inventus sum ab his, qui non quaerebant me.
Dixi: “Ecce ego, ecce ego!”
ad gentem, quae non invocabat nomen meum.
ad populum rebellem,
qui graditur in via non bona
post cogitationes suas;
ante faciem meam semper,
qui immolant in hortis
et sacrificant super lateres,
et in locis occultis pernoctant,
qui comedunt carnem suillam
et ius abominabile in vasis eorum,
Non appropinques mihi, quia sanctificarem te”.
Isti fumus sunt in naribus meis,
ignis ardens tota die.
non tacebo, sed retribuam,
et retribuam in sinum eorum
simul, dicit Dominus,
qui sacrificaverunt super montes
et super colles exprobraverunt mihi;
et remetiar opus eorum primo
in sinu eorum”.
“Quomodo si inveniatur mustum in botro
et dicatur: “Ne dissipes illud,
quoniam benedictio est in eo”,
sic faciam propter servos meos,
ut non disperdam totum.
et de Iuda possidentem montes meos;
et hereditabunt terram electi mei,
et servi mei habitabunt ibi.
et vallis Achor in cubile armentorum
populo meo, qui quaesierunt me.
qui obliviscimini montem sanctum meum,
qui ponitis Gad mensam
et amphoram impletis Meni,
et omnes in caede corruetis;
pro eo quod vocavi, et non respondistis,
locutus sum, et non audistis,
sed fecistis malum in oculis meis
et, quod displicet mihi, elegistis”.
“Ecce servi mei comedent,
et vos esurietis;
ecce servi mei bibent,
et vos sitietis;
ecce servi mei laetabuntur,
et vos confundemini;
et vos clamabitis prae dolore cordis
et prae contritione spiritus ululabitis.
in iuramentum electis meis:
“Interficiat te Dominus Deus”;
et servos suos vocabit nomine alio.
benedicet sibi in Deo Amen;
et, quicumque iurat in terra,
iurabit in Deo Amen;
quia oblivioni tradentur angustiae priores,
et quia abscondentur ab oculis meis.
caelos novos et terram novam,
et non erunt in memoria priora
et non ascendent super cor.
in his, quae ego creo,
quia ecce ego creo Ierusalem exsultationem
et populum eius gaudium.
et gaudebo in populo meo,
et non audietur in ea ultra
vox fletus et vox clamoris.
et senex, qui non impleat dies suos.
Quoniam puer erit,
qui centenarius moriatur;
et, qui non attingat centum annos,
maledictus erit.
et plantabunt vineas et comedent fructus earum.
non plantabunt, ut alius comedat:
secundum enim dies ligni erunt dies populi mei,
et operibus manuum suarum diu fruentur electi mei.
neque generabunt in interitum repentinum,
quia semen benedictorum erunt Domini,
et nepotes eorum cum eis.
adhuc illis loquentibus, ego exaudiam.
et leo sicut bos comedet paleas,
et serpenti pulvis panis eius.
Non nocebunt neque occident
in omni monte sancto meo”,
dicit Dominus.