ды не маюць кораня ў сабе і дачасныя; пасля, калі падыходзіць уціск або ганенне за слова, адразу разуверваюцца.
Выдання перакладаў Анатоля Клышкi:
- Дабравесця, публікаваліся у часопісе «Спадчына» з 1989 па 1992 гады.
- Новы Запавет, «Пазiтыў-цэтр», 2014, Мінск.