Domine Deus meus, magnificatus es vehementer.
Confessionem et decorem induisti,
Extendens cælum sicut pellem,
qui ponis nubem ascensum tuum ;
qui ambulas super pennas ventorum :
et ministros tuos ignem urentem.
non inclinabitur in sæculum sæculi.
super montes stabunt aquæ.
a voce tonitrui tui formidabunt.
in locum quem fundasti eis.
neque convertentur operire terram.
inter medium montium pertransibunt aquæ.
expectabunt onagri in siti sua.
de medio petrarum dabunt voces.
de fructu operum tuorum satiabitur terra :
et herbam servituti hominum,
ut educas panem de terra,
ut exhilaret faciem in oleo,
et panis cor hominis confirmet.
et cedri Libani quas plantavit :
herodii domus dux est eorum.
petra refugium herinaciis.
sol cognovit occasum suum.
in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :
et quærant a Deo escam sibi.
et in cubilibus suis collocabuntur.
et ad operationem suam usque ad vesperum.
omnia in sapientia fecisti ;
impleta est terra possessione tua.
illic reptilia quorum non est numerus :
animalia pusilla cum magnis.
draco iste quem formasti ad illudendum ei.
ut des illis escam in tempore.
aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.
auferes spiritum eorum, et deficient,
et in pulverem suum revertentur.
et renovabis faciem terræ.
lætabitur Dominus in operibus suis.
qui tangit montes, et fumigant.
psallam Deo meo quamdiu sum.
ego vero delectabor in Domino.
et iniqui, ita ut non sint.
Benedic, anima mea, Domino.