І, прайшоўшы трошкі далей, упаў Сваім тварам, молячыся і кажучы: Татухна Мой, калі можна, няхай абміне Мяне гэтая чаша; але не як Я хачу, а як Ты.
Выдання перакладаў Анатоля Клышкi:
- Дабравесця, публікаваліся у часопісе «Спадчына» з 1989 па 1992 гады.
- Новы Запавет, «Пазiтыў-цэтр», 2014, Мінск.