dux erat in Israel.
Et deliquit in Baal
et mortuus est.
faciuntque sibi conflatile de argento suo,
secundum intellegentiam suam simulacra;
factura artificum totum est.
“His — ipsi dicunt — immolate!”.
Homines vitulos osculantur.
et sicut ros matutinus praeteriens,
sicut palea turbine rapta ex area
et sicut fumus de fumario.
ex terra Aegypti;
et Deum absque me nescies,
et salvator non est praeter me.
in terra ardenti solitudinis.
et saturati elevaverunt cor suum,
propterea obliti sunt mei.
sicut pardus iuxta viam insidiabor.
et dirumpam claustrum cordis eorum:
et consumam eos ibi quasi leo;
bestia agri scindet eos.
quis est auxiliator tuus?
ut salvet te in omnibus urbibus tuis,
et iudices tui, de quibus dixisti:
“Da mihi regem et principes”?
et aufero in indignatione mea.
absconditum peccatum eius.
erit filius non sapiens:
suo enim tempore non stabit
in ore vulvae.
de morte redimam eos?
Ubi pestilentiae tuae, o mors?
Ubi pestis tua, inferne?
Consolatio abscondita est ab oculis meis”.
veniet ventus urens, ventus Domini
de deserto ascendens,
et siccabit venas eius
et desolabit fontem eius.
Ipse diripiet thesaurum,
omne vas desiderabile.