1
2
3 Рече Господь. вънемлете себе аще съгрешитъ братъ твои. запрети ему. и аще покаеться. отъпусти ему
4 и аще седмишьди дьньмь съгрешить въ тя. и седмишьди обратиться къ тебе глаголя. каюся. отъпусти ему.
5 ирекошя апостоли къ Господу. приложи намъ веру.
6 рече же Господь. аще бысте имели веру яко зрьно горушьно. глаголали бысте си камене сеи. въздерися и въсадися въ море. и послушала бы васъ.
7 которыи же отъ васъ рабъ имея орущь. или пасущь. иже пришьдъшу Ему съ села. речеть ему абье. минувъ възлязи.
8 а не ли речеть ему. уготоваи чьто вечераю и препоясавъся служи ми. донь деже емь и пию. и потомь еси и пиеши.
9 еда имаать хвалу рабу тому. яко сътвори повеленое. немьню
10 тако и вы егда сътворите повеленая вамъ глаголете. яко раби недостоини есмь еже длъжьни бехомъ сътворити сътворихомъ.
11
12 Въ время оно. въходящу Иисусови. въ вьсь некую. и сърете и 10. прокаженъ мужь иже сташя издалече.
13 и ти възнесошя гласъ глаголюще. Иисусе наставь ниче помилуины.
14 и видевъя рече имъ. шьдъше покажетеся иереомъ. и бысть. идущемъ имъ. ищистишяся.
15 единъ же отъ нихъ. видевъ яко исцеле. възвратисясъ гласомъ великомъ. славя Бога
16 и падениць на ногу Его. хвалу Ему въздая. и тъ бе самаранинъ.
17 отъвещавъ же Иисусъ рече. не девять ли ищистишяся. а девять како
18 необретошяся. възвращьшеся дати славу Богу. тъкъмо иноплеменьникъ сь.
19 и рече ему. въстани иди вера твоя спасе тя.
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37