1 καί ἀκούω μέγας φωνή ἐκ ὁ ναός λέγω ὁ ἑπτά ἄγγελος ὑπάγω καί ἐκχέω ὁ ἑπτά φιάλη ὁ θυμός ὁ θεός εἰς ὁ γῆ
2 καί ἀπέρχομαι ὁ πρῶτος καί ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ γῆ καί γίνομαι ἕλκος κακός καί πονηρός ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχω ὁ χάραγμα ὁ θηρίον καί ὁ προσκυνέω ὁ εἰκών αὐτός
3 καί ὁ δεύτερος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ θάλασσα καί γίνομαι αἷμα ὡς νεκρός καί πᾶς ψυχή ζωή ἀποθνήσκω ὁ ἐν ὁ θάλασσα
4 καί ὁ τρίτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός εἰς ὁ ποταμός καί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ καί γίνομαι αἷμα
5 καί ἀκούω ὁ ἄγγελος ὁ ὕδωρ λέγω δίκαιος εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ὁ ὅσιος ὅτι οὗτος κρίνω
6 ὅτι αἷμα ἅγιος καί προφήτης ἐκχέω καί αἷμα αὐτός δίδωμι πίνω ἄξιος εἰμί
7 καί ἀκούω ὁ θυσιαστήριον λέγω ναί κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ἀληθινός καί δίκαιος ὁ κρίσις σύ
8 καί ὁ τέταρτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ἥλιος καί δίδωμι αὐτός καυματίζω ὁ ἄνθρωπος ἐν πῦρ
9 καί καυματίζω ὁ ἄνθρωπος καῦμα μέγας καί βλασφημέω ὁ ὄνομα ὁ θεός ὁ ἔχω ὁ ἐξουσία ἐπί ὁ πληγή οὗτος καί οὐ μετανοέω δίδωμι αὐτός δόξα
10 καί ὁ πέμπτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ θρόνος ὁ θηρίον καί γίνομαι ὁ βασιλεία αὐτός σκοτόω καί μασσάομαι ὁ γλῶσσα αὐτός ἐκ ὁ πόνος
11 καί βλασφημέω ὁ θεός ὁ οὐρανός ἐκ ὁ πόνος αὐτός καί ἐκ ὁ ἕλκος αὐτός καί οὐ μετανοέω ἐκ ὁ ἔργον αὐτός
12 καί ὁ ἕκτος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ποταμός ὁ μέγας Εὐφράτης καί ξηραίνω ὁ ὕδωρ αὐτός ἵνα ἑτοιμάζω ὁ ὁδός ὁ βασιλεύς ὁ ἀπό ἀνατολή ἥλιος
13 καί ὁράω ἐκ ὁ στόμα ὁ δράκων καί ἐκ ὁ στόμα ὁ θηρίον καί ἐκ ὁ στόμα ὁ ψευδοπροφήτης πνεῦμα τρεῖς ἀκάθαρτος ὡς βάτραχος
14 εἰμί γάρ πνεῦμα δαιμόνιον ποιέω σημεῖον ὅς ἐκπορεύομαι ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ οἰκουμένη ὅλος συνάγω αὐτός εἰς ὁ πόλεμος ὁ ἡμέρα ὁ μέγας ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ
15 ὁράω ἔρχομαι ὡς κλέπτης μακάριος ὁ γρηγορεύω καί τηρέω ὁ ἱμάτιον αὐτός ἵνα μή γυμνός περιπατέω καί βλέπω ὁ ἀσχημοσύνη αὐτός
16 καί συνάγω αὐτός εἰς ὁ τόπος ὁ καλέω Ἑβραϊστί Ἀρμαγεδδών
17 καί ὁ ἕβδομος ἐκχέω ὁ φιάλη αὐτός ἐπί ὁ ἀήρ καί ἐξέρχομαι φωνή μέγας ἐκ ὁ ναός ἀπό ὁ θρόνος λέγω γίνομαι
18 καί γίνομαι ἀστραπή καί φωνή καί βροντή καί σεισμός γίνομαι μέγας οἷος οὐ γίνομαι ἀπό ὅς ἄνθρωπος γίνομαι ἐπί ὁ γῆ τηλικοῦτος σεισμός οὕτω μέγας
19 καί γίνομαι ὁ πόλις ὁ μέγας εἰς τρεῖς μέρος καί ὁ πόλις ὁ ἔθνος πίπτω καί Βαβυλών ὁ μέγας μνάομαι ἐνώπιον ὁ θεός δίδωμι αὐτός ὁ ποτήριον ὁ οἶνος ὁ θυμός ὁ ὀργή αὐτός
20 καί πᾶς νῆσος φεύγω καί ὄρος οὐ εὑρίσκω
21 καί χάλαζα μέγας ὡς ταλαντιαῖος καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός ἐπί ὁ ἄνθρωπος καί βλασφημέω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός ἐκ ὁ πληγή ὁ χάλαζα ὅτι μέγας εἰμί ὁ πληγή αὐτός σφόδρα
