1 Кіраўніку хору, на струнных снядзях. Псальма Давідава.
2 СПАДАРУ, ня ў гневе Сваім гань мяне ані ў вапрысклівасьці Сваёй зыр мяне.
3 Зьмілуйся над імною, СПАДАРУ, бо я млею; вылячы мяне, СПАДАРУ, бо ўстрывожаны косьці мае.
4 І душа мая балюча ўстрывожана, а ты, Божа, пакуль?
5 Абярніся, СПАДАРУ, выбаў душу маю, спасі мяне дзеля ласкі Свае;
6 Бо няма ў сьмерці памятаваньня празь Цябе, у шэолю хто можа выхваляць Цябе?
7 Стамаваны я ўздыхамі сваімі, кажную ноч абліваю ложак, сьлязьмі сваімі краплю пасьцелю сваю.
8 Зь бяды зацьмела вока мае, ад уцісканьнікаў маіх пастарэла яно.
9 Адступітеся ад мяне ўсі ліхадзеі, бо пачуў СПАДАР гук плачу майго.
10 Пачуў СПАДАР маленьне мае, СПАДАР малітву маю прыйме.
11 Хай будуць засаромлены й вельма перапалоханы ўсі непрыяцелі мае; хай зьвернуцца а засаромяцца якга.