et principes in iudicio praeerunt.
et refugium a tempestate,
sicut rivi aquarum in sitiente terra
et umbra petrae magnae in terra arida.
et aures audientium diligenter auscultabunt,
et lingua balborum velociter loquetur et plane.
neque fraudulentus appellabitur maior;
et cor eius cogitat iniquitatem,
ut perficiat impietatem
et loquatur contra Dominum errores
et vacuam faciat animam esurientem
et potum sitienti auferat.
ipse enim cogitationes concinnat
ad perdendos mites in sermone mendaci,
etiam quando pauper iudicium vindicat.
et ipse ad nobilia assurget.
filiae confidentes, percipite auribus eloquium meum.
vos pavebitis confidentes;
consummata est enim vindemia,
collectio ultra non veniet.
pavete, confidentes,
exuite vos et nudate vos,
accingite lumbos vestros.
super regione desiderabili,
super vinea fertili.
spinae et vepres ascendent,
super omnes domos gaudii,
super civitatem exsultantem.
multitudo urbis relicta est,
Ophel et Bahan erunt speluncae
usque in aeternum,
gaudium onagrorum,
pascua gregum,
spiritus de excelso.
Et erit desertum in hortum,
et hortus in saltum reputabitur,
et iustitia in horto sedebit;
et cultus iustitiae silentium,
et securitas usque in sempiternum.
et in tabernaculis fiduciae
et in locis securis.
et profunde deprimetur civitas.
immittentes pedem bovis et asini.