1 Прыпамінай ім, што яны павінны слухаць начальнікаў і ўладу, выконваць загады і быць гатовымі да ўсякага добрага ўчынку,
2 нікога не абмаўляць, не быць сварлівымі, але памяркоўнымі, выяўляць да ўсіх людзей ласкавасць.
3 Бо і мы былі калісьці неразумнымі і непаслухмянымі, заблукаўшымі, служыўшымі пажадлівасцям і ўсякім капрызам, кіраваліся злосцю і зайздрасцю, былі ненавіснікамі, ненавідзячымі адны адных.
4 Калі ж з’явіліся спагаднасць і чалавекалюбства Збаўцы нашага Бога,
5 дык не дзеля ўчынкаў справядлівасці, якія мы даканалі, але праз міласэрнасць Сваю Ён збавіў нас купальняй адраджэння і аднаўлення Духам Святым,
6 Якога выліў на нас багата праз Ісуса Хрыста, Збаўцу нашага,
7 каб мы, апраўданыя ласкай Яго, сталіся спадкаемцамі надзеі жыцця вечнага.
8 Вернае слова, і хачу, каб ты сцвярджаў гэта, каб тыя, што вераць Богу, стараліся перш добрымі ўчынкамі гэта давесці. Гэта добра і карысна людзям.
9 Дурных жа пытанняў, радаводаў, спрэчак і змаганняў наконт закону пазбягай, бо яны некарысныя і пустыя.
10 Герэтыка пасля першай і другой перасцярогі абмінай,
11 ведаючы, што пераваротнік грашыць, сам сябе асуджаючы.
12 Калі пашлю да цябе Арцёма або Тыхіка, парупся чым хутчэй прыбыць да мяне ў Нікапаль, бо там вырашыў я зімаваць.
13 Зэна, заканазнаўцу, і Апалоса старанна забяспеч, каб усяго ім хапала.
14 Хай навучацца і нашыя быць першымі ў добрых дзеяннях дзеля пільных патрэб, каб не былі яны бясплоднымі.
15 Вітаюць цябе ўсе тыя, што са мною. Прывітай тых, якія любяць нас у веры. Ласка з усімі вамі! Амін.