1 In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me,
neque in ira tua corripias me.
neque in ira tua corripias me.
3 Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum ;
sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
4 Et anima mea turbata est valde ;
sed tu, Domine, usquequo ?
sed tu, Domine, usquequo ?
5 Convertere, Domine, et eripe animam meam ;
salvum me fac propter misericordiam tuam.
salvum me fac propter misericordiam tuam.
6 Quoniam non est in morte qui memor sit tui ;
in inferno autem quis confitebitur tibi ?
in inferno autem quis confitebitur tibi ?
7 Laboravi in gemitu meo ;
lavabo per singulas noctes lectum meum :
lacrimis meis stratum meum rigabo.
lavabo per singulas noctes lectum meum :
lacrimis meis stratum meum rigabo.
8 Turbatus est a furore oculus meus ;
inveteravi inter omnes inimicos meos.
inveteravi inter omnes inimicos meos.
9 Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem,
quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
10 Exaudivit Dominus deprecationem meam ;
Dominus orationem meam suscepit.
Dominus orationem meam suscepit.
11 Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei ;
convertantur, et erubescant valde velociter.
convertantur, et erubescant valde velociter.
