et, qui confortat manu, mandata servat.
et iterum redde proximo in tempore suo.
et omni tempore invenies, quod tibi necessarium est.
et praestiterunt molestiam his, qui se adiuverunt.
et de possessionibus proximi humiliat vocem suam;
et reddet verba taedii et murmurationum et tempus causabitur.
solidi vix reddet dimidium
et computabit illud quasi inventionem.
et possidebit illum inimicum gratis.
et pro honore et beneficio reddet illi contumeliam.
sed fraudari gratis timuerunt.
et pro eleemosyna non trahas illum.
et propter inopiam eius ne dimittas eum vacuum.
et non abscondas illam sub lapide in perditionem.
et proderit tibi magis quam aurum.
et haec pro te exorabit ab omni malo. (16 17)
adversus inimicum tuum pugnabit pro te.
et, qui perdiderit confusionem, fugiet repromissorem.
dedit enim pro te animam suam. (21)
et ingratus sensu derelinquet liberantem se. (23)
et commovit illos quasi fluctus maris;
et vagati sunt in gentibus alienis.
incidet in repromissionem,
et, qui conatur lucrum sectari, incidet in iudicium.
sed attende tibi, ne incidas.
et domus protegens turpitudinem.
quam epulae splendidae in peregre sine domicilio.
et improperium peregrinationis non audies.
et ubi hospitabitur, non fiducialiter aget, nec aperiet os.
et ad haec amara audiet:
et, si quae in manu habes, ciba me!”.
Necessitudine domus meae hospitio mihi factus est frater”.
obiurgatio peregrinationis et improperium feneratoris.