et non est qui recogitet in corde suo ;
et viri misericordiæ colliguntur,
quia non est qui intelligat :
a facie enim malitiæ collectus est justus.
requiescat in cubili suo
qui ambulavit in directione sua.
filii auguratricis,
semen adulteri et fornicariæ.
super quem dilatastis os,
et ejecistis linguam ?
Numquid non vos filii scelesti,
semen mendax,
subter omne lignum frondosum,
immolantes parvulos in torrentibus,
subter eminentes petras ?
hæc est sors tua :
et ipsis effudisti libamen,
obtulisti sacrificium.
Numquid super his non indignabor ?
posuisti cubile tuum,
et illuc ascendisti
ut immolares hostias.
posuisti memoriale tuum.
Quia juxta me discooperuisti,
et suscepisti adulterum, dilatasti cubile tuum,
et pepigisti cum eis fœdus ;
dilexisti stratum eorum
manu aperta.
et multiplicasti pigmenta tua.
Misisti legatos tuos procul,
et humiliata es usque ad inferos.
non dixisti : Quiescam.
Vitam manus tuæ invenisti ;
propterea non rogasti.
quia mentita es,
et mei non es recordata,
neque cogitasti in corde tuo ?
Quia ego tacens et quasi non videns,
et mei oblita es.
et opera tua non proderunt tibi.
et omnes eos auferet ventus,
tollet aura.
et possidebit montem sanctum meum.
auferte offendicula de via populi mei.
et Sublimis, habitans æternitatem, et sanctum nomen ejus :
in excelso et in sancto habitans,
et cum contrito et humili spiritu :
ut vivificet spiritum humilium,
et vivificet cor contritorum.
neque usque ad finem irascar,
quia spiritus a facie mea egredietur,
et flatus ego faciam.
Abscondi a te faciem meam, et indignatus sum ;
et abiit vagus in via cordis sui.
et reduxi eum, et reddidi consolationes
ipsi, et lugentibus ejus.
pacem ei qui longe est et qui prope,
dixit Dominus, et sanavi eum.
quod quiescere non potest,
et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum.