Domine Deus meus, magnificatus es vehementer!
Maiestatem et decorem induisti,
Extendens caelum sicut velum,
Qui ponis nubem ascensum tuum,
qui ambulas super pennas ventorum.
et ministros tuos ignem urentem.
non inclinabitur in saeculum saeculi.
super montes stabant aquae.
a voce tonitrui tui formidant.
in locum, quem statuisti eis.
neque convertentur operire terram.
inter medium montium pertransibunt,
exstinguent onagri sitim suam.
de medio ramorum dabunt voces.
de fructu operum tuorum satias terram.
et herbam servituti hominum,
educens panem de terra
exhilarans faciem in oleo,
panis autem cor hominis confirmat.
et cedri Libani, quas plantavit.
erodii domus in vertice earum.
petrae refugium hyracibus.
sol cognovit occasum suum.
in ipsa reptabunt omnes bestiae silvae,
et quaerant a Deo escam sibi.
et in cubilibus suis recumbunt.
et ad operationem suam usque ad vesperum.
Omnia in sapientia fecisti,
impleta est terra creatura tua.
illic reptilia, quorum non est numerus,
animalia pusilla cum magnis;
Leviathan, quem formasti ad ludendum cum eo.
ut des illis escam in tempore suo.
aperiente te manum tuam, implebuntur bonis.
auferes spiritum eorum, et deficient
et in pulverem suum revertentur.
et renovabis faciem terrae.
laetetur Dominus in operibus suis.
qui tangit montes, et fumigant.
psallam Deo meo quamdiu sum.
ego vero delectabor in Domino.
et iniqui, ita ut non sint.
Benedic, anima mea, Domino.