1 Quare fremuerunt gentes,
et populi meditati sunt inania?
et populi meditati sunt inania?
2 Astiterunt reges terrae,
et principes convenerunt in unum
adversus Dominum et adversus christum eius:
et principes convenerunt in unum
adversus Dominum et adversus christum eius:
3 “Dirumpamus vincula eorum
et proiciamus a nobis iugum ipsorum!”.
et proiciamus a nobis iugum ipsorum!”.
4 Qui habitat in caelis, irridebit eos,
Dominus subsannabit eos.
Dominus subsannabit eos.
5 Tunc loquetur ad eos in ira sua
et in furore suo conturbabit eos:
et in furore suo conturbabit eos:
6 “Ego autem constitui regem meum super Sion, montem sanctum meum!”.
7 Praedicabo decretum eius.
Dominus dixit ad me: “Filius meus es tu;
ego hodie genui te.
Dominus dixit ad me: “Filius meus es tu;
ego hodie genui te.
8 Postula a me, et dabo tibi gentes hereditatem tuam
et possessionem tuam terminos terrae.
et possessionem tuam terminos terrae.
9 Reges eos in virga ferrea
et tamquam vas figuli confringes eos”.
et tamquam vas figuli confringes eos”.
10 Et nunc, reges, intellegite;
erudimini, qui iudicatis terram.
erudimini, qui iudicatis terram.
11 Servite Domino in timore
et exsultate ei cum tremore.
et exsultate ei cum tremore.
12 Apprehendite disciplinam, ne quando irascatur,
et pereatis de via,
cum exarserit in brevi ira eius.
Beati omnes, qui confidunt in eo.
et pereatis de via,
cum exarserit in brevi ira eius.
Beati omnes, qui confidunt in eo.