et emotum est de loco suo.
et sonum de ore illius procedentem.
et lumen illius super terminos terræ.
tonabit voce magnitudinis suæ :
et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
qui facit magna et inscrutabilia ;
et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ ;
ut noverint singuli opera sua.
et in antro suo morabitur.
et ab Arcturo frigus.
et rursum latissimæ funduntur aquæ.
et nubes spargunt lumen suum.
quocumque eas voluntas gubernantis duxerit,
ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum :
sive in quocumque loco misericordiæ suæ
eas jusserit inveniri.
sta, et considera mirabilia Dei.
ut ostenderent lucem nubium ejus ?
et perfectas scientias ?
cum perflata fuerit terra austro ?
qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
nos quippe involvimur tenebris.
etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
subito aër cogetur in nubes,
et ventus transiens fugabit eas.
et ad Deum formidolosa laudatio.
magnus fortitudine, et judicio, et justitia :
et enarrari non potest.
et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.