adversus eos qui se angustiaverunt,
et qui abstulerunt labores eorum.
et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis ;
et præ angustia spiritus gementes :
Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum,
et in similitudinem improperii.
et finem illorum sine honore ;
et inter sanctos sors illorum est.
et justitiæ lumen non luxit nobis,
et sol intelligentiæ non est ortus nobis.
et ambulavimus vias difficiles :
viam autem Domini ignoravimus.
aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?
et tamquam nuntius percurrens,
cujus cum præterierit non est vestigium invenire,
neque semitam carinæ illius in fluctibus ;
cujus nullum invenitur argumentum itineris,
sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum,
et scindens per vim itineris aërem :
commotis alis transvolavit,
et post hoc nullum signum invenitur itineris illius ;
divisus aër continuo in se reclusus est,
ut ignoretur transitus illius :
et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere,
in malignitate autem nostra consumpti sumus.
et tamquam spuma gracilis quæ a procella dispergitur,
et tamquam fumus qui a vento diffusus est,
et tamquam memoria hospitis unius diei prætereuntis.
et apud Dominum est merces eorum,
et cogitatio illorum apud Altissimum.
et diadema speciei de manu Domini :
quoniam dextera sua teget eos,
et brachio sancto suo defendet illos.
et armabit creaturam ad ultionem inimicorum.
et accipiet pro galea judicium certum ;
et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.
et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur,
et ad certum locum insilient.
excandescet in illos aqua maris,
et flumina concurrent duriter.
et tamquam turbo venti dividet illos ;
et ad eremum perducet omnem terram iniquitas illorum,
et malignitas evertet sedes potentium.