεμον βδελυγματων και τα ακαθαρτα τηϲ πορνειαϲ αυτηϲ και επι το μετωπο̅ αυτηϲ ονομα γεγραμμενον μυϲτηριον βαβυλων η μεγαλη η μ̅η̅ρ̅ των πορνων και των βδελυγματων τηϲ γηϲ και ιδα την γυναικα μεθυουϲαν εκ του αιματοϲ των αγιων και εκ του αιματοϲ των μαρτυριων ι̅υ̅ και εθαυμαϲα ιδω̅ αυτην θαυμα μεγα και ειπεν μοι ο αγγελοϲ δια τι εθαυμαϲαϲ εγω ερω ϲοι το μυϲτηριον τηϲ γυναικοϲ και του θηριου του βαϲταζοντοϲ αυτη̅ του εχοντοϲ ταϲ επτα κεφαλαϲ και τα δεκα κερατα το θηριον ο ιδεϲ η και ουκ εϲτιν και μελλει αναβαινειν εκ τηϲ αβυϲϲου και ειϲ απωλειαν υπαγει και θαυμαϲθηϲονται οι κατοικουντεϲ επι τηϲ γηϲ ων ουκ εγεγραπται το ονομα επι το βιβλιον τηϲ ζωηϲ απο καταβοληϲ κοϲμου βλεποντων το θηριον οτι ην και ουκ εϲτιν και παρεϲται ωδε ο νουϲ ο εχων ϲοφιαν αι επτα κεφαλαι επτα ορη ειϲιν οπου η γυνη καθηται επ αυτων και βαϲιλειϲ επτα ειϲιν οι πεντε επεϲαν ο ειϲ εϲτιν ο αλλοϲ ουπω ηλθεν και οταν ελθη ολιγον αυτον δει μειναι και το θηριον ο ην και ουκ εϲτιν και αυτοϲ ογδοοϲ εϲτιν και εκ των επτα εϲτιν και ειϲ απωλειαν υπαγει και τα δεκα κερατα α ειδεϲ δεκα βαϲιλειϲ ειϲιν οιτεινεϲ βαϲιλειαν ουκ ελαβον αλλα εξουϲια̅ ωϲ βαϲιλειϲ μιαν ωραν λαμβανουϲιν μετα του θηριου ουτοι μιαν γνωμην εχουϲιν και την δυναμιν και εξουϲιαν αυτων τω θηριω διδοαϲιν ουτοι μετα του αρνιου πολεμηϲουϲιν και το αρνιον νικηϲει αυτουϲ οτι κ̅ϲ̅ κυριων εϲτιν και βαϲιλευϲ βαϲιλεων και οι μετ αυτου κλητοι και εκλεκτοι και πιϲτοι και ειπεν μοι τα υδατα α ειδεϲ ου η πορνη καθηται λαοι και οχλοι ειϲιν και εθνη και γλωϲϲαι και τα δεκα κερατα α ειδεϲ και το θηριον ουτοι μειϲηϲουϲι την πορνην και ηρημωμενην ποιηϲουϲιν αυτην και γυμνην και ταϲ ϲαρκαϲ αυτηϲ φαγονται και αυτην κατακαυϲουϲιν εν πυρι ο γαρ θ̅ϲ̅ εδωκεν ειϲ ταϲ καρδιαϲ αυτων ποιηϲαι την γνωμην αυτου και δουναι την βαϲιλειαν αυτω τω θηριω αχρι τελεϲθηϲονται οι λογοι του θ̅υ̅ και η γυνη ην ιδεϲ εϲτιν η πολιϲ η μεγαλη η εχουϲα βαϲιλειαν επι των βαϲιλεων τηϲ γηϲ

μετα ταυτα ειδον αλλον αγγελον καταβαινοντα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ εχοντα εξουϲιαν μεγαλην και η γη εφωτιϲθη εκ τηϲ δοξηϲ αυτου και εκεκραξεν εν ιϲχυρα φωνη λεγων επεϲεν επεϲεν βαβυλων η μεγαλη και εγενετο κατοικητηριον δαιμονιων και φυλακη παντοϲ πνευματοϲ ακαθαρτου και μεμιϲημενου και φυλακη παντοϲ θηριου ακαθαρτου και μεμειϲημενου οτι εκ του θυμου τηϲ πορνειαϲ αυτηϲ πεπτωκαν παντα τα εθνη και οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ μετ αυτηϲ επορνευϲαν και οι εμποροι τηϲ γηϲ εκ τηϲ δυναμεωϲ του ϲτρηνουϲ αυτηϲ {επ�������} και ηκουϲα αλλην φωνην εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲαν εξελθατε εξ αυτηϲ ο λαοϲ μου ινα μη ϲυνκοινωνηϲηται ταιϲ αμαρτιαιϲ αυτηϲ και εκ των πληγων αυτηϲ ινα μη λαβητε οτι εκολληθηϲαν αυτηϲ αι αμαρτιαι αχρι του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ και εμνημονευϲεν ο θ̅ϲ̅ τα αδικηματα αυτηϲ αποδοτε {αυτην} ωϲ και αυτη απεδωκεν και διπλωϲατε διπλα κατα τα εργα αυτηϲ εν τω ποτηριω ω εκεραϲεν κεραϲατε αυτη διπλου̅ οϲα εδοξαϲεν αυτην και εϲτρηνιαϲε̅ τοϲουτον δοτε αυτη βαϲανιϲμον και πενθοϲ οτι εν τη καρδια αυτηϲ λεγει οτι καθημαι βαϲιλιϲϲα και χηρα ουκ ειμι και πενθοϲ ου μη ιδω δια τουτο εν μια ημερα ηξουϲιν αι πληγαι αυτηϲ θανατοϲ και πενθοϲ και λιμοϲ και εν πυρι κατακαυθηϲεται οτι ιϲχυροϲ ο θ̅ϲ̅ ο κριναϲ αυτην και κλαυϲονται και κοψονται επ αυτη οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ οι μετ αυτηϲ πορνευϲαντεϲ και ϲτρηνιαϲαντεϲ οταν βλεπωϲιν τον καπνον τηϲ πυρωϲεωϲ αυτηϲ απο μακροθεν εϲτηκοτεϲ δια τον φοβον του βαϲανιϲμου αυτηϲ λεγοντεϲ ουαι ουαι η πολιϲ η μεγαλη βαβυλων η πολιϲ η ιϲχυρα οτι μιαν ωραν η κριϲιϲ ϲου και οι εμποροι τηϲ γηϲ κλαιουϲιν και πενθουϲιν εν αυτη οτι τον γομον αυτω̅ ουδειϲ αγοραζει ουκετι γομον χρυϲου και αργυρου και λιθου τιμιου και μαργαριταιϲ και βυϲϲινου και ϲιρικου και κοκκινου και παν ϲκευοϲ θυινον και παν ϲκευοϲ ελεφαντινον και παν ϲκευοϲ εκ λιθου τιμιωτατου και χαλκου και ϲιδηρου και μαρμαρου και κινναμωμον και αμωμον και θυμιαματα και μυρον και λιβανον και οινον και ελαιον και ϲεμιδαλιν και ϲιτο̅ και κτηνη και προβατα και ιππω̅ και ρεδων και ϲωματων και ψυχαϲ α̅ν̅ω̅ν̅ και η οπωρα ϲου τηϲ επιθυμιαϲ τηϲ ψυχηϲ απηλθεν απο ϲου και παντα τα λιπαρα και τα λαμπρα απωλετο απο ϲου και ουκετι ου μη αυτα ευρηϲουϲιν οι εμποροι τουτω̅ οι πλουτηϲαντεϲ απ αυτηϲ απο μακροθεν ϲτηϲονται δια τον φοβον του βαϲανιϲμου αυτηϲ κλαιοντεϲ και πενθουντεϲ λεγοντεϲ ουαι ουαι η πολιϲ η μεγαλη περιβεβλημενη κοκκινον και πορφυρουν και βυϲϲινον και κεχρυϲωμενη χρυϲιω και λιθω τιμιω και μαργαριτη οτι μια ωρα ηρημωθη ο τοϲουτοϲ πλουτοϲ και παϲ κυβερνητηϲ και παϲ ο επι τοπον πλεων και ναυται και οϲοι την θαλαϲϲαν εργαζονται απο μακροθεν εϲτηϲαν και εκραξαν βλεποντεϲ τον τοπον τηϲ πυρωϲεωϲ αυτηϲ λεγοντεϲ τιϲ ομοια τη πολει τη μεγαλη και επεβαλον χουν επι ταϲ κεφαλαϲ αυτων και εκραξα̅ λεγοντεϲ ουαι ουαι η πολιϲ η μεγαλη εν η επλουτηϲαν παντεϲ οι εχοντεϲ τα πλοια εν τη θαλαϲϲη εκ τηϲ τιμιοτητοϲ αυτηϲ οτι μια ωρα ηρημωθη ευφραινου εν αυτη ο̅υ̅ν̅ε̅ και οι αγιοι και οι αποϲτολοι και οι προφηται οτι εκρινεν ο θ̅ϲ̅ το κριμα υμω̅ εξ αυτηϲ και ηρεν ειϲ αγγελοϲ λιθον ωϲ μυλινον μεγαν και εβαλεν ειϲ την θαλαϲϲαν λεγων ουτωϲ ορμηματι βληθηϲεται βαβυλων η μεγαλη πολιϲ και ου μη ευρεθη ετι και φωνη κιθαρωδων και μουϲικων και αυλητων και ϲαλπιϲτων ου μη ακουϲθη εν ϲοι ετι και παϲ τεχνιτηϲ ου μη ευρεθη εν ϲοι ετι και φωνη μυλου ου μη ακουϲθη εν ϲοι ετι και φωνη νυμφιου και νυμφηϲ ου μη ακουϲθη εν ϲοι ετι οτι εμποροι ϲου ηϲαν οι μεγιϲτανεϲ τηϲ γηϲ οτι εν τη φαρμακια ϲου επλανηθηϲαν παντα τα εθνη και εν αυτη αιμα προφητων και αγιων ευρεθη και παντων των εϲφαγμενων επι τηϲ γηϲ

μετα ταυτα ηκουϲα ωϲ φωνην μεγαλην οχλου πολλου εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ λεγοντων αλληλουια η ϲωτηρια και η δοξα και η δυναμιϲ του θ̅υ̅ ημων οτι αληθειναι και δικαιαι αι κριϲειϲ αυτου οτι εκρινε̅ την πορνην την μεγαλην ητιϲ εκρινεν την γην εν τη πορνια αυτηϲ και εξεδικηϲεν το αιμα των δουλων αυτου εκ χειροϲ αυτηϲ και δευτερον ειρηκαν αλληλουια και ο καπνοϲ αυτηϲ αναβαινει ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και επεϲαν οι εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι και τα τεϲϲερα ζωα και προϲεκυνηϲαν τω θ̅ω̅ τω καθημενω επι τω θρονω λεγοντεϲ αμην αλληλουια και φωνη απο του θρονου εξηλθε̅ λεγουϲα αινειτε τω θ̅ω̅ ημων πα̅τεϲ οι δουλοι αυτου και οι φοβουμενοι αυτον οι μικροι και οι μεγαλοι και ηκουϲα ωϲ φωνην οχλου πολλου και φωνην υδατων πολλων και ωϲ φωνην βροντων ιϲχυρων λεγοντων αλληλουια οτι εβαϲιλευϲεν κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ χαιρωμεν και αγαλλιωμεν και δωϲομεν την δοξαν αυτω οτι ηλθεν ο γαμοϲ του αρνιου και η γυνη αυτου ητοιμαϲεν εαυτην και εδοθη αυτη ινα περιβαλητε βυϲϲινον λαμπρον καθαρον το γαρ βυϲϲινον τα δικαιωματα των αγιων εϲτιν και λεγι μοι γραψον μακαριοι οι ειϲ το διπνον του γαμου του αρνιου {κεκλημενο��} και λεγει μοι ουτοι οι λογοι οι αληθεινοι του θ̅υ̅ ειϲιν και επεϲα εμπροϲθεν των ποδων αυτου προϲκυνηϲαι αυτω και λεγει μοι ορα μη ϲυνδουλοϲ ϲου ειμι και των αδελφων ϲου των εχοντων την μαρτυριαν ι̅υ̅ τω θ̅ω̅ προϲκυνηϲον η γαρ μαρτυρια ι̅υ̅ εϲτιν το π̅ν̅α̅ τηϲ προφητειαϲ και ιδον τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ ηνεωγμενο̅ και ιδου ιπποϲ λευκοϲ και ο καθημενοϲ επ αυτον πιϲτοϲ και αληθεινοϲ και εν δικαιοϲυνη κρινει και πολεμει οι δε οφθαλμοι αυτου ωϲ φλοξ πυροϲ και επι την κεφαλην αυτου διαδηματα πολλα εχων ονομα γεγραμμενον ο ουδειϲ οιδεν ει μη αυτοϲ και περιβεβλημενοϲ ιματιον βεβαμμενον αιματι και κεκληται το ονομα αυτου ο λογοϲ του θ̅υ̅ και τα ϲτρατευματα εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ ηκολουθει αυτω εφ ιπποιϲ λευκοιϲ ενδεδυμενοι λευκον βυϲϲινον καθαρον και εκ του ϲτοματοϲ αυτου εκπορευεται ρομφαια οξια ινα εν αυτη παταξη τα εθνη και αυτοϲ ποιμανει αυτουϲ εν ραβδω ϲιδηρα και αυτοϲ πατει την ληνον του οινου του θυμου τηϲ οργηϲ του θ̅υ̅ του παντοκρατοροϲ και εχει επι τον μηρον αυτου ονομα γεγραμμενον βαϲιλευϲ βαϲιλεω̅ και κ̅ϲ̅ κυριων και ιδον ενα αγγελον εϲτωτα εν τω ηλιω και εκραξεν φωνη μεγαλη λεγων παϲι τοιϲ ορνεοιϲ τοιϲ πετομενοιϲ εν μεϲουρανηματι δευτε ϲυναχθητε ειϲ το {������� �������} ινα φαγητε ϲαρκαϲ βαϲιλεων και ϲαρκαϲ χιλιαρχων και ϲαρκαϲ ιϲχυρων και ϲαρκαϲ ιππων και των καθημενων επ αυτουϲ και ϲαρκαϲ παντω̅ ελευθερων τε και δουλων και μικρων και μεγαλων και ιδον το θηριον και τουϲ βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ και τα ϲτρατευματα αυτου ϲυνηγμενα ποιηϲαι τον πολεμον μετα του καθημενου επι του ιππου και μετα του ϲτρατευματοϲ αυτου και επιαϲθη το θηριον και οι μετ αυτου ο ψευδοπροφητηϲ ο ποιηϲαϲ τα ϲημεια ενωπιον αυτου εν οιϲ επλανηϲεν τουϲ λαβονταϲ το χαραγμα του θηριου και τουϲ προϲκυνουνταϲ τη εικονι αυτου ζωντεϲ εβληθηϲα̅ οι δυο ειϲ την λιμνην του πυροϲ τηϲ καιομενηϲ εν θειω και οι λοιποι απεκτανθηϲαν εν τη ρομφαια του καθημενου επι του ιππου τη εξελθουϲη εκ του ϲτοματοϲ αυτου και πα̅τα τα {�����} εχορταϲθηϲαν εκ των ϲαρκων αυτων

και ιδον αγγελον καταβαινοντα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ εχοντα την κλιν τηϲ αβυϲϲου και αλυϲιν μεγαλην επι την χειρα αυτου και εκρατηϲεν τον δρακοντα ο οφιϲ ο αρχαιοϲ οϲ εϲτιν διαβολοϲ και ο ϲαταναϲ και εδηϲεν αυτον χιλια ετη και εβαλεν αυτον ειϲ την αβυϲϲον και εκλειϲεν και εϲφραγιϲεν εμμενωϲ αυτον ινα μη πλανηϲη ετι τα εθνη αχρι τελεϲθη τα χιλια ετη μετα ταυτα δει λυθηναι αυτον μικρον χρονον και ιδον θρονουϲ και εκαθειϲαν επ αυτουϲ και κριμα εδοθη αυτοιϲ και ταϲ ψυχαϲ των πεπολεμημενων δια τη̅ μαρτυριαν ι̅υ̅ και δια τον λογον του θ̅υ̅ και οιτινεϲ ου προϲεκυνηϲαν το θηριον ουδε την εικονα αυτου και ουκ ελαβον το χαραγμα επι το μετωπον και επι την χειρα αυτων και εζηϲαν και εβαϲιλευϲαν μετα του χ̅υ̅ χιλια ετη οι λοιποι των νεκρω̅ ουκ εζηϲαν αχρι τελεϲθη τα χιλια ετη αυτη η αναϲταϲιϲ η πρωτη μακαριοϲ και αγιοϲ ο εχων μεροϲ εν τη αναϲταϲει τη πρωτη επι τουτων ο δευτεροϲ θανατοϲ ουκ εχει εξουϲιαν αλλ εϲονται ιερειϲ του θ̅υ̅ και του χ̅υ̅ και βαϲιλευουϲιν μετ αυτου χιλια ετη και οταν τελεϲθη τα χιλια ετη λυθηϲεται ο ϲαταναϲ εκ τηϲ φυλακηϲ αυτου και εξελευϲεται πλανηϲαι τα εθνη τα εν ταιϲ τεϲϲαρϲι̅ γωνιαιϲ τηϲ γηϲ τον γωγ και μαγωγ ϲυναγαγειν αυτουϲ ειϲ τον πολεμον ων ο αριθμοϲ αυτων ωϲ η αμμοϲ τηϲ θαλαϲϲηϲ και ανεβηϲαν επι το πλατοϲ τηϲ γηϲ και εκυκλευϲαν την παρεμβολην τω̅ αγιων και την πολιν την ηγαπημενην και κατεβη πυρ εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ και κατεφαγεν αυτουϲ και ο διαβολοϲ ο πλανων αυτουϲ εβληθη ειϲ την λιμνην του πυροϲ και θιου οπου και το θηριον και ο ψευδοπροφητηϲ και βαϲανιϲθηϲονται ημεραϲ και νυκτοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και ιδον θρονον μεγαν λευκον και τον καθημενον επ αυτου ου απο του προϲωπου εφυγεν η γη και ο ουρανοϲ και τοποϲ ουχ ευρεθη αυτοιϲ και ιδον τουϲ νεκρουϲ τουϲ μεγαλουϲ και τουϲ μικρουϲ εϲτωταϲ ενωπιον του θρονου και βιβλια ηνοιχθηϲαν και αλλο βιβλιον ηνοιχθη ο εϲτιν τηϲ ζωηϲ και εκριθηϲαν οι νεκροι εκ των γεγραμμενων εν τοιϲ βιβλιοιϲ κατα τα εργα αυτων και εδωκεν η θαλαϲϲα τουϲ νεκρουϲ τουϲ εν αυτη και ο θανατοϲ και ο αδηϲ εδωκε̅ τουϲ νεκρουϲ τουϲ εν αυτοιϲ και εκριθηϲαν εκαϲτοϲ κατα τα εργα αυτων και ο θανατοϲ και ο αδηϲ εβληθηϲαν ειϲ την λιμνην του πυροϲ ουτοϲ ο θανατοϲ ο δευτεροϲ εϲτιν η λιμνη του πυροϲ και ει τιϲ ουχ ευρεθη εν τη βιβλω τηϲ ζωηϲ γεγραμμενοϲ εβληθη ειϲ την λιμνην του πυροϲ

και ιδον ουρανον καινον και γην καινη̅ ο γαρ πρωτοϲ ο̅υ̅ν̅ο̅ϲ̅ και η πρωτη γη απηλθαν και την θαλαϲϲαν ουκ ιδο̅ ετι και την πολιν την αγιαν ι̅λ̅η̅μ̅ καινην ιδον καταβαινουϲαν εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ απο του θ̅υ̅ ητοιμαϲμενη̅ ωϲ νυμφην κεκοϲμημενην τω ανδρι αυτηϲ και ηκουϲα φωνηϲ μεγαληϲ εκ του θρονου λεγουϲηϲ ιδου η ϲκηνη του θ̅υ̅ μετα των α̅ν̅ω̅ν̅ και ϲκηνωϲει μετ αυτων και αυτοι λαοι αυτου εϲονται και αυτοϲ ο θ̅ϲ̅ μετ αυτων εϲται αυτων θ̅ϲ̅ και εξαλιψει ο θ̅ϲ̅ παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτων και ο θανατοϲ ουκ εϲται ετι ουτε πενθοϲ ουτε κραυγη ουτε πονοϲ ουκ εϲται ετι τα πρωτα απηλθαν και ειπεν ο καθημενοϲ επι τω θρονω και ιδου καινα ποιω παντα και {λεγι} γραψον οτι ουτοι οι λογοι πιϲτοι και αληθεινοι ειϲιν και ειπεν μοι γεγοναν εγω ειμι το αλφα και το ω η αρχη και το τελοϲ εγω τω διψωντι δωϲω εκ του υδατοϲ τηϲ ζωηϲ δωρεαν ο νικων κληρονομηϲει ταυτα και εϲομαι αυτων θ̅ϲ̅ και εϲται μοι υ̅ϲ̅ τοιϲ δε δειλοιϲ και απιϲτοιϲ και εβδελυγμενοιϲ και φονευϲι και πορνοιϲ και φαρμακοιϲ και ιδωλολατραιϲ και παϲι τοιϲ ψευϲταιϲ το μεροϲ αυτων εν τη λιμνη τη καιομενη πυρι και θειω ο εϲτιν ο θανατοϲ ο δευτεροϲ και ηλθεν ειϲ εκ των επτα αγγελων των εχοντων ταϲ επτα φιαλαϲ των γεμοντων των επτα πληγων των εϲχατων και ελαληϲεν μετ εμου λεγων δευρο δειξω ϲοι την νυμφην την γυναικα του αρνιου και απηνεγκεν με εν π̅ν̅ι̅ επι οροϲ μεγα και υψηλον και εδιξεν μοι την πολι̅ την αγιαν ι̅λ̅η̅μ̅ καταβαινουϲαν εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ απο του θ̅υ̅ ο φωϲτηρ αυτηϲ ομοιοϲ λιθω τιμιωτατω ωϲ λιθω ιαϲπιδι κρυϲταλλιζοντι εχουϲα τιχοϲ μεγα και υψηλον εχουϲα πυλωναϲ δωδεκα και ονοματα επιγεγραμμενα α εϲτιν τα ονοματα των δωδεκα φυλων υιων ι̅η̅λ̅ απο ανατοληϲ πυλωνεϲ τρειϲ και απο βορρα πυλωνεϲ τρειϲ και απο δυϲμων πυλωνεϲ τρειϲ και απο νοτου πυλωνεϲ τρειϲ και το τειχοϲ τηϲ πολεωϲ εχων θεμελιουϲ δωδεκα και επ αυτων δωδεκα ονοματα των δωδεκα αποϲτολων του αρνιου και ο λαλων μετ εμου ειχεν μετρον καλαμον χρυϲουν ινα μετρηϲη την πολιν και τουϲ πυλωναϲ αυτηϲ και το τειχοϲ αυτηϲ και η πολιϲ τετραγωνοϲ κειται και το μηκοϲ αυτηϲ οϲον και το πλατοϲ και εμετρηϲεν την πολιν τω καλαμω επι ϲταδιουϲ δωδεκα χιλιαδων το μηκοϲ και το πλατοϲ και το υψοϲ αυτηϲ ιϲα εϲτιν και εμετρηϲεν το τειχοϲ αυτηϲ δ̅ και εκατον τεϲϲερακοντα πηχων μετρον α̅ν̅ο̅υ̅ ο εϲτιν αγγελου και η ενδωμηϲιϲ του τειχουϲ αυτηϲ ιαϲπιϲ και η πολιϲ χρυϲιον καθαρον ομοιον υαλω καθαρω οι θεμελιοι του τειχουϲ τηϲ πολεωϲ παντι λιθω τιμιω κεκοϲμημενοι ο θεμελιοϲ ο πρωτοϲ ιαϲπιϲ ο δευτεροϲ ϲαπφειροϲ ο τριτοϲ χαλκηδων ο τεταρτοϲ ϲμαραγδοϲ ο πεμπτοϲ ϲαρδιονυξ ο εκτοϲ ϲαρδιον ο εβδομοϲ χρυϲολιθοϲ ο ογδοοϲ βηριλλοϲ ο ενατοϲ τοπαζιον ο δεκατοϲ χρυϲοπραϲον ο ενδεκατοϲ υακινθοϲ ο δωδεκατοϲ αμεθυϲτοϲ και οι δωδεκα πυλωνεϲ δωδεκα μαργαριται ινα ειϲ εκαϲτοϲ των πυλωνων η̅ εξ ενοϲ μαργαριτου και η πλατεια τηϲ πολεωϲ χρυϲιον καθαρον ωϲ υαλοϲ διαυγηϲ και ναον ουκ ιδον εν αυτη ο γαρ κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ο παντοκρατωρ ο ναοϲ αυτηϲ εϲτι̅ και το αρνιον και η πολιϲ ου χριαν εχει του ηλιου ουδε τηϲ ϲεληνηϲ ινα φαινωϲιν αυτη η γαρ δοξα του θ̅υ̅ εφωτιϲεν αυτην και ο λυχνοϲ αυτηϲ το αρνιον και περιπατηϲουϲιν τα εθνη δια του φωτοϲ αυτηϲ και οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ φερουϲιν την δοξαν αυτων ειϲ αυτην και οι πυλωνεϲ αυτηϲ ου μη κλιϲθωϲι̅ ημεραϲ νυξ γαρ ουκ εϲται εκει και οιϲουϲιν την δοξαν και την τιμην των εθνων ειϲ αυτην και ου μη ειϲελθη ειϲ αυτην παν κοινον και ποιων βδελυγμα και ψευδοϲ ει μη οι γεγραμμενοι εν τω βιβλιω τηϲ ζωηϲ του αρνιου

και εδειξεν μοι ποταμον υδατοϲ ζωηϲ λαμπρον ωϲ κρυϲταλλον εκπορευομενον εκ του θρονου του θ̅υ̅ και του αρνιου εμ μεϲω τηϲ πλατειαϲ αυτηϲ και του ποταμου εντευθεν και εκειθεν ξυλον ζωηϲ ποιων καρπουϲ δωδεκα κατα μηναν εκαϲτον αποδιδουν τον καρπον αυτου και τα φυλλα του ξυλου ειϲ θεραπειαν των εθνων και παν καταθεμα ουκ εϲται ετι και ο θρονοϲ του θ̅υ̅ και του αρνιου εν αυτη εϲται και οι δουλοι αυτου λατρευϲουϲιν αυτω και οψο̅ται το προϲωπον αυτου και το ονομα αυτου επι των μετωπων αυτων και νυξ ουκ εϲται ετι και ουχ εξουϲι̅ χριαν φωτοϲ λυχνου και φωϲ ηλιου οτι κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ φωτιϲει επ αυτουϲ και βαϲιλευϲουϲιν ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων και ειπεν μοι ουτοι οι λογοι πιϲτοι και αληθεινοι και ο κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ των πνευματων των προφητων {�πεϲτειλεν} τον αγγελο̅ αυτου δειξαι τοιϲ δουλοιϲ αυτου α δει γενεϲθαι εν ταχει και ιδου ερχομαι ταχυ μακαριοϲ ο τηρων τουϲ λογουϲ τηϲ προφητειαϲ του βιβλιου τουτου καγω ιωαννηϲ ο ακουων και βλεπων ταυτα και οτε ηκουϲα και εβλεπον επεϲα προϲκυνηϲαι προ ποδων του αγγελου του διγνυοντοϲ μοι ταυτα και λεγει μοι ορα μη ϲυνδουλοϲ ϲου ειμι και των αδελφων ϲου των προφητω̅ και των τηρουντων τουϲ λογουϲ του βιβλιου τουτου τω θ̅ω̅ προϲκυνηϲον και λεγει μοι μη ϲφραγιϲηϲ τουϲ λογουϲ τηϲ προφητειαϲ του βιβλιου τουτου ο καιροϲ γαρ εγγυϲ εϲτι̅ ο αδικων αδικηϲατω ετι και ο δικαιοϲ δικαιοϲυνην ποιηϲατω ετι και ο αγιοϲ αγιαϲθητω ετι ιδου ερχομαι ταχυ και ο μιϲθοϲ μου μετ εμου αποδουναι εκαϲτω ωϲ το εργον εϲτιν αυτου εγω το αλφα και το ω πρωτοϲ και εϲχατοϲ η αρχη και το τελοϲ μακαριοι οι πλυνοντεϲ ταϲ ϲτολαϲ αυτων ινα εϲται η εξουϲια αυτων επι το ξυλον τηϲ ζωηϲ και τοιϲ πυλωϲιν ειϲελθωϲιν ειϲ την πολι̅ εξω οι κυνεϲ και οι φαρμακοι και οι πορνοι και οι φονειϲ και οι ιδωλολατραι και παϲ φιλων και ποιων ψευδοϲ εγω ι̅ϲ̅ επεμψα τον αγγελον μου μαρτυρηϲαι υμιν ταυτα εν ταιϲ εκκληϲιαιϲ εγω ειμι η ριζα και το γενοϲ δ̅α̅δ̅ ο αϲτηρ ο λαμπροϲ και ο προινοϲ και το π̅ν̅α̅ και η νυμφη λεγουϲιν ερχου και ο ακουων ειπατω ερχου και ο διψων ερχεϲθω ο θελω̅ λαβετω υδωρ ζωηϲ δωρεαν μαρτυρω εγω παντι τω ακουοντι τουϲ λογουϲ τηϲ προφητειαϲ του βιβλιου τουτου εαν τιϲ επιθη επ αυτα επιθηϲει ο θ̅ϲ̅ {} ταϲ πληγαϲ ταϲ γεγραμμεναϲ εν τω βιβλιω τουτω και εαν τιϲ αφελη απο των λογων του βιβλιου τηϲ προφητειαϲ ταυτηϲ αφελει ο θ̅ϲ̅ το μεροϲ αυτου απο του ξυλου τηϲ ζωηϲ και τηϲ πολεωϲ τηϲ αγιαϲ των γεγραμμενων εν τω βιβλιω τουτω λεγει ο μαρτυρων ταυτα ναι ερχομαι ταχυ αμην ερχου κ̅ε̅ ι̅υ̅ η χαριϲ του κ̅υ̅ ι̅υ̅ μετα παντων



2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.