Верою Авраам повиновался призванию идти в страну, которую имел получить в наследие, и пошёл, не зная, куда идёт.
Верою зовемый Авраамъ, послуша Бога, изыйде в место идеже хотяше прияти наследие, и иде самъ не ведый камо грядеть •
[Заⷱ҇ 327] Вѣ́рою зово́мъ а҆враа́мъ послꙋ́ша и҆зы́ти на мѣ́сто, є҆́же хотѧ́ше прїѧ́ти въ наслѣ́дїе, и҆ и҆зы́де не вѣ́дый, ка́мѡ грѧде́тъ.
Ве́рою зово́м Авраа́м послу́ша изы́ти на ме́сто, е́же хотя́ше прия́ти в насле́дие, и изы́де не ве́дый, ка́мо гряде́т.