et sicut dies mercenarii dies ejus.
et sicut mercenarius præstolatur finem operis sui,
et noctes laboriosas enumeravi mihi.
et rursum expectabo vesperam,
et replebor doloribus usque ad tenebras.
et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est.
et consumpti sunt absque ulla spe.
et non revertetur oculus meus ut videat bona.
oculi tui in me, et non subsistam.
sic qui descenderit ad inferos, non ascendet.
neque cognoscet eum amplius locus ejus.
loquar in tribulatione spiritus mei ;
confabulabor cum amaritudine animæ meæ.
quia circumdedisti me carcere ?
et relevabor loquens mecum in strato meo :
et per visiones horrore concuties.
et mortem ossa mea.
parce mihi, nihil enim sunt dies mei.
aut quid apponis erga eum cor tuum ?
et subito probas illum.
nec dimittis me ut glutiam salivam meam ?
quare posuisti me contrarium tibi,
et factus sum mihimetipsi gravis ?
et quare non aufers iniquitatem meam ?
ecce nunc in pulvere dormiam,
et si mane me quæsieris, non subsistam.