1 Старшых* сярод вас вельмі прашу я, такжа старшы і сьветка мукі Хрыстуса ды супольнік тае хвалы, што мае аб’явіцца:
2 пасеце статак Божы, што пры вас, наглядаючы за ім ня з прынукі, але ахвоча для Бога ды не дзеля агіднай нажывы, а з чыстай шчырасьці волі;
3 і не пануючы над клерам, але даючы добры прыклад аўчарні;
4 калі-ж з’явіцца князь пастыраў, атрымаеце невянучы вянок славы.
5 Такжа і вы малодшыя будзьце паслухмянымі старшым. Дый усе аказывайце пакорнасьць адны другім, Бог бо пышным супраціўляецца, а пакорным ласку дае.
6 Скарэцеся, восьжа, пад моцную руку Божую, каб у сваім часе ўзвысіў вас,
7 здайце на Яго ўсе вашыя турботы, Ён бо турбуецца аб вас.
8 Цвярозымі будзьце й не драмеце, праціўнік бо ваш, дзьябал, бы леў рыклівы кружыць, шукаючы кагог зжэрці;
9 процістаўцеся яму цьвёрдаю вераю, памятаючы, што гэткаяж грозная дакуда суправаджае і вашу братву на сьвеце.
10 А Бог усялякае ласкі, які паклікаў нас да вечнае хвалы свае ў Хрыстусе, хай вас, крыху прыцярпеўшых, удасканаліць, угрунтуе, падмацуе.
11 Яму хвала і сіла на вякі вечныя. Амэн.
12 Гэта вось коратка напісаў я вам праз Сыльвана*, вернага — думаю — брата, каб упэўніцьвас ды заахвоціць, што ёсьць праўдзівая тая ласка Божая, ў якой вы трываеце.
13 Вітае вас выбраная з вамі эклезія ў Бабілёне* ды Марак, мой сын.
14 Паздароўцеся ўзаемна сьвятым цалункам*. Супакой вам усім у Езусе Хрыстусе. Амэн.