et sicut dies mercennarii dies eius?
et sicut mercennarius praestolatur mercedem suam,
et noctes laboriosas enumeravi mihi.
Et rursum exspectabo vesperam
et replebor doloribus usque crepusculum.
cutis mea scinditur et diffluit.
et consumpti sunt deficiente filo.
et non revertetur oculus meus, ut videat bona.
oculi tui in me, et non subsistam.
sic, qui descenderit ad inferos, non ascendet
neque cognoscet eum amplius locus eius.
loquar in tribulatione spiritus mei, confabulabor cum amaritudine animae meae.
quia posuisti super me custodiam?
et assumet stratum meum querelam meam,
et per visiones horrore concuties.
et mortem ossa mea.
Parce mihi, nihil enim sunt dies mei.
Aut quid apponis erga eum cor tuum?
et singulis momentis probas illum.
Nec dimittis me, ut glutiam salivam meam?
o custos hominum?
Quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis?
et quare non aufers iniquitatem meam?
Ecce, nunc in pulvere dormiam;
et, si mane me quaesieris, non subsistam!”.