я не имел покоя духу моему, потому что не нашёл там брата моего Тита; но, простившись с ними, я пошёл в Македонию.
Но я не мог успокоиться, потому что не нашел там моего брата по вере Тита. Поэтому я попрощался с ними и отправился в Македонию[6].
дух мой всё же не знал покоя, потому что не нашел там брата моего Тита, так что я простился с ними и отправился в Македонию.
Современный перевод РБО
душа у меня все-таки была не на месте — я не нашел там Тита, нашего брата. Вот почему я попрощался с ними и направился в Македонию.
однако на душе у меня было неспокойно: не нашел я там брата нашего[6] Тита, так что, попрощавшись с ними, отправился в Македонию.
я не имел покоя для своего духа, потому что не нашёл там моего брата Тита. Я простился с ними и пошёл в Македонию.
я был в великом волнении, потому что не нашёл моего брата Тита. И потому я распрощался с ними и отправился в Македонию.
я был в великом волнении, ибо не нашёл брата моего Тита. И потому я распрощался с ними и ушёл в Македонию.
я не имел покоя духу моему, не найдя Тита, брата моего, но простившись с ними, пошел в Македонию.
Но я не мог успокоиться, потому что там не было моего брата Тита. Поэтому я попрощался с ними и отправился в Македонию.
я не имел покоя духу моему, не найдя Тита, брата моего; но, простившись с ними, я пошел в Македонию.
я не мог найти себе покоя, поскольку не смог отыскать своего брата Тита. Тогда я покинул тамошних людей и пошел дальше в Македонию.
Душа не хотела мириться с тем, что я не застал там брата моего Тита. Распрощавшись, я пошел в Македонию.
я не имѣлъ покоя духу моему, потому что не нашелъ тамъ брата моего Тита. Посему, простившись съ ними, я пошелъ въ Македонію.
не имех покоя духу моему, иже не знайдохъ Тіта брата своего • Но ростався с ними, идохъ во Макидонию •
не и҆мѣ́хъ поко́ѧ дꙋ́хꙋ моемꙋ̀, не ѡ҆брѣ́тшꙋ мѝ ті́та бра́та моегѡ̀: но ѿре́ксѧ и҆̀мъ {цѣлова́въ и҆̀хъ}, и҆зыдо́хъ въ македо́нїю.
Не име́х поко́я ду́ху моему́, не обре́тшу ми Ти́та бра́та моего́, но отре́кся им, {но целова́в их}изыдо́х в Македо́нию.