Ионафан же не слышал, когда отец его заклинал народ, и, протянув конец палки, которая была в руке его, обмокнул её в сот медовый и обратил рукою к устам своим, и просветлели глаза его.
Но Ионафан не слышал, как его отец связал народ клятвой, и, протянув посох, который был у него в руке, обмакнул его в соты. Он поднес руку ко рту, и его глаза просветлели[68].
Лишь Йонатан не слышал, как его отец наложил заклятие на народ, поэтому он протянул посох, бывший в его руке, обмакнул его в сот и затем поднес ко рту. От меда его взор просветлел.
Современный перевод РБО
А Ионафан не слышал, как отец наложил на людей заклятие. Протянув палку, которая была у него в руке, он обмакнул ее конец в медовый сот и поднес ко рту. Его взгляд прояснился.
Только Ионафан не слышал, как отец наложил на народ заклятие; он протянул посох, который держал в руке, обмакнул его в соты и поднес ко рту, поел — и взор его просветлел.
Но Ионафан не слышал, что его отец связал народ клятвой, протянул конец палки, бывшей в его руке, обмакнул её в медовые соты, поднёс руку ко рту, и его глаза просветлели.
Ионафан же не знал об этой клятве. Он не слышал, когда отец его заставил народ дать эту клятву. Ионафан протянул конец палки, которая была у него в руке, обмакнул в соты и достал немного мёда. Он съел этот мёд и почувствовал себя намного лучше.
Ионафан же не знал об этой клятве. Он не слышал, когда отец его заставил народ дать эту клятву. Ионафан протянул конец палки, которая была у него в руке, обмакнул в медовые соты и достал немного мёда. Он съел этот мёд и почувствовал себя намного лучше.
Но Ионафан не слышал, когда отец его положил клятву на народ, и простер конец жезла, который был в руке его, и обмакнул его в медовой сот, и поднес руку свою к устам своим; и прояснились глаза его.
І҆ѡнаѳа́нъ же не слы́шаше, є҆гда̀ заклина́ше ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ лю́ди: и҆ прострѐ коне́цъ жезла̀ своегѡ̀, и҆́же въ рꙋкꙋ̀ є҆мꙋ̀, и҆ ѡ҆мочѝ є҆го̀ въ со́тѣ ме́двенѣ, и҆ ѡ҆братѝ рꙋ́кꙋ свою̀ во ᲂу҆ста̀ своѧ̑, и҆ прозрѣ́ша ѻ҆́чи є҆гѡ̀.
Ионафан же не слышаше, егда заклинаше отец его люди: и простре конец жезла своего, иже в руку ему, и омочи его в соте медвене, и обрати руку свою во уста своя, и прозреша очи его.