1 се рекъ Иисусъ. изидесъ ученикы Своими. на онъ полъ потока Кедрьска идеже бе вьртьпъ. вънь же въниде Самъ. и ученици Его.
2 ведеаше же Июда иже И предаяаше место. яко мъногашъди събираашеся Иисусъту. съ ученикы Своими.
3 Июда же примъспиру. и отъ архиереи и фа
рисеи слугы приде тамо. съ светильникы и съ свещами и оружии.
рисеи слугы приде тамо. съ светильникы и съ свещами и оружии.
4 Иисусъ же веды вьсе идущее на Нь. и ишъдъ рече имъ. кого ищете.
5 отъвещашя Ему Иисуса Назарея. глагола имъ Иисусъ. Азъ есмь. стояаше же Июда иже И предаяше съ ними.
6 да яко рече имъ Азъ есмь. идошя въспять. и падошя на земли.
7 пакы же я въпроси Иисусъ. кого ищете. они же рекошя. Иисуса Назарея.
8 отъвеща Иисусъ. рекохъ вамъ яко Азъ есмь. аще Мене ищете. не деите сихъ ити.
9 да събудеться слово еже рече. яко яже далъ еси Мъне. не погубихъ никого же отъ нихъ.
10 Симонъ же Петръ имея ножъ извлече и. и удари архиереова раба. и уреза ему ухо десное. бе же имя рабу Малхъ.
11 рече же Иисусъ Петрови. въньзи ножъ въ ножьниця. чашу юже дасть Мъне Отець. не имамъ ли пити ея.
12 спира же и тысящь никъ. и слугы иудеискыяшя Иисуса. и съ вязашя И.
13 и ведошя И къ Анне пьрвее бе бо тьсть Каияфе. иже бе архиереи лету тому.
14 бе же Каияфа. давыи съветъ иудеомъ. яко у не есть единому человеку умрети за люди.
15 по Иисусе же идеаше Симонъ Петръ. и другы ученикъ. ученикъ же тъ бе знаемъ архиереови. ивъниде съ Иисусомь въ дворъ архиереовъ.
16 Петръ же стояаше при двьрьхъ въне. изиде же ученикъ тъ иже бе знаемъ архиереови. и рече двь
рьници. въведи Петра.
рьници. въведи Петра.
17 глагола же раба двьрьница Петрови. еда и ты отъ ученикъ еси Человека Сего. глагола онъ. несмь
18 стояаху же раби и слугы огнь сътворьше. яко зима бе и греяахуся. бе же съ ними Петръ стоя и греяся
19 архиереи же въ проси Иисуса. о ученицехъ Его. и о учении Его.
20 отъвеща ему Иисусъ. Азъ не обинуяся глаголаахъ вьсему миру. Азъ вьсегда учихъ на съборищии въ церкъви. идеже вьси иудеи събираються. и отаи не глаголаахъ ничесоже.
21 чьто Мя въпрашаеши. въпроси слышавъшяя. чьто глаголаахъ имъ. се сиведять яже рекохъ Азъ.
22 се рекъшу Ему единъ отъ престоящиихъ слугъ. ударивъ ланиту Иисуса рекъ. тако ли отъвещаваеши архиереови.
23 отъвеща ему Иисусъ. аще зъле глаголаахъ съведетельствуи о зъле аще ли добре чьто Мя биеши.
24 посъла же Анна. съвязанъ къ Каияфе архиереови.
25 бе же Симон Петръ стоя игреяся. рекошя же ему. еда ты отъ ученикъ Его еси. отъвьржеся онъ и рече. несмь.
26 глагола единъ отъ рабъ архиереовъ. ужика сы. ему же уреза Петръ ухо. не азъ ли тя видехъ въ вьръто граде съ Нимь.
27 пакы же Петръ отъвьржеся. и абие куръ възгласи.
28 ведошя Иисуса. отъ Каиафы въ преторъ. бе же заутра. и ти не вънидошя въ преторъ. да не осквьрняться. нъ да едять пасху.
29 изиде же Пилатъ къ нимъ въ нъ рече. ку ю речь приносите на Человека Сего.
30 отъвещашя же и рекошя ему. аще не бы былъ Сь зълодеи. не быхомъ предали Его тебе
31 рече же имъ Пилатъ. поимете И вы и по закону вашему судите Ему рекошя же ему июдеи. намъ недостоить убити никогоже.
32 да слово Иисусово събудеться. еже рече назнаменая. коею съмьртию хотеаше умрети
33 въниде же пакы Пилатъвъ преторъ. и призъва Иисуса. и рече Ему. Ты ли еси Царь Иудеискъ.
34 отъвеща ему Иисусъ. о себе ли се глаголеши или ини рекошя тебе о Мъне.
35 отъвеща Пилатъ. еда Азъ жидовинъ есмь родъ Твои. архиереи предашя Тя мъне. чьто еси сътвори лъ
36 отъвеща Иисусъ. Царьство Мое несть отъ мира сего. аще отъ мира сего бы было Царьство Мое слугы Моя убо подвизалыся бышя да не преданъ быхъ былъ иудеомъ. ныне же Царство Мое несть отъсуду
37 рече же Ему Пилатъ. убо Царь ли Ты еси отъвеща Иисусъ. ты глаголеши яко Царь есмь Азъ. Азъ на се родихъся и на се придохъ въ миръ. да послушьствую о истине. вьсякъ иже есть отъ истины. послушаеть гласа Моего.
38 глагола Ему Пилатъ. чьто есть истина и се рекъ пакы изиде къ иудеомъ. и глагола и мъ. азъ ни единоя же вины не обретаю въ Немь.
39 есть же обычаи вамъ. да единого вамъ отъпущу на Пасху. хощете ли убо да отъпущу вамъ Цара Июдеиска.
40 възъпишя же вьси глаголюще. не Сего нъ Варавъву. бе же Варавъва разбоиникъ.