1 Паўла, апостал Хрыста Ісуса, з волі Бога, паводле абяцання жыцця, якое ёсць у Хрысце Ісусе,
2 Цімафею, найдаражэйшаму сыну: ласка, міласэрнасць і супакой ад Бога Айца і Хрыста Ісуса, Госпада нашага.
3 Дзякую Богу, Якому служу ад прабацькоў з чыстым сумленнем, што ў маіх малітвах уночы і днём без перапынку маю ў памяці цябе,
4 і прагну ўбачыць цябе, памятаючы твае слёзы, каб напоўніцца радасцю,
5 і прыпамінаю тую веру не фальшывую, якая ёсць у табе, якая жыла найперш у бабулі тваёй Лаідзе і маці тваёй Эўніцы, ды я перакананы, што і ў табе.
6 Дзеля гэтай прычыны нагадваю табе, каб ажывіў ты дар Божы, які ёсць у табе праз ускладанне рук маіх.
7 Бо не даў нам Бог Духа страху, але сілы, любові і разумнасці.
8 Дык не саромейся тады сведчання Госпада нашага, ані мяне, вязня Яго, але супрацоўнічай у дабравешчанні паводле магутнасці Бога,
9 Які збавіў нас і паклікаў святым пакліканнем не паводле нашых спраў, але паводле пастановы Сваёй і ласкі, якая дадзена нам у Хрысце Ісусе спрадвеку,
10 а цяпер аб’явілася праз з’яўленне Збаўцы нашага Ісуса Хрыста, Які знішчыў смерць і асвяціў жыццё і несмяротнасць праз Евангелле,
11 дзеля якога я пастаўлены прапаведнікам, і апосталам, і вучыцелем.
12 З гэтай прычыны пераношу цярпенні, але не саромеюся, бо ведаю, Каму паверыў, і маю пэўнасць, што Ён мае магутнасць захаваць скарб мой на той дзень.
13 За аснову вазьмі здаровыя словы, якія чуў ты ад мяне, адносна веры і любові, што ў Хрысце Ісусе.
14 Беражы добры скарб Духа Святога, Які прабывае ў нас.
15 Ці ведаеш тое, што ўсе, што ў Азіі, між імі Фігел і Гермаген, адвярнуліся ад мяне?
16 Хай дасць міласэрнасць Госпад дому Анэсіфора, бо часта ён мяне падмацоўваў і не саромеўся кайданаў маіх,
17 але, прыбыўшы ў Рым, пільна шукаў мяне і знайшоў.
18 Хай дасць яму Госпад знайсці міласэрнасць у Госпада ў той дзень. А колькі ён служыў у Эфесе, ты лепей ведаеш.