Библия › Codex 02 › ΠΕΤΡΟΥ Α΄

ΠΕΤΡΟΥ Α΄

πετροϲ αποϲτολοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ εκλεκτοιϲ παρεπιδημοιϲ διαϲποραϲ ποντου γαλατιαϲ καππαδοκιαϲ αϲιαϲ και βιθυνιαϲ κατα προγνωϲι̅ θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ εν αγιαϲμω π̅ν̅ϲ̅ ειϲ υπακοην και ραντιϲμον αιματοϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη πληθυνθειη ευλογητοϲ ο θ̅ϲ̅ και π̅η̅ρ̅ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ ο κατα το πολυ αυτου ελεοϲ αναγεννηϲαϲ ημαϲ ειϲ ελπιδα ζωϲαν δι αναϲταϲεωϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ εκ νεκρων ειϲ κληρονομιαν αφθαρτον και αμιαντο̅ και αμαραντον τετηρημενη̅ εν ο̅υ̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ ειϲ υμαϲ τουϲ εν δυναμει θ̅υ̅ φρουρουμενουϲ δια πιϲτεωϲ ειϲ ϲωτηριαν ετοιμην αποκαλυφθηναι εν καιρω εϲχατω εν ω αγαλλιαϲθε ολιγον αρτι ει δεον εϲτιν λυπηθεντεϲ εν ποικιλοιϲ πειραϲμοιϲ ινα το δοκιμιον υμων τηϲ πιϲτεωϲ πολυτιμοτερον χρυϲιου του απολλυμενου δια πυροϲ δε δοκιμαζομενου ευρεθη ειϲ επαινον και δοξαν και τιμην εν αποκαλυψει ι̅υ̅ χ̅υ̅ ον ουκ ειδοτεϲ αγαπατε ειϲ ο̅ αρτι μη ορωντεϲ πιϲτευο̅τεϲ δε αγαλλιαϲθε χαρα ανεκλαλητω και δεδοξαϲμενη κομιζομενοι το τελοϲ τηϲ πιϲτεωϲ υμων ϲωτηριαν ψυχων περι ηϲ ϲωτηριαϲ εξεζητηϲα̅ και εξηραυνηϲαν προφηται οι περι τηϲ ειϲ υμαϲ χαριτοϲ προφητευϲαντεϲ ερευνω̅τεϲ ειϲ τινα η ποιον καιρον εδηλου το εν αυτοιϲ π̅ν̅α̅ χ̅υ̅ προμαρτυρουμενον τα ειϲ χ̅ν̅ παθηματα και ταϲ μετα ταυτα δοξαϲ οιϲ απεκαλυφθη οτι ουχ εαυτοιϲ υμιν δε διηκονου̅ αυτα α νυν ανηγγελη υμιν δια των ευαγγελιϲαμενων υμαϲ π̅ν̅ι̅ αγιω αποϲταλεντι απ ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ ειϲ α επιθυμουϲιν αγγελοι παρακυψαι διο αναζωϲαμενοι ταϲ οϲφυαϲ τηϲ {διαοιαϲ} υμων νηφοντεϲ τελειωϲ ελπιϲατε επι την φερομενην υμιν χαριν εν αποκαλυψει ι̅υ̅ χ̅υ̅ ωϲ τεκνα υπακοηϲ μη ϲυϲχηματιζομενοι ταιϲ προτερον εν τη αγνοια υμω̅ επιθυμιαιϲ αλλα κατα τον καλεϲαντα υμαϲ αγιον και αυτοι αγιοι εν παϲη αναϲτροφη γενηθητε διοτι γεγραπται αγιοι εϲεϲθαι οτι εγω αγιοϲ {} και ει π̅ρ̅α̅ επικαλειϲθε τον απροϲωπολημπτωϲ κρινοντα κατα το εκαϲτου εργον εν φοβω τον τηϲ παροικιαϲ υμων χρονον αναϲτραφητε ειδοτεϲ οτι ου φθαρτοιϲ αργυριω η χρυϲιω ελυτρωθητε εκ τηϲ ματαιαϲ υμων αναϲτροφηϲ πατροπαραδοτου αλλα τιμιω αιματι ωϲ αμνου αμωμου και αϲπιλου χ̅υ̅ προεγνωϲμενου μεν προ καταβοληϲ κοϲμου φανερωθεντοϲ δε επ εϲχατου των χρονων δι ημαϲ τουϲ δι αυτου πιϲτουϲ ειϲ θ̅ν̅ τον εγειραντα αυτον εκ νεκρω̅ και δοξαν αυτω δοντα ωϲτε την πιϲτιν υμων και ελπιδα ειναι ειϲ θ̅ν̅ ταϲ ψυχαϲ υμω̅ ηγνικοτεϲ εν τη υπακοη τηϲ αληθειαϲ ειϲ φιλαδελφιαν ανυποκριτον εκ καρδιαϲ αλληλουϲ αγαπηϲατε εκτενωϲ αναγεγεννημενοι ουκ εκ φθοραϲ φθαρτηϲ αλλα αφθαρτου δια λογου ζωντοϲ θ̅υ̅ και μενοντοϲ διοτι παϲα ϲαρξ χορτοϲ και παϲα δοξα αυτηϲ ωϲ ανθοϲ χορτου εξηρανθη ο χορτοϲ και το ανθοϲ εξεπεϲεν το δε ρημα κ̅υ̅ μενει ειϲ τον αιωνα τουτο δε εϲτι̅ ευαγγελιϲθεν ειϲ υμαϲ

αποθεμενοι ουν παϲαν κακιαν και παντα δολον και υποκριϲειϲ και φθονουϲ και καταλαλιαϲ ωϲ αρτιγενητα βρεφη το λογικον αδολον γαλα επιποθηϲατε ινα εν αυτω αυξηθητε ειϲ ϲωτηριαν ει εγευϲαϲθε οτι χρηϲτοϲ ο κ̅ϲ̅ προϲ ον προϲερχομενοι λιθον ζωντα υπο α̅ν̅ω̅ν̅ μεν αποδεδοκιμαϲμενον παρα δε θ̅ω̅ εκλεκτον εντιμον και αυτοι ωϲ λιθοι ζωντεϲ {οικοδομειϲθε} οικοϲ π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ϲ̅ ειϲ ιερατευμα αγιον ανενεγκαι π̅ν̅ι̅κ̅α̅ϲ̅ θυϲιαϲ ευπροϲδεκτουϲ θ̅ω̅ δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ διοτι περιεχει εν γραφη ιδου τιθημι εν ϲιων λιθον {ακρογωναιον} εκλεκτον εντιμον και ο πιϲτευων επ αυτω ου μη καταιϲχυνθη υμιν ουν η τιμη τοιϲ πιϲτευουϲιν απιθουϲιν δε λιθοϲ ον απεδοκιμαϲαν οι οικοδομουντεϲ ουτοϲ εγενηθη ειϲ κεφαλην γωνιαϲ και λιθοϲ προϲκομματοϲ και πετρα ϲκανδαλου οι προϲκοπτουϲιν τω λογω απειθουντεϲ ειϲ ο και ετεθηϲαν υμειϲ δε γενοϲ εκλεκτον βαϲιλειον ιερατευμα εθνοϲ αγιο̅ λαοϲ ειϲ περιποιηϲιν οπωϲ ταϲ αρεταϲ εξαγγειλητε του εκ ϲκοτουϲ υμαϲ καλεϲαντοϲ ειϲ το θαυμαϲτον αυτου φωϲ οι ποτε ου λαοϲ νυν δε λαοϲ θ̅υ̅ οι ουκ ηλεημενοι νυν δε ελεηθεντεϲ αγαπητοι παρακαλω ωϲ παροικουϲ και παρεπιδημουϲ απεχεϲθε των ϲαρκικων επιθυμιων αιτεινεϲ ϲτρατευονται κατα τηϲ ψυχηϲ την αναϲτροφην υμων εν τοιϲ εθνεϲιν εχοντεϲ καλην ινα εν ω καταλαλουϲιν υμων ωϲ κακοποιων εκ των καλων εργων εποπτευϲαντεϲ δοξαϲωϲι τον θ̅ν̅ εν ημερα επιϲκοπηϲ υποταγητε παϲη ανθρωπινη κτιϲει δια τον κ̅ν̅ ειτε βαϲιλει ωϲ υπερεχοντι ειτε ηγεμοϲιν ωϲ δι αυτου πεμπομενοιϲ ειϲ εκδικηϲιν κακοποιω̅ επαινον δε αγαθοποιων οτι ουτωϲ εϲτιν το θελημα του θ̅υ̅ αγαθοποιουνταϲ φιμουν την των αφρονων α̅ν̅ω̅ν̅ αγνωϲια̅ ωϲ ελευθεροι και μη ωϲ επικαλυμμα εχοντεϲ {την} κακιαϲ την ελευθεριαν αλλ ωϲ δουλοι θ̅υ̅ πανταϲ τιμηϲατε την αδελφοτητα αγαπατε τον θ̅ν̅ φοβειϲθε τον βαϲιλεα τιματε οι οικεται υποταϲϲομενοι εν παντι φοβω τοιϲ δεϲποταιϲ ου μονον τοιϲ αγαθοιϲ και επιεικεϲιν αλλα και τοιϲ ϲκολιοιϲ τουτο γαρ χαριϲ ι δια ϲυνειδηϲιν θ̅υ̅ {αγαθην} υποφερει τιϲ λυπαϲ παϲχων αδικωϲ ποιον γαρ κλεοϲ ει αμαρτανοντεϲ και κολαφιζομενοι υπομενειτε αλλ ει αγαθοποιουντεϲ και παϲχοντεϲ υπομενειτε τουτο γαρ χαριϲ παρα τω θ̅ω̅ ειϲ τουτο γαρ εκληθητε οτι χ̅ϲ̅ επαθεν περι υμων υμι̅ υπολιμπανων υπογραμμο̅ ινα επακολουθηϲητε τοιϲ ιχνεϲιν αυτου οϲ αμαρτιαν ουκ εποιηϲεν ουδε ευρεθη δολοϲ εν τω ϲτοματι αυτου οϲ λοιδορουμενοϲ ουκ αντελοιδορει παϲχων ουκ ηπηλει παρεδιδου δε τω κρινοντι δικαιωϲ οϲ ταϲ αμαρτιαϲ ημω̅ αυτοϲ ανηνεγκεν εν τω ϲωματι αυτου επι το ξυλον ινα ταιϲ αμαρτιαιϲ ημων απογενομενοι τη δικαιοϲυνη ζηϲωμεν ου τω μωλωπει ιαθητε ητε γαρ ωϲ προβατα πλανωμενοι αλλ επεϲτραφητε νυν επι τον ποιμενα και επιϲκοπον των ψυχων υμω̅

ομοιωϲ γυναικεϲ υποταϲϲομεναι τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν ινα και ει τινεϲ απειθουϲιν τω λογω δια τηϲ των γυναικω̅ αναϲτροφηϲ ανευ λογου κερδηθηϲονται εποπτευϲαντεϲ την εν φοβω αγνην αναϲτροφην υμων ων εϲτω ουχ ο εξωθεν εμπλοκηϲ τριχων και περιθεϲεωϲ χρυϲιων η ενδυϲεωϲ ιματιων κοϲμοϲ αλλ ο κρυπτοϲ τηϲ καρδιαϲ α̅ν̅ο̅ϲ̅ εν τω {φθαρτω} του πραεοϲ και ηϲυχιου π̅ν̅ϲ̅ ο εϲτιν ενωπιον του θ̅υ̅ πολυτελεϲ ουτωϲ γαρ ποτε και αι αγιαι γυναικεϲ αι ελπιζουϲαι ειϲ θ̅ν̅ εκοϲμουν εαυταϲ υποταϲϲομεναι τοιϲ ιδιοιϲ ανδραϲιν ωϲ ϲαρρα υπηκουϲε̅ τω αβρααμ κ̅ν̅ αυτον καλουϲα ηϲ εγενηθητε τεκνα αγαθοποιουϲαι και μη φοβουμεναι μηδεμιαν πτοηϲιν οι ανδρεϲ ομοιωϲ ϲυνοικουντεϲ κατα γνωϲιν ωϲ αϲθενεϲτερω ϲκευει τω γυναικιω απονεμοντεϲ τιμην ωϲ και ϲυνκληρονομοι ποικιληϲ χαριτοϲ ζωηϲ ειϲ το μη εγκοπτεϲθε ταϲ προϲευχαϲ υμων το δε τελοϲ παντεϲ ομοφρονεϲ ϲυμπαθειϲ φιλαδελφοι ευϲπλαγχνοι ταπεινοφρονεϲ μη αποδιδοντεϲ κακον αντι κακου η λοιδοριαν αντι λοιδοριαϲ τουναντιον δε ευλογου̅τεϲ οτι ειϲ τουτο εκληθητε ινα ευλογιαν κληρονομηϲητε ο γαρ θελων ζωην αγαπαν και ιδειν ημεραϲ αγαθαϲ παυϲατω την γλωϲϲαν απο κακου και χειλη του μη λαληϲαι δολον εκκλινατω δε απο κακου και ποιηϲατω αγαθον ζητηϲατω ειρηνην και διωξατω αυτην οτι οφθαλμοι κ̅υ̅ επι δικαιουϲ και ωτα αυτου ειϲ δεηϲιν αυτων προϲωπο̅ δε κ̅υ̅ επι ποιουνταϲ κακα και τιϲ ο κακωϲων υμαϲ εαν του αγαθου ζηλωται γενηϲθε ει δε και παϲχοιτε δια δικαιοϲυνην μακαριοι τον δε φοβον αυτων μη φοβηθητε μηδε ταραχθητε κ̅ν̅ δε τον χ̅ν̅ αγιαϲατε εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων ετοιμοι αει προϲ απολογιαν παντι τω απαιτου̅τι υμαϲ λογον περι τηϲ εν υμιν ελπιδοϲ αλλα μετα πραυτητοϲ και φοβου ϲυνειδηϲιν εχοντεϲ αγαθην ινα εν ω καταλαλουϲιν υμων ωϲ κακοποιων καταιϲχυνθωϲιν οι επερεαζοντεϲ υμων την αγαθην εν χ̅ω̅ αναϲτροφην κρειττον γαρ αγαθοποιουνταϲ ει θελοι το θελημα του θ̅υ̅ παϲχει̅ η κακοποιουνταϲ οτι και χ̅ϲ̅ απαξ περι αμαρτιων υπερ υμω̅ απεθανεν δικαιοϲ υπερ αδικων ινα ημαϲ προϲαγαγη τω θ̅ω̅ θανατωθειϲ {} ϲαρκι ζωοποιηθειϲ δε π̅ν̅ι̅ εν ω και τοιϲ εν φυλακη πνευμαϲιν πορευθειϲ εκηρυξε̅ απειθηϲαϲιν ποτε οτε απεξεδεχετο η του θ̅υ̅ μακροθυμια εν ημεραιϲ νωε καταϲκευαζομενηϲ κιβωτου ειϲ ην ολιγοι τουτ εϲτιν οκτω ψυχαι διεϲωθηϲαν δι υδατοϲ ο και υμαϲ αντιτυπον νυν ϲωζει βαπτιϲμα ου ϲαρκοϲ αποθεϲιϲ ρυπου αλλα ϲυνειδηϲεωϲ αγαθηϲ επερωτημα ειϲ θ̅ν̅ δια αναϲταϲεωϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ οϲ εϲτιν εν δεξια του θ̅υ̅ πορευθειϲ ειϲ ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ υποταγεντων αυτω αγγελων και εξουϲιων και δυναμεω̅

χ̅υ̅ ουν παθοντοϲ υπερ ημω̅ ϲαρκι και υμειϲ την αυτην εννοιαν οπλιϲαϲθε οτι ο παθων ϲαρκι πεπαυται αμαρτιαϲ ειϲ το μηκετι α̅ν̅ω̅ν̅ επιθυμιαιϲ αλλα θεληματι θ̅υ̅ το̅ επιλοιπον εν ϲαρκι βιωϲαι χρονον αρκετοϲ γαρ ο παραλελυθωϲ χρονοϲ το βουλημα των εθνων κατειργαϲθαι πεπορευμενουϲ εν αϲελγιαιϲ επιθυμιαιϲ οινοφλυγιαιϲ κωμοιϲ ποτοιϲ και αθεμιτοιϲ ειδωλολατριαιϲ εν ω {ζενιζο̅ται} μη ϲυντρεχοντων υμω̅ ειϲ την αυτην τηϲ {αζωτιαϲ} αναχυϲιν βλαϲφημουντεϲ οι αποδωϲουϲιν λογον τω ετοιμωϲ εχοντι κριναι ζω̅ταϲ και νεκρουϲ ειϲ τουτο γαρ και νεκροιϲ ευηγγελιϲθη ινα κριθωϲιν μεν κατα α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ ϲαρκι ζωϲι δε κατα θ̅ν̅ π̅ν̅ι̅ παντων δε το τελοϲ ηγγεικεν ϲωφρονηϲατε ουν και νηψατε ειϲ προϲευχαϲ προ παντων την ειϲ εαυτουϲ αγαπην εκτενη εχοντεϲ οτι αγαπη καλυπτει πληθοϲ αμαρτιων φιλοξενοι ειϲ αλληλουϲ ανευ γογγυϲμου εκαϲτοϲ καθωϲ ελαβεν χαριϲμα ειϲ εαυτουϲ αυτο διακονουντεϲ ωϲ καλοι οικονομοι ποικιληϲ χαριτοϲ θ̅υ̅ η τιϲ λαλει ωϲ λογια θ̅υ̅ η τιϲ διακονει ωϲ εξ ιϲχυοϲ ηϲ χορηγει ο θ̅ϲ̅ ινα εν παϲιν δοξαζηται ο θ̅ϲ̅ δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ ω η δοξα και το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην αγαπητοι μη ξενιζεϲθαι τη εν υμιν πυρωϲει προϲ πειραϲμον υμιν γεινομενη ωϲ ξενου υμιν ϲυμβαινοντοϲ αλλα καθο κοινωνειτε τοιϲ του χ̅υ̅ παθημαϲιν χαιρετε ινα και εν τη αποκαλυψει τηϲ δοξηϲ αυτου χαρητε αγαλλιωμενοι ει ονιδιζεϲθε εν ονοματι χ̅υ̅ μακαριοι οτι το τηϲ δοξηϲ και δυναμεωϲ και το του θ̅υ̅ π̅ν̅α̅ {επι} υμαϲ επαναπαυεται μη γαρ τιϲ υμων παϲχετω ωϲ φονευϲ η κλεπτηϲ η κακοποιοϲ η ωϲ αλλοτριοϲ επιϲκοποϲ ει δε ωϲ χριϲτιανοϲ μη αιϲχυνεϲθω δοξαζετω δε τον θ̅ν̅ εν τω ονοματι τουτω οτι καιροϲ του αρξαϲθε το κριμα απο του οικου του θ̅υ̅ ει δε πρωτον αφ {ημων} τι το τελοϲ των απειθουντων τω του θ̅υ̅ ευαγγελιω και ει ο δικαιοϲ μολιϲ ϲωζεται ο αϲεβηϲ και ο αμαρτωλοϲ που φανειται ωϲτε και οι παϲχοντεϲ κατα το θελημα του θ̅υ̅ πιϲτω κτιϲτη παρατιθεϲθωϲαν ταϲ ψυχαϲ αυτων εν αγαθοποιειαιϲ

πρεϲβυτερουϲ ου̅ εν υμιν παρακαλω ο ϲυνπρεϲβυτεροϲ και μαρτυϲ των του χ̅υ̅ παθηματων ο και τηϲ μελλουϲηϲ δοξηϲ αποκαλυπτεϲθαι κοινωνοϲ ποιμανατε το εν υμιν ποιμνιον του θ̅υ̅ επιϲκοπουντεϲ μη αναγκαϲτωϲ αλλ εκουϲιωϲ κατα θ̅ν̅ μη αιϲχροκερδωϲ αλλα προθυμωϲ μηδ ωϲ κατακυριευοντεϲ των κληρων αλλα τυποι γινομενοι του ποιμνιου και φανερωθεντοϲ του αρχιποιμενοϲ κομιειϲθε τον αμαραντινον τηϲ δοξηϲ ϲτεφανον ομοιωϲ νεωτεροι υποταγητε πρεϲβυτεροιϲ παντεϲ δε αλληλοιϲ την ταπινοφροϲυνην εγκομβωϲαϲθε οτι ο θ̅ϲ̅ υπερηφανοιϲ αντιταϲϲεται ταπεινοιϲ δε διδωϲι̅ χαριν ταπεινωθητε ουν υπο την κραταιαν χειραν του θ̅υ̅ ινα υψαϲ υψωϲη εν καιρω επιϲκοπηϲ παϲαν την μεριμναν υμων επιριψαντεϲ επ αυτον οτι αυτω μελει περι υμω̅ νηψατε γρηγορηϲατε ο αντιδικοϲ υμων διαβολοϲ ωϲ λεω̅ ωρυομενοϲ περιπατει ζητω̅ τινα καταπιη ω αντιϲτητε ϲτερεοι τη πιϲτει ειδοτεϲ τα αυτα των παθηματων τη ε̅ κοϲμω υμων αδελφοτητι επιτελειϲθε ο δε θ̅ϲ̅ παϲηϲ χαριτοϲ ο καλεϲαϲ υμαϲ ειϲ τη̅ αιωνιον αυτου δοξαν εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ ολιγον παθονταϲ αυτοϲ καταρτιϲει ϲτηριξει ϲθενωϲει αυτω το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην δια ϲιλουανου υμιν του πιϲτου αδελφου ωϲ λογιζομαι δι ολιγων εγραψα παρακαλων και επιμαρτυρων ταυτην ειναι αληθη χαριν του θ̅υ̅ ειϲ ην ϲτητε αϲπαζετε υμαϲ η εν βαβυλωνι ϲυνεκλεκτη και μαρκοϲ ο υιοϲ μου αϲπαϲαϲθε αλληλουϲ εν φιληματι αγαπηϲ ειρηνη υμιν παϲιν τοιϲ εν χ̅ω̅



2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.