iuniores tempore,
quorum non dignabar patres
ponere cum canibus gregis mei;
et robur iuvenile perierat totum.
serotino tempore fiebant turbo et vastatio;
et radix iuniperorum erat cibus eorum.
clamabant contra eos tamquam fures;
et in cavernis terrae et petrarum;
sub sentibus se congerebant;
et de terra penitus exturbati.
et factus sum eis in proverbium.
et faciem meam conspuere non verentur.
et frenum in os meum immisit.
pedes meos subverterunt
et complanaverunt contra me semitas ruinae.
insidiati sunt mihi et praevaluerunt,
et non fuit qui ferret auxilium.
et sub ruinis devoluti sunt.
persequitur quasi ventus principatum meum,
et velut nubes pertransiit salus mea.
et possident me dies afflictionis.
et, qui me comedunt, non dormiunt.
et quasi capitio tunicae succinxerunt me.
et assimilatus sum favillae et cineri.
sto, et non respicis me.
et in duritia manus tuae adversaris mihi.
et quasi super ventum ponens dissolvisti me.
ubi constituta est domus omni viventi.
et in exitio eius erit salvatio.
et compatiebatur anima mea pauperi?
praestolabar lucem, et eruperunt tenebrae.
praevenerunt me dies afflictionis.
consurgens in turba clamabam.
et socius struthionum.
et ossa mea aruerunt prae caumate.
et organum meum in vocem flentium.