et comedat fructus eius optimos.
Veni in hortum meum, soror mea, sponsa;
messui myrrham meam cum aromatibus meis,
comedi favum cum melle,
bibi vinum cum lacte meo.
Comedite, amici, et bibite
et inebriamini, carissimi.
Vox dilecti mei pulsantis:
“Aperi mihi, soror mea, amica mea,
columba mea, immaculata mea,
quia caput meum plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium”.
quomodo induar illa?
Lavi pedes meos,
quomodo inquinabo illos?”.
et venter meus ilico intremuit.
manus meae stillaverunt myrrham,
et digiti mei pleni myrrha probatissima
super ansam pessuli.
at ille declinaverat atque transierat.
Anima mea liquefacta est, quia discesserat.
Quaesivi et non inveni illum;
vocavi, et non respondit mihi.
qui circumeunt civitatem;
percusserunt me et vulneraverunt me,
tulerunt pallium meum mihi
custodes murorum.
si inveneritis dilectum meum,
quid nuntietis ei?
“Quia amore langueo”.
o pulcherrima mulierum?
Quid est dilecto tuo prae ceteris,
quia sic adiurasti nos?
dignoscitur ex milibus.
cincinni eius sicut racemi palmarum,
nigri quasi corvus.
super rivulos aquarum,
quae lacte sunt lotae
et resident iuxta fluenta plenissima.
turriculae unguentorum;
labia eius lilia
distillantia myrrham primam.
plenae hyacinthis;
venter eius opus eburneum
distinctum sapphiris.
quae fundatae sunt super bases aureas;
species eius ut Libani,
electus ut cedri.
et totus desiderabilis.
Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus,
filiae Ierusalem.