Библия › Codex 02 › ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ

ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ

παυλοϲ και τιμοθεοϲ δουλοι χ̅υ̅ ι̅υ̅ παϲιν τοιϲ αγιοιϲ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ τοιϲ ουϲιν εν φιλιπποιϲ ϲυ̅ επιϲκοποιϲ και διακονοιϲ χαριϲ υμιν και ειρηνη απο θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ ημων και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ ευχαριϲτω τω θ̅ω̅ μου επι παϲη τη μνια υμων παντοτε εν παϲη δεηϲει μου υπερ πα̅των υμων μετα χαραϲ την δεηϲιν ποιουμενοϲ επι τη κοινωνια υμων ειϲ το ευαγγελιον απο τηϲ πρωτηϲ ημεραϲ αχρι του νυν πεποιθωϲ αυτο τουτο οτι ο εναρξαμενοϲ εν υμιν εργον αγαθον επιτελεϲει αχρι ηϲ ημεραϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ καθωϲ εϲτιν δικαιον εμοι τουτο φρονειν υπερ παντων υμων δια το εχει̅ με εν τη καρδια υμαϲ εν τε τοιϲ δεϲμοιϲ μου και τη απολογια και βεβαιωϲει του ευαγγελιου ϲυνκοινωνουϲ μου τηϲ χαριτοϲ πανταϲ υμαϲ ονταϲ μαρτυϲ γαρ μου εϲτι̅ ο θ̅ϲ̅ ωϲ επιποθω πανταϲ υμαϲ εν ϲπλαγχνοιϲ χ̅υ̅ ι̅υ̅ και τουτο προϲευχομαι ινα η αγαπη υμων ετι μαλλον και μαλλο̅ περιϲϲευη εν επιγνωϲει και παϲη αιϲθηϲει ειϲ το δοκιμαζειν υμαϲ τα διαφεροντα ινα ητε ιλικρινειϲ και απροϲκοποι ειϲ ημεραν χ̅υ̅ πεπληρωμενοι καρπον δικαιοϲυνηϲ τον δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ ειϲ δοξαν και επαινον θ̅υ̅ γινωϲκειν δε υμαϲ βουλομαι αδελφοι οτι τα κατ εμε μαλλον ειϲ προκοπην του ευαγγελιου εληλυθεν ωϲτε τουϲ δεϲμουϲ μου {�����νερουϲ} εν χ̅ω̅ γενεϲθαι εν ολω τω πραιτωριω και τοιϲ λοιποιϲ παϲιν και τουϲ πλειοναϲ τω̅ αδελφων εν κ̅ω̅ πεποιθοταϲ τοιϲ δεϲμοιϲ μου περιϲϲοτερωϲ τολμαν αφοβωϲ τον λογον του θ̅υ̅ λαλειν τινεϲ μεν και δια φθονον και ερι̅ {τι�����} δε και δι ευδοκιαν τον χ̅ν̅ {��������������������} οι μεν εξ αγαπηϲ ειδοτεϲ οτι ειϲ απολογιαν του ευαγγελιου κειμαι οι δε εξ εριθειαϲ τον χ̅ν̅ καταγγελλουϲιν ουχ αγνωϲ οιομενοι θλιψιν εγιρειν τοιϲ δεϲμοιϲ μου [отсутствует] τι γαρ πλην οτι παντι τροπω ειτε προφαϲει ειτε αληθεια χ̅ϲ̅ καταγγελλεται και εν τουτω χαιρω αλλα και χαρηϲομαι οιδα γαρ οτι τουτο μοι αποβηϲεται ειϲ ϲωτηριαν δια τηϲ υμω̅ δεηϲεωϲ και επιχορηγειαϲ του π̅ν̅ϲ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ κατα την αποκαραδοκιαν και ελπιδα μου οτι εν ουδενι αιϲχυνθηϲομαι αλλ εν παϲη παρρηϲια ωϲ παντοτε και νυν μεγαλυνθηϲεται χ̅ϲ̅ εν τω ϲωματι μου ειτε δια ζωηϲ ειτε δια θανατου εμοι γαρ το ζην χ̅ϲ̅ και το αποθανειν κερδοϲ ει δε το ζην εν ϲαρκι τουτο μοι καρποϲ εργου και τι αιρηϲομαι ου γνωριζω ϲυνεχομαι δε εκ των δυο τη̅ επιθυμιαν εχων ειϲ το αναλυϲαι και ϲυν χ̅ω̅ ειναι πολλω γαρ μαλλον κρειϲϲον το δε επιμενειν τη ϲαρκι αναγκαιοτερον δι υμαϲ και τουτο πεποιθωϲ οιδα οτι μενω και παραμενω παϲιν υμιν ειϲ την υμων προκοπην και χαραν τηϲ πιϲτεωϲ ινα το καυχημα υμων περιϲϲευη εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ εν εμοι δια τηϲ εμηϲ παρουϲιαϲ παλιν προϲ υμαϲ μονον αξιωϲ του ευαγγελιου του χ̅υ̅ πολιτευεϲθαι ινα ειτε ελθων και ιδων υμαϲ ειτε απων ακουϲω τα περι υμων οτι ϲτηκετε εν ενι π̅ν̅ι̅ μια ψυχη ϲυναθλουντεϲ τη πιϲτει του ευαγγελιου και μη πτυρομενοι εν μηδενι υπο των αντικειμενων ητιϲ εϲτιν αυτοιϲ ενδιξιϲ απωλειαϲ υμων δε ϲωτηριαϲ και τουτο απο θ̅υ̅ οτι ημι̅ εχαριϲθη το υπερ χ̅υ̅ ου μονον το ειϲ αυτον πιϲτευειν αλλα και το {υ��� ����� �������} τον αυτον αγωνα εχοντεϲ οιον ειδεται εν εμοι και νυν ακουετε εν εμοι

ει τιϲ ουν παρακληϲιϲ εν χ̅ω̅ ει τι παραμυθιον αγαπηϲ ει τιϲ κοινωνια π̅ν̅ϲ̅ ει τιϲ ϲπλαγχνα και οικτειρμοι πληρωϲατε μου την χαραν ινα το αυτο φρονητε την αυτην αγαπην εχοντεϲ ϲυνψυχοι το αυτο φρονουντεϲ μηδεν κατ εριθειαν μηδε κατα κενοδοξια̅ αλλα τη ταπεινοφροϲυνη αλληλουϲ ηγουμενοι υπερεχονταϲ εαυτων μη τα εαυτων εκαϲτοι ϲκοπουντεϲ αλλα και τα ετερων εκαϲτοι τουτο φρονειτε εν υμιν ο και εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ οϲ εν μορφη θ̅υ̅ υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγηϲατο το ειναι ιϲα θ̅ω̅ αλλ εαυτον εκενωϲεν μορφην δουλου λαβων εν ομοιωματι α̅ν̅ω̅ν̅ γενομενοϲ και ϲχηματι ευρεθειϲ ωϲ α̅ν̅ο̅ϲ̅ εταπινωϲεν εαυτον γενομενοϲ υπηκοοϲ μεχρι θανατου θανατου δε ϲταυρου διο και ο θ̅ϲ̅ αυτον υπερυψωϲεν και εχαριϲατο αυτω το ονομα το υπερ παν ονομα ινα εν τω ονοματι ι̅υ̅ παν γονυ καμψη επουρανιων και επιγειων και καταχθονιων και παϲα γλωϲϲα εξομολογηϲεται οτι κ̅ϲ̅ ι̅ϲ̅ {χ̅ϲ̅} ειϲ δοξαν θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ ωϲτε αδελφοι μου καθωϲ παντοτε υπηκουϲαται μη ωϲ εν τη παρουϲια μου μονον αλλα νυν πολλω μαλλον εν τη απουϲια μου μετα φοβου και τρομου την εαυτων ϲωτηριαν κατεργαζεϲθαι θ̅ϲ̅ γαρ εϲτιν ο ενεργων δυναμειϲ εν υμιν και το θελειν και το ενεργειν υπερ τηϲ ευδοκιαϲ παντα ποιειτε χωρειϲ γογγυϲμω̅ και διαλογιϲμων ινα ητε αμεμπτοι και ακαιρεοι τεκνα θ̅υ̅ αμωμα μεϲον γενεαϲ ϲκολιαϲ και διεϲτραμμενηϲ εν οιϲ φαινεϲθε ωϲ φωϲτηρεϲ εν κοϲμω λογον ζωηϲ επεχοντεϲ ειϲ καυχημα εμοι ειϲ ημεραν χ̅υ̅ οτι ουκ ειϲ καινον εδραμον ουδε ειϲ καινον εκοπιαϲα αλλα ει και ϲπενδομαι επι τη θυϲια και λειτουργεια τηϲ πιϲτεωϲ υμων χαιρω και ϲυγχαιρω παϲιν υμιν το δ αυτο και υμειϲ χαιρετε και ϲυγχαιρεται μοι ελπιζω δε εν κ̅ω̅ ι̅υ̅ τιμοθεον ταχεωϲ πεμψαι υμιν ινα καγω εκψυχω γνουϲ τα περι υμω̅ ουδενα γαρ εχω ιϲοψυχον οϲτιϲ γνηϲιωϲ τα περι υμων μεριμνηϲει οι παντεϲ γαρ τα εαυτων ζητουϲιν ου τα ι̅υ̅ χ̅υ̅ την δε δοκιμην αυτου γεινωϲκετε οτι ωϲ π̅ρ̅ι̅ τεκνον ϲυν εμοι εδουλευϲεν ειϲ το ευαγγελιον τουτον μεν ουν ελπιζω πεμψαι ωϲ αν αφιδω τα περι εμε εξαυτηϲ πεποιθα δε εν κ̅ω̅ οτι και αυτοϲ ταχεωϲ ελευϲομαι προϲ υμαϲ αναγκαιον δε ηγηϲαμην επαφροδιτον τον αδελφον και ϲυνεργον και ϲυνϲτρατιωτην μου υμων δε αποϲτολον και λειτουργον τηϲ χρειαϲ μου πεμψαι προϲ υμαϲ επειδη επιποθων η̅ πανταϲ υμαϲ ιδειν και αδημονων διοτι ηκουϲατε οτι ηϲθενηϲεν και γαρ ηϲθενηϲεν παραπληϲιον θανατω αλλα ο θ̅ϲ̅ ηλεηϲεν αυτον ουκ αυτο̅ δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπην ϲχω ϲπουδαιοτερωϲ ουν επεμψα αυτον ινα ιδοντεϲ αυτον παλι̅ χαρητε καγω αλυποτεροϲ ω {προϲδεχεϲθε} ουν αυτον εν κ̅ω̅ μετα παϲηϲ χαραϲ και τουϲ τοιουτουϲ εντιμουϲ εχετε οτι δια το εργον κ̅υ̅ μεχρι θανατου ηγγειϲεν παραβολευϲαμενοϲ τη ψυχη ινα αναπληρωϲη το υμων υϲτερημα τηϲ προϲ με λειτουργιαϲ

το λοιπον αδελφοι μου χαιρετε εν κ̅ω̅ τα αυτα γραφειν υμιν εμοι μεν ουκ οκνηρον υμιν δε αϲφαλεϲ βλεπετε τουϲ κυναϲ βλεπετε τουϲ κακουϲ εργαταϲ βλεπετε την κατατομην ημειϲ γαρ εϲμεν η περιτομη οι π̅ν̅ι̅ θ̅υ̅ λατρευοντεϲ και καυχωμενοι εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ και ουκ εν ϲαρκι πεποιθοτεϲ καιπερ εγω εχων πεποιθηϲιν και εν ϲαρκι ει τιϲ δοκει αλλοϲ πεποιθεναι εν ϲαρκι εγω μαλλον περιτομη οκταημεροϲ εκ γενουϲ ι̅η̅λ̅ φυληϲ βενιαμειν εβραιοϲ εξ εβραιων κατα νομον φαριϲαιοϲ κατα ζηλοϲ διωκων την εκκληϲιαν κατα δικαιοϲυνην την εν νομω γενομενοϲ αμεμπτοϲ ατινα ην μοι κερδη ταυτα ηγημαι δια τον χ̅ν̅ ζημιαν αλλα μενουνγε και ηγουμαι παντα ζημιαν ειναι δια το υπερεχον τηϲ γνωϲεωϲ ι̅υ̅ χ̅υ̅ του κ̅υ̅ ημων δι ον τα παντα εζημιωθην και ηγουμαι ϲκυβαλα ειναι ινα χ̅ν̅ κερδηϲω και ευρεθω εν αυτω μη εχων εμη̅ δικαιοϲυνην την εκ νομου αλλα την δια πιϲτεωϲ χ̅υ̅ την εκ θ̅υ̅ δικαιοϲυνην επι τη πιϲτει του γνωναι αυτον και την δυναμιν τηϲ αναϲταϲεωϲ αυτου και κοινωνιαν των παθηματω̅ αυτου ϲυμμορφιζομενοϲ τω θανατω αυτου ει πωϲ καταντηϲω ειϲ την εξαναϲταϲιν τη̅ εκ νεκρων ουχ οτι ηδη ελαβο̅ η ηδη τετελειωμαι διωκω δε ει και καταλαβω εφ ω και κατελημφθην υπο χ̅υ̅ ι̅υ̅ αδελφοι εγω εμαυτον ουπω λογιζομαι κατειληφεναι εν δε τα μεν οπιϲω επιλανθανομενοϲ τοιϲ δε εμπροϲθεν επεκτεινομενοϲ κατα ϲκοπον διωκω ειϲ το βραβειον τηϲ ανω κληϲεωϲ του θ̅υ̅ εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ οϲοι ουν τελειοι τουτο φρονωμεν και ει τι ετερωϲ φρονειτε και τουτο ο θ̅ϲ̅ υμιν αποκαλυψει πλην ειϲ ο εφθαϲαμεν τω αυτω ϲτοιχειν ϲυμμιμηται μου γεινεϲθε αδελφοι και ϲκοπειτε τουϲ ουτω περιπατουνταϲ καθωϲ εχετε τυπον ημαϲ πολλοι γαρ περιπατουϲιν ουϲ πολλακειϲ ελεγον υμιν νυν δε και κλαιων λεγω τουϲ εκχθρουϲ του ϲταυρου του χ̅υ̅ ων το τελοϲ απωλεια ων ο θ̅ϲ̅ η κοιλια και η δοξα εν τη αιϲχυνη αυτων οι τα επιγεια φρονουντεϲ ημω̅ γαρ το πολιτευμα εν ο̅υ̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ υπαρχει εξ ου και ϲωτηρα απεκδεχομεθα κ̅ν̅ ι̅ν̅ χ̅ν̅ οϲ μεταϲχηματιϲει το ϲωμα τηϲ ταπεινωϲεωϲ ημων ϲυμμορφον τω ϲωματι τηϲ δοξηϲ αυτου κατα την ενεργειαν του δυναϲθαι αυτο̅ και υποταξαι αυτω τα παντα

ωϲτε αδελφοι μου αγαπητοι και επιποθητοι χαρα και ϲτεφανοϲ μου ουτωϲ ϲτηκετε εν κ̅ω̅ αγαπητοι ευοδιαν παρακαλω και ϲυντυχη̅ παρακαλω το αυτο φρονειν ε̅ κ̅ω̅ ναι ερωτω και ϲε γνηϲιε ϲυνζυγε ϲυλλαμβανου αυταιϲ αιτινεϲ εν τω ευαγγελιω ϲυνηθληϲαν μοι μετα και κλημεντοϲ και των λοιπων ϲυνεργω̅ μου ων τα ονοματα εν βιβλω ζωηϲ χαιρετε εν κ̅ω̅ παντοτε παλιν ερω χαιρετε το επιεικεϲ υμων γνωϲθητω παϲιν τοιϲ α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ ο κ̅ϲ̅ εγγυϲ μηδεν μεριμνατε {αλλα} εν παντι τη προϲευχη και τη δεηϲει μετα ευχαριϲτειαϲ τα αιτηματα υμω̅ γνωριζεϲθω προϲ τον θ̅ν̅ και η ειρηνη του χ̅υ̅ η υπερεχουϲα παντα {νυν} φρουρηϲει ταϲ καρδιαϲ υμων και τα νοηματα υμων εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ το λοιπον αδελφοι οϲα εϲτιν αληθη οϲα ϲεμνα οϲα δικαια οϲα αγνα οϲα προϲφιλη οϲα ευφημα ει τιϲ αρετη και ει τιϲ επαινοϲ ταυτα λογιζεϲθε α και εμαθετε και παρελαβετε και ηκουϲατε και ειδετε εν εμοι ταυτα πραϲϲετε και ο θ̅ϲ̅ τηϲ ειρηνηϲ εϲται μεθ υμων εχαρην δε ε̅ κ̅ω̅ μεγαλωϲ οτι ηδη ποτε ανεθαλετε το υπερ εμου φρονει̅ εφ ω και εφρονειτε ηκαιρειϲθαι δε ουχ οτι καθ υϲτερηϲι̅ λεγω εγω γαρ εμαθον εν οιϲ ειμι αυταρκηϲ ειναι οιδα και ταπεινουϲθαι οιδα και περιϲϲευειν εν παντι και εν παϲι̅ μεμυημαι και χορταζεϲθαι και πιναν περιϲϲευειν και υϲτερειϲθαι παντα ιϲχυω εν τω ενδυναμουντι με πλην καλωϲ εποιηϲατε ϲυνκοινωνηϲαντεϲ μου τη θλιψει οιδαται δε και υμειϲ φιλιππηϲιοι οτι εν αρχη του ευαγγελιου οτε εξηλθον απο μακαιδονιαϲ ουδεμια μοι εκκληϲια εκοινωνηϲεν ειϲ λογον δοϲεωϲ και λημψεωϲ ει μη υμειϲ {} οτι και εν θεϲϲαλονικη και απαξ και διϲ την χρειαν μοι επεμψατε ουχ οτι επιζητω το δομα αλλα επιζητω τον καρπον τον πλεοναζοντα ειϲ λογον υμων απεχω δε παντα και περιϲϲευω πεπληρωμαι δεξαμενοϲ τα παρ υμων οϲμη̅ ευωδιαϲ θυϲιαν δεκτην ευαρεϲτον τω θ̅ω̅ ο δε θ̅ϲ̅ μου πληρωϲει παϲαν χριαν υμων κατα το πλουτοϲ αυτου εν δοξη ε̅ χ̅ω̅ ι̅υ̅ τω δε θ̅ω̅ και π̅ρ̅ι̅ ημω̅ η δοξα ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμη̅ αϲπαϲαϲθε παντα αγιον εν χ̅ω̅ ι̅υ̅ αϲπαζονται υμαϲ οι ϲυν εμοι αδελφοι αϲπαζονται υμαϲ παντεϲ οι αγιοι μαλιϲτα δε οι εκ τηϲ καιϲαροϲ οικιαϲ η χαριϲ του κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ μετα του π̅ν̅ϲ̅ υμων αμην



2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.