praesciebat enim et futura illorum,
et cum magna sollicitudine praemisissent illos,
consequebantur illos paenitentia acti.
et deplorantes ad monumenta mortuorum,
aliam sibi assumpserunt cogitationem inscientiae
et, quos rogantes proiecerant,
hos tamquam fugitivos persequebantur.
et horum, quae acciderant, oblivionem immisit,
ut eam, quae deerat tormentis, suppleret punitionem,
illi autem novam mortem invenirent.
deserviens tuis praeceptis,
ut pueri tui custodirentur illaesi.
et ex aqua, quae ante erat, emersio terrae aridae apparuit:
e mari Rubro via sine impedimento,
et campus germinans de fluctu violento,
videntes tua mirabilia monstra.
et tamquam agni exsultaverunt,
magnificantes te, Domine, qui liberasti illos.
quae in incolatu illorum facta fuerant,
quemadmodum pro natione animalium eduxit terra muscas,
et pro piscibus eructavit fluvius multitudinem ranarum.
cum, adducti concupiscentia, postulaverunt escas epulationis:
non sine illis, quae ante facta erant, argumentis per vim fulminum:
iuste enim patiebantur secundum suas nequitias;
etenim detestabiliorem inhospitalitatem instituerunt.
isti autem beneficos hospites in servitutem redigebant.
quoniam inviti recipiebant extraneos;
qui eisdem usi erant iustitiis,
saevissimis afflixerunt doloribus.
sicut illi in foribus iusti,
cum, vastis cooperti tenebris,
unusquisque transitum ostii sui quaerebat.
sicut in psalterio voces numeri nomen immutant,
semper tamen suum sonum custodiunt;
quod quidem ex ipso visu eorum, quae facta sunt,
certo aestimari potest.
et, quaecumque erant natantia, in terram transibant.
et aqua exstinguentis naturae obliviscebatur.
non vexaverunt carnes inambulantium,
nec dissolvebant illud, quod facile dissolvebatur,
glaciei simile genus immortalis escae.
et honorasti et non despexisti,
in omni tempore et in omni loco assistens eis.