1 Кіраўніку хору. З прыгоды сьмерці Лабена. Псальма Давідава.
2 Выхваляю СПАДАРА ўсім сэрцам сваім, вылічу ўсі чудосы Твае.
3 Радавацца а весяліцца буду ў Табе, буду апяваць імя Твае, Навышні.
4 Як абернуцца непрыяцелі мае назад, яны спаткнуцца а загінуць ад віду Твайго;
5 Бо Ты спраўляў Мой суд а Мой рассудак; Ты сядзеў на пасадзе, судзьдзя справядлівы.
6 Ты зганіў народы, зьнішчыў нягоднага, выцер імя іхнае на векі а векі.
7 О непрыяцелю! скончыліся спустошаньні на векі, ты месты выкараніў, памятка іхная зьгінула зь імі.
8 Але СПАДАР на векі сядзіць, Ён устанавіў да суду пасад Свой,
9 І Ён судзе сьвет у справядлівасьці, судзе люды ў шчырасьці.
10 І будзе СПАДАР уцёкам уцісьненаму, у поры ўціску.
11 І будуць спадзявацца на Цябе знаючыя імя Твае, бо Ты не пакідаеш шукаючых Цябе, СПАДАРУ.
12 Пейце СПАДАРУ, на Сыёне жывучаму, азнаймляйце меж людаў учынкі Ягоныя;
13 Бо Ён імсьціць за кроў, помны, не забываецца галашэньня ўцісьненых.
14 Зьмілуйся над імною. СПАДАРУ! глянь на цярпеньні мае ад ненавідзячых мяне, Ты, Каторы ўзьнімаеш мяне ад брамаў сьмерці,
15 Каб я вылічыў усі хвалы Твае ў брамах дачкі Сыёну; буду цешыцца ў спасеньню Тваім.
16 Занурыліся народы ў яму, каторую выкапалі; у сець тую, што схавалі яны, лучыла нага іхная.
17 СПАДАР пазнаны. Ён учыніў суд; у работу рук сваіх заблытаўся нягодны. Размышленьне. Сэля.
18 Зьвернуцца нягодныя да шэолю, усі народы, што забываюцца Бога;
19 Бо не назаўсёды забыты будзе ўбогі, і надзея бедных не загіне на векі.
20 Паўстань, СПАДАРУ! няхай ня дужэе людзіна, няхай народы правуюцца перад відам Тваім.
21 Напусьці, СПАДАРУ, страх на іх; хай знаюць народы, што яны людзі. Сэля.