И сказал им: что вы так боязливы? как у вас нет веры?
І кажа ім: «Чаму вы так палахлівыя? Ці ж ня маеце веры?»
І сказаў ім: чаго вы такія палахлівыя? чаму ў вас няма веры?
І адазваўся да іх: «Чаму вы такія палахлівыя, што не маеце яшчэ веры?»
І сказаў ім: «Чаму вы такія палахлівыя? як у вас няма веры?»
І кажа ім: чаму вы гэткія палахлíвыя? як гэта ў вас няма́ ве́ры?
І кажа ім: чаго вы такія баязлівыя? як гэта не маеце веры?
А ім сказаў: «Чаго вы такія баязлівыя? Яшчэ не маеце веры?»
І Ён сказаў ім: Што вы такія баязлівыя? Хіба яшчэ няма ў вас веры?
І сказаў ім: чаму вы гэткія палахлівыя? чаму ня маеце веры?
I сказаў ім: — чаму вы такія палахлівыя? як-жа ў вас няма веры?
І кажа ім: Чаму вы гэткія палахлівыя? Яшчэ ня маеце веры? І ўзяў іх вялікі страх і гаварылі адзін да другога: Хто гэта, што й вецер і мора яму паслушны.
І сказаў ім: Чаму вы баязьлівыя? І яшчэ ня маеце веры? І зьняў іх вялікі страх і гаварылі адзін да другога: Хто-ж гэта такі, што вецер і мора слухаюць яго?