1 Паўла, слуга Божы і апостал Ісуса Хрыста паводле веры выбраннікаў Божых і пазнання праўды, што вядзе да пабожнасці,
2 у надзеі жыцця вечнага, якое абяцаў спрадвеку Бог, Які не падманвае,
3 і аб’явіў у свой час Сваё слова, даручаючы мне вясціць яго па загаду Бога, Збаўцы нашага,
4 Ціту, умілаванаму сыну ў супольнай веры: ласка і супакой ад Бога Айца і Ісуса Хрыста, Збаўцы нашага.
5 Дзеля таго пакінуў я цябе на Крыце, каб ты ўсе неўпарадкаваныя справы наладзіў і каб паставіў у гарадах старэйшых, як я табе загадаў:
6 калі хто без заганы, муж аднае жонкі, мае веруючых дзяцей, не вінавачаных у распусце або непаслухмянасці.
7 Належыцца бо, каб епіскап быў беззаганны як распарадчык Божы, не горды, не гняўлівы, не п’яніца, не авантурнік, не сквапны да нажывы,
8 але гасцінны, ласкавы, чэсны, справядлівы, святы, старанны,
9 які трымаецца праўдзівай навукі, вернай слову, каб здатны быў ён схіляць да праўдзівай навукі нават тых, якія выступаюць супраць.
10 Бо ёсць таксама шмат непаслухмяных, пустаслоўных ды звадыяшаў, асабліва з абрэзаных,
11 каторым трэба закрываць рот, бо яны ўсе дамы разбураюць, навучаючы таму, што не належыцца, дзеля ліхой карысці.
12 Сказаў жа адзін з іх саміх, уласны іхні прарок: «Крыцяне заўжды хлусяць, лютыя звяры, гультайскія жываты».
13 Сведчанне гэтае праўдзівае. Таму дакарай іх строга, каб трывалі ў здаровай веры,
14 не звяртаючы ўвагі на Юдэйскія байкі ці на выказванні людзей, якія адварочваюцца ад праўды.
15 Для чыстых усё чыстае. Спаганеным жа і няверучым нічога няма чыстага, але забруджаны іх думкі і сумленне.
16 Кажуць, што ведаюць Бога, а дзейнасцю сваёй пярэчаць, бо абрыдныя яны і непаслухмяныя, да ніякай добрай дзейнасці няздатныя.