in manibus prophetae sancti.
et in locis inviis fixerunt casas;
et de inimicis se vindicaverunt.
et data est illis aqua de petra altissima,
et remedium sitis de lapide duro.
per haec, cum illis deessent, bene cum illis actum est.
tabescente sanguine turbidi
dedisti illis abundantem aquam insperate,
quemadmodum adversarios excruciares.
etsi cum misericordia disciplinam accipientes,
scierunt quemadmodum cum ira iudicati
impii tormenta paterentur.
illos autem tamquam durus rex condemnans tormento interrogasti.
et gemitus cum memoria praeteritorum.
bene secum agi,
senserunt Dominum.
non similiter iustis sitientes.
in quibus errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas,
immisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam,
quae creavit orbem terrarum ex materia informi,
immittere illis multitudinem ursorum aut audaces leones
aut vaporem igneum spirantes
aut fumi fremitum proferentes
aut horrendas ab oculis scintillas fulgurantes,
sed et aspectus per timorem occidere.
persecutionem passi a iustitia,
et dispersi per spiritum virtutis tuae.
Sed omnia in mensura et numero et pondere disposuisti.
et virtuti brachii tui quis resistet?
sic est ante te totus orbis terrarum,
et tamquam gutta roris antelucani, quae descendit in terram.
et dissimulas peccata hominum propter paenitentiam.
et nihil odisti eorum, quae fecisti;
nec enim, si odisses, aliquid constituisses.
Aut, quod a te vocatum non esset, conservaretur?
Domine, qui amas animas.