когда мы смотрим не на видимое, но на невидимое: ибо видимое временно, а невидимое вечно.
Мы смотрим не на видимое, а на невидимое, потому что видимое временно, а невидимое вечно.
и наши взоры устремлены не к заметному, а к незримому: заметное временно, незримое вечно.
Современный перевод РБО
Мы устремляем взор не на видимое, а на невидимое. Ведь видимое — временно, невидимое — вечно.
тем из нас, кто смотрит не на видимое, а на невидимое. Ибо видимое преходяще, невидимое же — вечно.
когда мы смотрим не на видимое, но на невидимое: так как видимое ‒ временно, а невидимое ‒ вечно.
Поэтому мы думаем не о том, что видимо, а о том, что невидимо, так как то, что видимо — преходяще, то же, что невидимо — вечно.
Не о том беспокоимся мы, что видимо, а о том, что невидимо, ибо то, что видимо, — преходяще, то же, что невидимо, — вечно.
мы смотрим не на видимое, а на невидимое. Ибо видимое кратковременно, а невидимое вечно.
Мы смотрим не на видимое, а на невидимое, потому что видимое временно, а невидимое вечно.
когда мы смотрим не на то, что видимо, а на то, что невидимо: ибо видимое — временно, а невидимое — вечно.
Мы обращаем внимание не на видимое, но на невидимое, поскольку видимое временно, а невидимое вечно.
тогда, какъ мы не имѣемъ цѣлію видимаго, но невидимое: ибо видимое временно, а невидимое вѣчно.
Мы взгляд обращаем не на то, что видим, а на то, что не видим. Видимое проходит, а невидимое живет вечно.
Не смотряемъ убо видимых, но невидимыхъ • Видимая бо временна, а невидимая вечна суть •
не смотрѧ́ющымъ на́мъ ви́димыхъ, но неви́димыхъ: ви̑димаѧ бо вре́мєнна, неви̑димаѧ же вѣ̑чна.
Не смотря́ющим нам ви́димых, но неви́димых: ви́димая бо вре́менна, неви́димая же ве́чна.