А пасеянае ў церні — гэта той, хто чуе слова, але турботы [гэтага] веку і зманлівасць багацця глушаць слова, і яно робіцца бясплодным.
Выдання перакладаў Анатоля Клышкi:
- Дабравесця, публікаваліся у часопісе «Спадчына» з 1989 па 1992 гады.
- Новы Запавет, «Пазiтыў-цэтр», 2014, Мінск.