1 Пётр Апостал Езуса Хрыстуса прыбышом, расьцярушаным у Понце, Галяцыі, Кападоцыі, Азіі й Бітыніі,
2 выбраным водля праведы Бога Айца, для пасьвяцін Духа, для послуху й акроплення крывёй Езуса Хрыстуса: ласка і супакой у вас хай памножацца.*
3 Багаслаўлёны Бог і Айцец Ўсеспадара нашага Езуса Хрыстуса, што зь вялікага міласэрдзя свайго адрадзіў нас к жывой надзеі згробуўстаннем Езуса Хрыстуса (Кор. 1:3),
4 на нетлую няткнённую плямай і нявянучую спадчыну, ў небе захаваную вам,
5 сілаю Божаю сьцеражоным празь веру для збаўлення, гатовага аб’явіцца ў вапошняй часіне.*
6 З гэтага цешцеся, крыху цяпер патужыўшы, калі трэба, ад розных спакусаў,
7 каб выпрабаванне веры вашай, шмат каштаўнейшай за гібнучае, хоць і вагнём прабаванае, золата аказалася на хвалу і чэсьць і славу ў аб’яве Езуса Хрыстуса,
8 якога, ня бачыўшы, любіце і ў якога, не аглядаючы, верыце, а веручы будзеце радавацца нявымоўнаю і слаўлёнаю радасьцю,
9 дасягаючы мэты вашай веры: збаўлення душ.
10 Таго збаўлення, аб якім дапытваліся й гадалі прарокі, запавяшчаючыя будучую ў вас ласку,
11 дасьцейваючыя на каторы або на які час меціў у іх дух Хрыстовы, прадвяшчаючы цярпенні Хрыстуса й за імі сьледуючую славу;
12 каторым было аб’яўлена, што не самым сабе, але вам выконывалі паслугу запавесьці выглашанага цяпер праз прапаведваўшых Эванэлію Духам Сьвятым, зь неба зысланым, у што й Анёлы жадаюць пранікнуць.*
13 Падперазаўшы восьжа паясьніцы розуму вашага, бадзёрцеся й шчыра спадзявайцеся на падаваную вам ласку ў аб’яўленні Езуса Хрыстуса.
14 Як паслухмяныя дзеці, ня кіруйцеся вашымі ранейшымі похацямі няведы вашай;
15 але за прыкладам паклікаўшага вас Сьвятога, будзьце й самы сьвятымі ў ва ўсіх дачыненях;
16 напісана бо : Будзьце сьвятымі, бо-ж Я сьвяты ёсьць (Із. 19:2).
17 І калі Айцом завяце Таго, Каторы судзіць ня водля мілапозірку, а водля дзела кажнага, дык із боязьзю праводзіць вандраванне вашае;
18 ведаючы, што не сярабром і золатам тлелым вы адкуплены ад нікчомага жыцьця, пераказанага вам бацькамі,
19 але найдаражэйшаю крывёю Хрыстуса, як прачыстага, няткнёнага плямаю ягняці,
20 прадугледжанага шчэ да стварэння сьвету, а зьявіўшагася ў вапошніх часах для вас,
21 уверыўшых празь Яго ў Бога, Які збудзіў Яго зь мяртвых і даў яму славу, каб вы мелі веру й надзею на Бога.
22 Ачысьціўшы душы вашыя ў послусе праўдзе праз Духа, ў братняй любасьці шчырай, любеце адзін другога заўсёды з чыстага сэрца,
23 як адроджаныя ня з тлелага насення, але зь нетлі, з Божага слова, жывога й трываючага навекі.
24 Бо ўсякае цела — бы трава, а ўсякая слава чалавека, моў травяны цьвет: засохла трава і цьвет ейны апаў (Экл. 14:8; Із. 40:6−8; Як. 1:10);
25 слова-ж Госпадава трывае навекі. А гэта й ёсьць тое слова, якое вам абвешчана.