а на ка́мені гэта тыя, што, калі пачуюць слова, дык з радасьцяй прыймаюць, ды ня маюць караня́ і часова ве́раць, а ў час спакусы адпадаюць;
Пераклад 1926-28 Л. Дзекуць-Малея
а на камені гэта тыя, што, калі пачуюць слова, дык з радасцяю прыймаюць, ды ня маюць караня і часова ве́раць, а ў час спакусы адпадаюць;