В мыслях у них, что домы их вечны и что жилища их в род и род, и земли свои они называют своими именами.
[Пс 48:12 (49)]
Думкі іхнія пра тое, што дамы іхнія на вякі, сялібы іхнія — з пакаленьня ў пакаленьне, і яны сваім імем назвалі [цэлыя] землі.
У думках у іх, што хаты іхнія вечныя, і што харомы іхнія з роду да роду, і землі свае яны называюць сваімі імёнамі.
[Пс 48:12 (49)]
Магілы іх — дамы іх навечна, калі нават назавуць яны імёнамі сваімі свае землі.
У нутру іхным дамы іхныя на векі, сялібы іхныя з роду да роду; мянуюць землі ймёнамі сваімі.
Магілы — памешканьне ім па век векаў, дамы ім на ўсенькую прышласьць, хаця-ж бы яны сваім імем назвалі цэлыя землі.
У думках іхных, што хаты іхныя вечныя, і што жытло іхнае з роду ды ў род. Яны называюць землі сваім íмем.
І гроб — жыллё іх навекі і жытло вечнае ад роду да роду, І клічуць зямлю імёнамі іх.
[Пс 48:12 (49)]
і магілы іх — дамы іх давеку, жыльлё іх з роду ў род, хоць надавалі яны імёны свае землям сваім.
[Пс 48:12 (49)]