Oraculum hominis ad Itiel,
ad Itiel et Ucal.
et sapientia hominum non est mecum;
et scientiam sanctorum non novi.
Quis continuit spiritum in manibus suis?
Quis colligavit aquas quasi in vestimento?
Quis statuit omnes terminos terrae?
Quod nomen est eius, et quod nomen filii eius, si nosti?
clipeus est sperantibus in eum.
et arguaris inveniarisque mendax.
ne deneges mihi, antequam moriar:
mendicitatem et divitias ne dederis mihi,
tribue tantum victum demensum mihi,
et dicam: “Quis est Dominus?”
aut egestate compulsus furer
et periurem nomen Dei mei.
ne forte maledicat tibi, et puniaris.
et quae matri suae non benedicit.
et non est lota a sordibus suis.
et palpebrae eius in alta surrectae!
et cultri molares eius,
ut comedat inopes de terra
et pauperes ex hominibus.
“Affer, affer!”.
Tria sunt insaturabilia,
et quattuor, quae numquam dicunt: “Sufficit!”:
terra, quae non satiatur aqua,
ignis, qui numquam dicit: “Sufficit!”.
et qui despicit obsequium matris suae,
effodiant eum corvi de torrente,
et comedant eum filii aquilae.
et quattuor penitus ignoro:
viam colubri super petram,
viam navis in medio mari
et viam viri in adulescentula.
quae comedit et tergens os suum dicit:
“Non sum operata malum”.
et quattuor non potest sustinere:
per stultum, cum saturatus fuerit cibo,
et per ancillam, cum fuerit heres dominae suae.
et ipsa sunt sapientiora sapientibus:
quae praeparant in messe cibum sibi;
qui collocant in petra cubile suum;
et egreditur universa per turmas suas;
et moratur in aedibus regis.
et quattuor, quae incedunt feliciter:
ad nullius pavebit occursum,
et rex, qui secum habet exercitum.
et si considerasti, ori impone manum.
et, qui vehementer emungit nares, elicit sanguinem,
et, qui provocat iras, producit discordias.