et in medio magnatorum consedere illum faciet.
neque spernas hominem deformem in visu suo.
et initium dulcoris habet fructus illius.
nec in die honoris tui extollaris,
quoniam mirabilia opera Altissimi solius,
et absconsa et invisa hominibus opera illius.
et insuspicabilis portavit diadema.
et gloriosi traditi sunt in manus alterorum.
sed, postquam interrogaveris, corripe iuste.
et in medio sermonum ne adicias loqui.
et in iudicio peccantium ne consistas.
etsi festinaveris, non eris immunis a delicto:
si enim persecutus fueris, non apprehendes,
et non effugies, si discurreris.
et tanto magis non abundabit.
plus deficiens virtute et abundans paupertate;
et erexit eum ab humilitate ipsius
et exaltavit caput eius:
et mirati sunt in illo multi.
paupertas et honestas a Deo sunt.
dilectio et viae bonorum apud ipsum.
qui autem exsultant in malis, consenescunt in malo.
et beneplacitum illius successus habebit in aeternum.
et haec est pars mercedis illius
et nunc manducabo de bonis meis solus”;
et relinquet omnia aliis et morietur.
et in opere mandatorum tuorum veterasce.
confide autem in Deo et mane in labore tuo.
et in hora veloci successus illius fructificat.
Et, quae erunt mihi ex hoc bona?”.
et, quid ex hoc nunc pessimabor?”
et in die malorum ne immemor sis bonorum,
retribuere unicuique secundum vias suas.
et in fine hominis denudatio operum illius.
quoniam in extremis suis agnoscitur vir.
multae enim sunt insidiae dolosi.
et sicut perdix inducitur in caveam,
et ut caprea in laqueum, sic et cor superborum,
et sicut prospector videns casum proximi sui.
et in electis imponet maculam.
et ab uno doloso augetur sanguis;
homo vero peccator sanguini insidiatur.
ne forte inducat super te maculam in perpetuum.
et abalienabit te a tuis propriis.