ибо когда язычники, не имеющие закона, по природе законное делают, то, не имея закона, они сами себе закон:
(Да, у язычников нет Закона, но когда они интуитивно делают то, чего требует Закон, они этим показывают, что и без Закона знают, что нужно делать, а что нет.
У язычников нет закона, но когда они поступают по естественному закону, то даже при отсутствии закона они — сами для себя закон.
Современный перевод РБО
Когда язычники, у которых нет Закона, следуя природе, делают то, что велит Закон, они сами себе закон, хотя и нет у них Закона.
(Когда язычники, не знающие Закона, следуют его предписаниям по внушению чувства,[3] они, у которых Закона не было, — сами себе закон.
Ведь когда язычники, у которых нет закона, по природе всё делают по закону, то, не имея закон, они сами себе закон.
Когда язычники, не имеющие закон, по собственному побуждению исполняют то, чего требует закон, то они сами являются воплощением закона, хотя у них и нет письменного закона.
И потому, когда язычники, не имеющие закона, по собственному побуждению исполняют то, чего требует закон, хотя у них и нет закона, они сами для себя закон.
ибо, когда язычники, не имеющие Закона, делают по природе то, что предписывает Закон, они, не имея Закона, сами себе закон:
У язычников нет закона, но если они интуитивно делают, чего требует закон, то они исполняют его, несмотря на то, что у них нет закона.
Ведь когда иноверцы, не имеющие Закона, по природе законное делали, то они, не имеющие Закона, сами себе Закон.
Ибо когда язычники, не имеющие Пятикнижия, естественным образом исполняют требования Пятикнижия, то таковые, несмотря на то, что они лишены Пятикнижия, сами себе Пятикнижие!
Когда язычники, далекие от Закона, природным понятием действуют по Закону, то он имеет среди них силу и без их согласия.
ибо когда язычники, не имея закона, по внутреннему побуждению исполняют требования закона, то, не имея закона, они сами себе закон:
ибо когда язычники, не имѣющіе закона, по природѣ законное дѣлаютъ, то они, не имѣя закона, сами себѣ законъ;
Егда бо погане, ониже закона не имають, от прирожения законная чинят сие закона не имуще, сами собе суть законъ,
[Заⷱ҇ 82] є҆гда́ бо ꙗ҆зы́цы, не и҆мꙋ́ще зако́на, є҆стество́мъ закѡ́ннаѧ творѧ́тъ, сі́и, зако́на не и҆мꙋ́ще, са́ми себѣ̀ сꙋ́ть зако́нъ:
Егда́ бо язы́цы, не иму́ще зако́на, естество́м зако́нная творя́т; си́и, зако́на не иму́ще, са́ми себе́ суть зако́н.