Но брат её и мать её сказали: пусть побудет с нами девица дней хотя десять, потом пойдёшь.
Но её брат и мать ответили: — Пусть девушка останется с нами ещё хотя бы десять дней; потом можешь[128] идти.
Современный перевод РБО
Брат и мать Ревекки отвечали: «Пусть она поживет у нас еще хоть дней десять!» —
Но брат и мать ее стали уговаривать его: «Пусть еще какое-то время побудет с нами девица, хотя бы дней десять, а потом пойдете».
Но её брат и мать сказали: «Пусть девушка побудет с нами хотя бы ещё десять дней, потом пойдёшь».
Мать и брат Ревекки попросили: «Пусть Ревекка побудет с нами ещё немного, дней десять, а потом она может идти».
Мать и брат Ревекки сказали: "Пусть Ревекка побудет с нами ещё немного, дней десять, а потом она может идти".
Но брат ея и ея мать сказали: пусть побудет с нами девица дней хотя десять; потом пойдешь.
Но братья ея и мать сказали: пусть побудет с нами девица дней десять, а потом пойдет.
Брат и мать ответили: «Позволь Ревекке еще дней десять побыть с нами, тогда пусть идет».
Рѣ́ша же бра́тїѧ є҆ѧ̀ и҆ ма́ти: да пребꙋ́детъ дѣви́ца съ на́ми ꙗ҆́кѡ де́сѧть дні́й, и҆ посе́мъ по́йдетъ.
Реша же братия ея и мати: да пребудет девица с нами яко десять дний, и посем пойдет.